පලවෙනි කොටස බැලුවේ නැත්නම් මෙතනින් ගිහින් බලල එන්න
නස්තාර් වෙන්න වැදිලා හිටපු මට සිහිය එද්දී මම හිටියේ වෑන් එක ඇතුලේ. කළුවරත් වැටිලා....... සිද්ද වෙච්චි දේවල් මතකයට නගාගන්න හැදුවත් කිසිම දෙයක් හිතාගන්න බැහැ ඔලුවත් කැරකෙනවා වගෙයි චමියා පිටිපස්සේ ශීට් එකේ ඉඳන් කඳන් ඉරනවා වගේ ගොරවනවා. බීච් එකේ ගල උඩ නිදාගෙන හිටපු මම කොහොමද හොදට ආවේ. මම ඇඳුම් මාරු කරගත්තේ කොහොමද...... හිත හිත ඉන්න අතරේ මට ආයෙම නින්ද ගියා. ආපහු ඇහැරුනේ මිනිස්සු වගයක් කතාකරන සද්දෙට. කවුද මගේ ඔළුවේ මොනවද ගානවා බැලුවාම බනියා මගේ ඔලුවේ දෙහිගානවා වෙරි බහින්න. :O එළියේ වෙන්නේ මොනවද කියල බලන්න මම වාහනෙන් එලියට බැස්සා. හැරා තව මිනිස්සු දෙතුන් දෙනෙකුත් එක්ක එකතුවෙලා වාහනේ මොනවද කරනවා. මාව දැක්ක හැටියේම හැරා "බලන්න මල්ලි මේ කෙහෙල්මල තල්ලුවෙන්වත් ස්ටාර්ට් වෙන්නේ නැහැනේ..... අනෙක බැටරිය සම්පූර්ණයෙන්ම බැහැල දැන් රෑ පාරේ යන්න බැහැ ලයිට්වත් දාන්න විදියක් නැහැනේ".... මොනවදෝ කිරීමෙන් පසුව නැවත වතාවක් තල්ලු කිරීමෙන් එන්ජිම පණගැන්වීමේ නිරර්ථක උත්සහයක අපි නිරත වුනා කාලය ගතවෙද්දී එතනට තවත් මිනිස්සු එකතු වුන අතර ඒ අතර ගොඩ වෙද්දු, හොර බාස්ලා නොයෙක් අන්දමේ අදහස් ප්රකාශ කරන්න වුනා (වාහනේ ලෙඩේ ගැන). කිහිප දෙනෙක් හිටියේ බීමතින් බව ඔවුන් වෙතින් හැමුව නිර්මල (?) කසිප්පු සුවඳින්ම තේරුනා.
කෙසේ හෝ එතන හිටිය පුද්ගලයෙකු සමග මම ළඟ ඇති ගරාජයකට ගියේ එහි මැකෑනික්වරයා කැඳවාගෙන එන්න. මැකා වාහනය පරීක්ෂා කරන අතර තුර එතන හිටිය ඩෝපර් කෙනෙක් අසැබි වදන් වලින් බැනවදින අයුරු මට ඇහුනා ඔහු පැමිණ සිටියේ මැකාව එක්කගෙන යන්නයි. අපි ගරාජයට යනවිට මැකා සිටියේ අම්බලන්ගොඩ කොළඹ ඒසී බස් එකක මොකක්දෝ වැඩක් කරමිනුයි. අපේ තත්වය පවසා වැඩක් විදියට නොව උදව්වක් විදියට මෙය සලකා අප සමග එන ලෙස මම මැකාගෙන් ඉල්ලු පසුව තමයි ඔහු අපිත් එක්ක ආවේ. මේ පැමිණි පුද්ගලයා එම රථයේ රියදුරා බව ඔහුගේ කතාවෙන් අපිට තේරුනා. ඔහු මැකාට දොස් නගමින් කියා සිටියේ මේ හු*** කරන්න කලින් යකෝ මගේ වැඩේ ඉවර කරපන් හෙට මම පාරේ දුවන්න ඕනේ. එවිට එතනට ගිය හැරා ඔහුව සන්සුන් කිරීමට හැදුවත් ඔහු හැරාව පසකට තල්ලු කරලා දැම්මා. මේ සිදුවීම දැකීමෙන් මගේ ඉවසීමේ සීමාව ඉක්මවා ගිය අතර මා නැගිට එන අයුරින්ම ඩෝප් සීන්ට මා එන්නේ හොඳකට නෙවේ යයි අවභෝද වී මට පහර දීමට පැමිණියා. අතපය එහාට මෙහාට විසිවීමෙන් අනතුරුව ඩෝපර් බුවාව පාරේ හාන්සි කිරීමට මට හැකිවුනා.(කෝරළේ කියන්නේ නිකන්ද?) මේ රණ්ඩුව අතර තුර මා අල්ලා ගැනීමට පැමිණි හැරාගේ කමීස කොලරයෙන් ඇල්ලු මා ඔහුව ඔසවා පසක තැබූ අතර අදටත් ඔහු එය විස්තර කරන්නේ ක්රෙන් එකකින් උස්සල තිබ්බා වගේයි මට තේරුනේ යයි කියමිනි. (මේකා සැහැල්ලුයි වැඩි බරක් නැහැ. අනෙක වලියකදී මාව අල්ලගන්න එන එවුන් මට පෙන්න බැහැ මොකද උන් නිසයි මට ගුටිකන්න වෙන්නේ) මේ වන විට මැකා ඔහුගේ වැඩ කටයුතු නිම කර තිබු අතර තාවකාලික ඇටවීමක් දැමූ බව පැවසු ඔහු විගසින් අපිට පිටත්ව යන ලෙසත් ඩෝපර් බුවා ඒ පළාතේ දාමරික පුද්ගලයෙකු බවත් ඔහු නැවත ඔහුගේ ගෝල බාලයන් සමග පැමිණීමටඉඩ ඇති බැවින් නොනවත්වා අපිට යන ලෙසත් පැවසීය.
ඒ අතර පිටුපසින් ඇසුනේ අයියේ.......... අක්කා කලන්තේ වෙලා වැ....ටු......නා යයි මල්ලිලාගේ කෑ ගැසීමයි. විගසින් දුවගොස් බනියා වත්තම් කොටගත් මා වාහනයට ගොඩවූ අතර හැරා එතන සිටි පුද්ගලයන්ට ස්තූති කිරීමෙන් අනතුරුව දුවවිත් වාහනය පණගන්වාගෙන ධාවනය කරන්නට විය. බනියා තවමත් පසුවන්නේ සිහිමද ගතියෙනි. මුහුණට වතුර ගැහුවද පලක් වූයේ නැත. වහාම හැකි ඉක්මනින් ඉස්පිරිතාලයක් කරා රැගෙන යන ලෙස මා පවසූ විට හැරා කීවේ මල්ලි මේ කට්ට කරුවලේ ලයිටුත් නැති පාරක හයියෙන් යනවා කියන්නේ වාහනේ හැප්පීමේ අවධානමක් ඇති බවයි. මොන අවධානමක් වුනත් කමක් නැහැ වාහනේට හෙණගහපුදෙන් පාගන්න පුළුවන් උපරිම පාගපන් අයි.......යේ. යැයි මම හැරාට කීවෙන් හැරාද පිස්සු බල්ලෙකු විසින් ලුහුබඳින මිනිසෙකු මෙන් වාහනය අරන් බලපිටිය රජයේ රෝහලට පැමිණියේය. බනියාව ට්රොලියකට දමා හදිසි අනතුරු ඒකකයට ගිය අතර ඇයව ECG පරීක්ෂණයකට ලක් කරන ලෙස දොස්තර මහතා පැවසීය.
මේ ECG රිපෝර්ට් එක එන (මට එක එන තාලේ දිරෙව්වෙ නැහැ :D ) අතරතුර මමද ක්ලාන්ත වීමට ගියෙන් චමියා වහාම පැන මා අල්වා ගත්තාය. ඇයගේ රිපෝර්ට් එක නොර්මල් බවත් රණ්ඩුව දැකීමෙන් ඇතිවූ අධික කම්පනය නිසා ඇය ක්ලාන්ත වූ බවත් දොස්තර මහතා පැවසීය. මමත් ක්ලාන්ත වන්නට ගියේ බනියා සිටි අන්දම මටද දරාගත නොහැකි වූ බැවිනි. රෑ 12 කණිසම ලබද්දී හතර වටින් රතිඥ්ඥා පත්තු වන්නට වූ අතර ඒ ජනවාරි 1 වෙනිදා උදාව බව අපිට වැටහිණි. බනියාට සේලයින් බෝතලයක් දී ඇයව රැගෙන වාහනයට ආ අපි නැවත කළුතර බලා යන්නට වූයේ ඉතා සෙමිනි. මග දිගින් දිගටම සියලුම දෙනා මට විහිලු කරන්නට වූයේ විනාඩි කිහිපයක් ඇතුලත ඩෝපර්ව බුවාව හාන්සි කල එකා ඉස්පිරිතාලේදී ECG එකක් ගන්න තාලේ දැකලා ක්ලාන්ත වීමට හේතු විමසමිනි. ඇයි යකෝ අච්චර ෆයිට් එකක් දීල කසාද බැන්ද කෙල්ල අසනීප වෙලා ඉන්නවා බලන්න පුළුවන් මොකාටද මම අහන්නේ????
ඔන්න ඔහොම පප්පල ටික යන අතරේදී සුදීක පප්පලාගේ මහා ගෙවල් හරියේ තියෙන බෙන්තර පාලමට පෙර ඇති පොලිස් මාර්ග බාධකයේ හිටපු සත් ගුණවත් පොලිස් බුවාලා ටිකත් වෑන් එකට අත දැම්මේ අද නම් කල්ල මරේ කියල හිතාගෙන වෙන්න ඇති. පොලිසිය වාහනේට අත දාද්දීම හැරා මට කිව්වා මල්ලි ඔය කිසිම දෙකට කතා කරන්න එපා. නංගිව ඔඩොක්කුවේ තියාගෙන ඉන්න. මෙතන වෙන හැම දේම මම බලාගන්නම්. හැබැයි වෙන කිසිම කෙනෙක් කටක් හොලවනව එහෙම නෙවෙයි කියලා. මොකද හැරා දන්නවා මම පොලිස් කාරයොන්ට ගොඩ වෙලාවට දානවා කියලා ලෝ ටෝක්ස්. මතකයි නේ....... ඉතින් මේ වෙලාවේ එහෙම කතා කරන්න පුළුවන් තැනකුත් නෙවෙයි. වැරදි ගොඩක් එක්ක තමයි අපි ඉන්නේ. වාහනේ ඇතුලට ටෝච් ගහපු පොලිස් මාමලා, හා......... කට්ටිය මේ පළවෙනිදා ලයිටුත් නැතිව කොහෙද යන්නේ????? කියල හැරාගෙන් ඇහුවා. අනේ මහත්තයෝ බලන්නකෝ වෙච්ච වැඩක් මේ ඉඳුරුව හරියේදී වාහනේ ලයිට් වැඩකරන්නේ නැතිව ගියානේ. බලන්න කෝ....... දැන් රෑ එකත් පහුවෙලා අපිට කළුතරට යන්න ඕනේ. අපි සෙට් එක හිටියනම් එළිවෙනකල් හරි ඉන්නවා මේ අපේ නංගි ඉන්නවා. එයාට අසනීප වෙලා ඉස්පිරිතාලෙත් නවත්වල ඉඳන් අරන් යන්නේ. මේ බලන්න ECG රිපෝර්ට් එක යනුවෙන් හැරා ලෝකෙම නැති දුක් ගැනවිලි ඉදිරිපත් කරන්නට විය.
එහෙම කියල බැහැනේ ඔයාල මේ කරන වැඩේ අනතුරුදායකයි. දඩයක් නම් ලියන්නම වෙනවා කියල පොලිස් මාමා කිවා. අනේ මහත්තයෝ එහෙම කරන්න එපා. මේ නංගි නැත්නම් අපි මෙහෙම යන්නේ නැහැ. අපිට මහපාරේ ඉන්න බැහැනේ එහෙම ගෑනු ළමයෙකුත් තියාගෙන. (සිරාවටම බනිය හිටියේ නැත්නම් අපි එන්නේ නැහැ) මේ වාහනේ ලෙඩේ නිසා උදේ ඉඳන් කට්ට කනවා. මේ කතරගම ඉඳල එන්නේ. කොටින්ම කියන්න මහත්තයෝ උදේ කෑවට පස්සේ මෙතන ඉන්න කවුරුවත් කාලා නැහැ. යනුවෙන් ලෝක වැල් වටාරමක් දිගහැරිය පසු එයට සවන් දීමෙන් පොලිස් මාමලාගේ පපු කැනතු වෙඬරු මෙන් උනුවූ අතර, අන්තිමේ දඩ ගැසීම (අපෙන් ගානක් කඩාගැනීම) කෙසේ වෙතත් ඔවුන්ගේ රාත්රී ආහාරය සඳහා තියාගත්තයි කී ෆ්රයිඩ් රයිස් දෙකකුත් (කාගෙන් හෝ ගලවපු දතක් වෙන්න ඕනේ. නැත්නම් රෑ 2ට 2.30 මොන රෑ කෑමද) අපට බලෙන්ම පිරි නැමූ අතර අපි ඒවා කාරුණිකව ප්රතික්ෂේප කලත් පිටිපස ශීට් එකේ සිටි පොඩි එවුන්ට එම බත් පාර්සල් දෙක දුන් පොලිස් මාමලා ලොරියක් නතර කොට එහි රියදුරුට ඉදිරියෙන් යන ලෙසත් කළුතරටම අපිව ඇරලවන ලෙසත් පැවසුවා. ඔවුන්ට මුව නොසෑහෙන්න ස්තූති කල හැරා වාහනයට ගොඩ වූයේ රටක් දිනු රජෙකු මෙන් ආඩම්බරයෙනි. (ආඩම්බර නොවී කොහොමද පොර පොලිස් කාරයොන්ටත් බිලක් දාපු එකෙක්)
ලොරිය පිටුපසින් ඉබිගමනින් ගමන්ගත් අපි තුන 3.30පමණ ආච්චිලාගේ නිවසට සේන්දු වුනා. පසුදා උදෑසන 7ට පමණ අවදි වී කීර්ති මාමත් කැටුව නාගොඩ ප්රදේශයේ ගරාජයකට රැගෙන ගොස් ඕල්ටර්නෙටරය නමැති අටමගලය ගලවා වෙන එකක් අළුතෙන් දැමුවෙන් ප්රශ්නය විසඳින. නමුත් එදින පළවෙනිදා හේතුවෙන් බාස් කාරයා වැඩිපුර ගානක් අය කලේ අද වැඩකරන්නේ වරුවයි මහත්තයෝ. නොකර බැරි කමට කරා. නැත්නම් අතවත් තියන්නේ නැහැ අද දවල් 12න් පස්සේ වැඩ වලට. කොහොමින් කොහොම හරි වාහනේ ගරාජයෙන් එලියට ගනිද්දී හවස 3නත් පහුවෙලා. මමයි, හැරායි, චමින්ද මාමයි හිටියේ තවම ඊයේ ඇඳගත්තු ඇඳුම් පිටිං. මමයි චමියයි දෙන්නා මුහුදේ ලුනු වතුර නාපු ගමන්. නිවසට පැමිණ කෑම කා නැවත කොළඹ එන්න පිටත් වීමට පෙර බනියාගේ ආච්චි අම්මා පැවසුවේ පුතේ මේ අවුරුද්ද හරිම පරිස්සමෙන්...... ඔයාලට අවුරුදු ලැබුවේ මහා හොඳම නැති විදියට. මේ වාහනේ නිසා ඔයාලට ගොඩක් කරදර වියපැහැදම් වෙන්න තියෙනවා. ඒ වගේම දුවගේ ගැනත් කල්පනාවෙන් ඉන්න එයාට සෞඛ්ය පැත්තෙන් බොහොම දුර්වල වෙන්න ඉඩ තියෙනවා.
එන ගමන් ආච්චිගේ හණමිටි අදහස් යැයි ඔච්චම් කරමින් ආවත් ඊට සති දෙකකට පසු කතරගම යන විට හරකෙක් හැපී වාහනේ මූණම කුඩු වූ අතර තෙවන සතියේ ස්විෆ්ට් කාර් එකක් වැදීමෙන් වම් පස දොරද ඇතුළුව කොටසට හානි සිදුවූ අතර අතේ ලයිසම නැති බැවින් ඉන්ෂුවරන්ස් ගැනීමට නොහැකිවූයේය. (කොටින්ම කියනවනම් ඒ අවුදුද්ද ඇතුලත කිසිම විදියකින් වාහනේ ගරාජ් එකෙන් එලියට ගන්න බැරි වුනා) එමෙන්ම එම අවුරුද්ද ඇතුලත බනියාට ඇයගේ කකුලේ අමාරුව දැඩිව දැනුනු සහ සෞඛ්යමය අතින් දැඩි ලෙස පීඩා විඳි වසරක් විය. ඒ විතරක්ද? කෝරළේ ගොයියට වැලිකඩ දවස් දෙකේ සංචාරය සඳහා අවස්තාව ලැබුනෙත් ඊට සතියකට විතර පස්සේ තමයි. ඔය ජවුසන් සියල්ල නිම කිරීමෙන් පසු මා නැවත ඩුබායි පැමිණි අතර. කොම්පැනියේ නවාතැනේ සිටි බැවින් වාහනේක අවශ්ය තාවයක් නැති බැවිනුත් අලුත් කාර් එක විකුණා පරණ වාහන කටුවක් ලාබෙට ගෙන (ලෝභ කමට) අනිවාර්යයෙන්ම මාසෙට සැරයක් නැත්නම් දෙකක් ගරාජ් වන්දනාවේ යාමට සිදුවිය. කෙතරම් විකිණීමට තැත් කලද කිසිවෙකු හට එය විකිනීමටද එම වසර අවසන් වන තෙක් නොහැකි විය. හණමිටි අදහස් තදින් ඇදහුවේ නැති වුනත් මේ වෙච්ච සිද්දි වලින් පසුව දෙසැම්බර් 31 සහ ජනවාරි පළවෙනිදා ඉතා කල්පනා කාරීව ගෙදරට වී ගත කිරීමට මම පුරුදු වෙලා තියෙනවා. කොච්චර හිතුවත් ඔය බහුභූත කතා ඔව්ව මිත්යා මත කියල...... මගේම යටිහිතින් මාව පස්සට අදිනවා වගේ තේරෙනවා. ඔය මති මතාන්තර වල ඇත්ත නැත්ත කොහොම වුනත් කෝරළේ මහත්තයා පලවෙනිද නම් කරන්න කැමති ලොකුම දේ තමයි හොඳට කාල බීල නිදාගන්න එක. හික් හික් හික්
ස්තූතිය මෙම කතාව ලිවීමට ගෝ එක දුන්නු අපේ හෙන්රි අයියට.
ප.ලි. කියනන් අමතක වුනානේ මේ පහුගිය පළවෙනිදා ඉඳල මමත් අමද්යප ව්යාපාරයේ ස්වයන් පාලනයක් කරගෙන යනවා.
පින්තූරවල අයිතිය එහි මුල් හිමිකරුවන් සතුයි.
ඔන්න දැන් අපේ කාන්තා පාර්ශවය පිරිමි බොන එකට බනින්න එපා මෙහෙමයි ගෑනු උදවිය බොන්නේ.
Showing posts with label අත්දැකීම්. Show all posts
Showing posts with label අත්දැකීම්. Show all posts
Monday, 24 March 2014
Sunday, 23 March 2014
ෂිට් හැපන්ස්! SHIT HAPPENS! දේව සාපය ලද මාරක ගමන-1 වන කොටස
අද නම් මේ පොස්ට් එක ලියන්නේ ලියන්න හිටි දෙයක් නෙවෙයි නමුත් අපේ ඩුඩ් අයියටත් මට වගේම අකරතැබ්බයක් වෙච්ච නිසා ඒ ලියල තිබුණු ලිපියේ ඩුඩ් අයියා කියල තිබුනා ඕන්න ඔහේ උඹේ අත්දැකීමත් ලියල දාපන් කියලා. ඒ නිසයි මේ පොස්ට් එක ලියන්න හිතුනේ. මේ සිද්දිය වුනේ එකදාස් නවසිය බර ගණන්වල නම් නෙවෙයි මේ 2012 මම ඔය වැලිකඩ නිවාඩුවට යන්න ඉස්සෙල්ල. මට ඉස්සර ඉඳලම තියෙනවා මහා බරපතල සුව කරන්නට අමාරු රෝග දෙකක්. මම මේ ප්රථම වතාවට තමයි පොරසිද්දියේ මේ වගේ ඒ ලෙඩ දෙකක්ම තියෙනවා කියල පිළිගන්නේ. කාටවත් කියනවා එහෙම නෙවෙයි ඕන්...... පලවෙනි ලෙඩේ තමයි ලංකාවේ ඉන්න කාලේ ට්රිප් යන්න කොහේ හෝ ඇවිදින්න තියෙන ආසාව. දෙවැනි එක තමයි රථ ගාය. ඒ ගැන වැඩි විස්තර අවශ්ය නැහැනේ ඉතින් මේ ලෙඩ දෙක හින්දා වැටුණු අමාරුවක් තමයි මම මේ කියන්න යන්නේ දැන් ඉතින් අපේ ඩුඩ් අයියට වගේ නම් මතක් වෙන්නේ වාහනේක නෙවෙයි අල්මාරියකවත් යතුරක් කතාව.... හික් හික් හික්
කොහොමින් කොහොම හරි තමුන්ටම කියල බර කරත්තයක් වත් නැති කම ලංකාවට ආවම මට සෑහෙන්න ප්රශ්නයක් වුනා. මොකද හතර වටේම ඉන්න පවුලේ උදවියගේ අනුග්රහය බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න එක මට හරිම වදයක් වුනා. ඒ වගේම එහෙම වාහනයක් අරන් ගියාම ඒක අනවශ්ය බලපෑමක් වෙනවා හිතට. ඕකට පිලියමක් විදියට පරණ කාර් කටුවක් ගන්න ඕනේ කියා කියා හිතන් ඉන්න අතරේදී තමයි අපේ හාමිනේ පොඩ්ඩ, වෑන් එකක් ගන්න අදහස ඔලුවට දැම්මේ. මොකද වෑන් එකක ඉඩකඩ එහෙමත් තියෙනවා අනෙක වැඩි දෙනෙකුට යන්න පුළුවන් ඉතින් මේකට හරියන්න මමත් ගත්ත කියමුකෝ වැනට් එකක්. පරණයි තමයි. පරණ උනාට තමුන්ගේ තරමට එපැයි වැඩ කොරන්නත්. මේක ගන්න ඔක්කොම සැට් වෙලා තියෙද්දී අපේ හැරා ගොයියා මට කිව්වේ මල්ලි මේකේ ඕල්ටර්නේටර් එකේ අවුලක් තියෙනවා පොඩ්ඩක් මිනිහට කියන්න ඒක හදවල දෙන්න කියල මිරිස් බදිනවා වගේ ගඳක් එනවා කියලා.
කකුල් කෙටි දෙක ටිකක් දික්වෙච්ච දවස් වල ඉඳලා සුක්කානම් කැරකුවට මොකෝ පැහැදිලිවම මගේ කාර්මික දැනුම නම් අන්තිමයි.කොටින්ම අදටත් වාහනේක ටයර් එකක්වත් මාරු කරගැනීමේ හැකියාවක් නැහැයි කියන්නේ හතර විලි ලැජ්ජාවෙන්. කොහොම හරි වාහනේ අරන් එන දවසත් ආවයි කියමුකෝ වාහනේ අරන් එන්න යන්න හැරා ගොයියට නිවාඩු තිබුනේ නැති නිසා මම හාමිනේත් එක්ක ගොහින් වාහනෙත් අරන් ආවයි කියමුකෝ. එන්න කලින් මම පෙර අයිතිකරුගෙන් ඇහුවා "අයියේ මේකේ අර ඕල්ටර්නේටර් එකේ අවුල හැදුවද" කියලා මිනිහා ගත් කටටම හෙන මැකෑනික් ටෝක් එකක් දාල කිව්වා "හරි මල්ලි එව්වා මෙව්වා අරවා ඔක්කොම හදල තියෙන්නේ දැන් ඔයාට තියෙන්නේ දුවන එක විතරයි" කියලා. කොහොම හරි අපේ සනිස්ගෘතියේ හැටියට වාහනයක් ගත්තාම යන්න ඕනේ දේවාලකට හරි පන්සලකට හරි නමුත් ඊට පහුවදා බනියගේ පුංචි ආච්චි මැරිලා වැඩකොරන (අවසන් කටයුතු) දවස. මලගේ තිබුනේ කොලොන්නාවේ. මුල් දවසේ ඉඳලා විදේශාධාර ඔක්කොම හුවමාරු වුනේ මම හරහා තමයි මළගෙදර මූල්ය වගකීම් පැත්ත පැටවිල තිබුනේ මගේ පිට නිසා හවස අනිවාර්යයෙන්ම මළගෙදර යන්න සිදුවුනා.
හැබැයි මේ සිද්දිය සම්බන්ධව කිහිප දෙනෙක් නොයෙක් අදහස් ප්රකාස කොලත් මේ කෝරළේ ගොයියා නෙවෙයි ඔය මිත්යා මත ගණන් ගත්තේ. මරණේ වැඩ ඉවර කොරලත් සතියක් යනකල් ඉඩකඩක් ලැබුනේ නැහැ දේවාලෙකට යන්න. ඉතින් ඔය අතරේ තමයි දෙසැම්බර් 30 උදාවුනේ. දන්නවනේ කෝරළේ මහත්තයා කියන්නේ සමරන්න අවස්තාවක් එනකල් බලන් ඉන්න ඩයල් එකක් කියලා ඒ දවස් වල (බෝතලයක් කඩන්න). ඉතින් හාමිනේටත් බටර් පාර ගාලා පුංචි ආච්චිගේ පුතා වන චමින්ද මාමවයි, හැරායි, තව බනියගේ මල්ලිලා දෙන්නෙකුත් එක්ක යන්න පිටත් වුනා අම්බලන්ගොඩ බීච්. 30 රෑ කළුතර බනියගේ ආච්චිලාගේ ගෙදර ඉඳලා යන්න තමයි කතාවුනේ 31 පාන්දරම. පාන්දර යන තරමට වැඩිපුර බොන්නත් ඇහැකි නොවෑ. කොහොම හරි බණ්ඩාරගම පාරේ වාහනේ අරන් ඇවිත් කළුතරට කිට්ටු වෙද්දීම අපේ එවුන්ට හැදුනා සුදහ ගින්න කොත්තු කඩ දකිද්දී. මුන්ගේ කරදර කාරී ඉල්ලීම් වලින් බේරෙන්න බැරි තැන මමත් මුස්ලිම් කඩයක් අල්ලලා නැවැත්තුවා. චමින්ද මාමා බැහැලා ගිහින් රෝල්ස් වගයක් අරන් ඇවිත් හැමෝටම දුන්නා මට පලවෙනි කට කද්දීම තේරුනා පොඩි අමුතු රහක්. මම බැහැලා ගිහින් කඩෙන් ඇහුවා මේ මොන රෝල්ස් ද කියලා කඩකාරයා මගේ දිහා කින්ඩියට වගේ බලල කිව්වා ඔය හරක් මස් රෝල්ස් කියලා.
ප්රතිපත්තියක් විදියට හරක් මස් නොකන මට මේ සිද්දවෙච්චි දේ සෑහෙන්න අවුල් වුනා. මොකද කඩකාරයට බැනලත් වැඩක් නැහැනේ අපේ ගොසලෑවා හොයන්නෙ බලන්නෙ නැතිව අරන් ආවට. එතැනින්ම කටත් හෝදගෙන කෝපි එහෙකුත් බීලා වාහනේට නැගලා ස්ටාර්ට් කරන්න හදනවා වාහනේ ස්ටාර්ට් වෙන්නේ නැහැ. මට බැරිම තැන හැරාට රියදුරු අසුන දීල බැස්සා වැඩේ හරියන්නේ නැහැ. දැන් කළුවර වැටිලා නිසා හෙට උදේම ප්රශ්නය මොකක්ද කියල බලන්න තීරණය කරපු පයිලට් හැරා තල්ලු ස්ටාර්ට් එකෙන් වාහනය ආච්චිලාගේ ගෙදරට අරන් ආවා. එදා රෑත් සුදු කැටේකින් (White Diamond) සප්පායම් වෙච්චි අපි තුන්දෙනා නිදාගනිද්දි පාන්දර 3 ත් පහු.
පහුවෙනිදා උදේ මම නැගිටින කොටත් හැරයි චමින්ද මාමයි දමාගෙන මොනවදෝ කොරනවා වාහනේබොනට් එක උස්සාගෙන. කට්ටිය ලැහැස්ති වෙලා ඉවර වෙලා ඉවරවෙද්දි ආච්චි අම්ම කියාපි පුතේ ඔයා එළවන්න එපා හැරල්ඩ්ට දෙන්න අරං යන්න. ඔයාට ඊයේ සිද්දවෙච්ච දේ අනතුරු ඇඟවීමක් වගේ දෙයක් කියලා. ඒ වෙද්දීත් හරියට වෙරි බැහැල නැතිව හිටි මම බැලුවා එකපාරටම මේ කඩන් වැටුන මරාලේ මොකක්ද කියලා. පස්සේ තමයි මට හරක් මස් රෝල්ස් එක මතක් වුනේ. අනෙක් හැමෝටම මාළු රෝල්ස් ඇවිත් මටම හරක් මස් එක හම්බවුන එකත් මම දේවාලේ නොගිහිං මළගෙදර ගිය සිදුවීමත්, හැරාට තල්ලු ස්ටාර්ට් මගින් වාහනේ පනගන්වාගන්න හැකිවීමත් මට නොහැකිවීමත් (මම තල්ලු ස්ටාර්ට් උත්සහ කොලේ නම් නැහැ) එකට ඈඳල ආච්චි අම්මා වෙනම රචනාවක් තිරගත කරනවා. වස්ලු අරකලු මේකලු. යකෝ මේක හරි මගුලක් මම ගත්ත වාහනේ මට පදින්න බැහැ. වස්........... වස් නෙවෙයි What The F***....... මාව පැත්තකට අඬගහගත්තු හැරා ඕක හරි මල්ලි.... එයාලගේ හිත හැදෙන්නත් එක්කල මෙතනින් මම එලියට අරන් පාරට ගිහින් මම ඔයාට දෙන්නම් දැන් වාදෙට යන්න එපා එයාලගේ මතවාද අපිට වෙනස් කරන්න බැරි තරම් එයාල වයසයි. යනුවෙන් මට කරුණු වටහා දුන්නු හැරා. ගේම ගොඩින් බේරාගත්තා.
අම්බලන්ගොඩට10.30 විතර අපි යද්දී ලොකු මාමගේ පොඩි දෙන්නයි අපේ සෙලෙස්තිනා නොහොත් මගේ පොඩි නෑනාත් Ready පිට හිටියේ නාන්න යන්න. උන්දලවත් වාහනේට නග්ගවාගෙන අම්බලන්ගොඩ රට බීම හලෙන් නැවැත්තුවේ සුදු කැට දෙකක් ගන්නයි. ඒ නැවැත්තුව ටිකටත් පොඩි එවුන් කලබල කරන්න ගත්තේ ඒ පරක්කු වෙන විනාඩි පහට මුහුද පිට රට යයි කියල බයේ වගේ. යකෝ....... මේ සෙට් එක මේ අම්බලන්ගොඩම දවස් 365 හේම ඉඳලත් හරියට හත් අවුද්දකින් නාලා නැහැ වගෙයි නාන්න තදියම. අපි මේ මෙච්චර දුර ඉඳලා මේ ආවේ මොන තරම් දැවැන්ත සැදැහැවත් වැඩක් කොරන්නද?????? මුන් මේ නාන්න හදනවා. බෝතල් ටිකත් අරන් එතන ඉන්න කඩල කාරයාගෙන් බයිට් ගණන් ගියාම තමයි මම ජීවිතේ පලවෙනි වතාවට කෑව හොඳම බයිට් එක වෙච්ච පොතුපිටින් තෙලේ බැදලා අරං ලුණු කුඩු ,මිරිස් කුඩු ඉහපු සුදුලූනු දැක්කේ චමින්ද මාමගේ ඉල්ලීම පරිදි එයිනුත් කිහිපයක් ගත්තේ වෙනසකට එක්ක. (හැබැයි අපිට නම් කන්න හම්බ වුනේ නැහැ නොබොන එවුන් කාලා ඉවර කළා)
මේ තියෙන්නේ තැන. පින්තූරය ඉස්සුවේ ගූගල් දෙවි පිහිටින්
බීච් කිව්වොත් මම කවදත් හරිම කැමති තැනක් තමයි අම්බලන්ගොඩ පරණ පාරේ පරණ තානායම (දැන් තියෙන්නේ මෙයා නටබූන්ස් විතරයි ඒකයි පරණ කියල කිව්වේ. you know වට් අයි මීන්) පිටිපස්සේ කන්ද බැහැලා ගියාම තමයි මේ සුන්දර ස්ථානය තියෙන්නේ.ගල් දෙකකින් වටවෙලා පොකුණක් වගේ වැඩි ගැඹුරක් නැතිව හැදුන. මෙම ස්ථානයට ඒ පළාතේ උදවියනම් කියන්නේ මුහුදු පොකුණ කියලා, අපිත් ඒ නමම කියමුකෝ... වාහනේ තානායම් වත්තේ නවත්වල නාන එවුන් නාන්නත් බොන එවුන් බොන්නත් සැටමෝල් වුනා. අර කලින් කිව්වා සුදු ළූණු බයිට් එකෙන් අපි බිග් තුනක් කන අතරේ ඉතිරි ගෙඩි සියල්ල වාෂ්ප වුනේ පොඩි එවුන්ගේ පොඩි කමට කියමුකෝ හැක් හැක් හැක්.... හවස් වෙනකල්ම බිබී ඉන්න අතර වාරයේ මගේ මීටරේ අවුට් යන්න පටන්ගෙන තිබුනේ. හරියට වැහි කුනාටු සහිත දිනයක් සාමාන්ය ඇන්ටනාවකින් රූපවාහිනිය බලනකොට වගේ තමයි ඉඳල හිටලා පියවි සිහියට එනවා ආයේ අවුට්. ලොකු මාමා මේ එක විගඩමකටවත් සහභාගී නොවී හිටියේ එතන වැඩිහිටියෙක්ගේ (කෙලින් කටින් ඉන්න ) වගකීම මොනවට ගෙනහැර පාමින්.
ඔය අස්සේ තමයි ලොකු මාමගේ පොඩි පුතා මහා හයියෙන් බෙරිහන් දෙන සද්දේ ඇහුනේ. ගෙහුං බැලින්නම් මේකා ගල් උඩ නගින්න ගොහින් ඇනගෙන ඉකිරි කටුවක්. වටවුණු උදවිය එක එක කතා කියනවා. අපොයි දෙයියනේ මේවා ඇනුනම පිළිකා හැදෙනවලු මේ ළමයට අරක කරන්න මේක කරන්න යනාදී වශයෙන් නොයෙක් අදහස් ඉදිරිපත් කොරනවා. එතන හිටපු සීයා ටයිප් වයසක මනුස්සයෙක් තමයි කිව්වේ කකුලට මූත්රා කරන ලෙස. එය කෙම් ක්රමයක් බවත් එයින් විස පැතිරීම වලක්වෙන බවත් තමයි ඒ සීයා සඳහන් කොලේ. හප්පේ පොඩි එකාගේ කකුලට චූ කරන්න එතන හිටපු හැමෝම ඉදිරිපත් වුනේ හදවත උනුවෙලා (හදවත තිබුණු තැනයි ප්රශ්නෙකට එන්නේ) :) කොහොම හරි පොඩි එකාව දොස්තර කෙනෙක් ලඟට අරන් ගියේ අපේ හාමිනෙයි සෙලයි, මාමයි, හැරායි එකතුවෙලා මස්සිනාලා දෙන්නයි චමින්ද මාමයි එක්ක මම බීච් එකේ හිටියා. ඒ ඉන්න ගමන් ඉතිරි කොටෙත් දෙන්නත් එක්ක අහවර කරා නමුත් ඒ වෙද්දී ලිමිට් පැනලා කියන එක මටවත් චමින්ද මාමටවත් තේරුනේ නැත්තේ වයිට් ඩයමන්ඩ් කියන්නේ තැපෑලේ වදින බීමක් හින්දා වෙන්න ඕනේ.
හිතුවට වැඩිය පොස්ට් එක දිගවැඩි නිසා කොටස් දෙකකට කඩන්න තීරණය කොලා. බිහිසුණු සටන් ජවනිකා, සංවේදී දර්ශන, ඩෝප් සීන්, පොලිස්කාරයින්ගේ මාළු උන්ගේ ඇඟේම තියා කැපීම. රෑ 12 කොහෙද හිටියේ මොනවද කරේ? ඇඟේ මයිල් ඉස්මයිල් වන ත්රාත්සජනක අත්දැකීම දෙවැනි කොටසින් බලාපොරොත්තුවන්න. මාතෘකාව නම් ගෙඩිපිටින් හෙන්රි අයියගෙන් ඉස්සුවේ. (නොකියා)
මේ ඉන්නේ කෝරළේ මහත්තයා ඒ....... කාලේ එකදාස්අටසිය බර ගනන් වල
මේ ගල උඩ ලැග්ග රිලව් දෙන්න වගේ ඉන්නේ හැරා සහ චමියා යන මහතුන් දෙපලයි
මෙන්න නාන විදිය. ස්විමිං පූල් එකක් වගේ.
දෙවැනි කොටසට යන්න මෙතනින්
කොහොමින් කොහොම හරි තමුන්ටම කියල බර කරත්තයක් වත් නැති කම ලංකාවට ආවම මට සෑහෙන්න ප්රශ්නයක් වුනා. මොකද හතර වටේම ඉන්න පවුලේ උදවියගේ අනුග්රහය බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න එක මට හරිම වදයක් වුනා. ඒ වගේම එහෙම වාහනයක් අරන් ගියාම ඒක අනවශ්ය බලපෑමක් වෙනවා හිතට. ඕකට පිලියමක් විදියට පරණ කාර් කටුවක් ගන්න ඕනේ කියා කියා හිතන් ඉන්න අතරේදී තමයි අපේ හාමිනේ පොඩ්ඩ, වෑන් එකක් ගන්න අදහස ඔලුවට දැම්මේ. මොකද වෑන් එකක ඉඩකඩ එහෙමත් තියෙනවා අනෙක වැඩි දෙනෙකුට යන්න පුළුවන් ඉතින් මේකට හරියන්න මමත් ගත්ත කියමුකෝ වැනට් එකක්. පරණයි තමයි. පරණ උනාට තමුන්ගේ තරමට එපැයි වැඩ කොරන්නත්. මේක ගන්න ඔක්කොම සැට් වෙලා තියෙද්දී අපේ හැරා ගොයියා මට කිව්වේ මල්ලි මේකේ ඕල්ටර්නේටර් එකේ අවුලක් තියෙනවා පොඩ්ඩක් මිනිහට කියන්න ඒක හදවල දෙන්න කියල මිරිස් බදිනවා වගේ ගඳක් එනවා කියලා.
කකුල් කෙටි දෙක ටිකක් දික්වෙච්ච දවස් වල ඉඳලා සුක්කානම් කැරකුවට මොකෝ පැහැදිලිවම මගේ කාර්මික දැනුම නම් අන්තිමයි.කොටින්ම අදටත් වාහනේක ටයර් එකක්වත් මාරු කරගැනීමේ හැකියාවක් නැහැයි කියන්නේ හතර විලි ලැජ්ජාවෙන්. කොහොම හරි වාහනේ අරන් එන දවසත් ආවයි කියමුකෝ වාහනේ අරන් එන්න යන්න හැරා ගොයියට නිවාඩු තිබුනේ නැති නිසා මම හාමිනේත් එක්ක ගොහින් වාහනෙත් අරන් ආවයි කියමුකෝ. එන්න කලින් මම පෙර අයිතිකරුගෙන් ඇහුවා "අයියේ මේකේ අර ඕල්ටර්නේටර් එකේ අවුල හැදුවද" කියලා මිනිහා ගත් කටටම හෙන මැකෑනික් ටෝක් එකක් දාල කිව්වා "හරි මල්ලි එව්වා මෙව්වා අරවා ඔක්කොම හදල තියෙන්නේ දැන් ඔයාට තියෙන්නේ දුවන එක විතරයි" කියලා. කොහොම හරි අපේ සනිස්ගෘතියේ හැටියට වාහනයක් ගත්තාම යන්න ඕනේ දේවාලකට හරි පන්සලකට හරි නමුත් ඊට පහුවදා බනියගේ පුංචි ආච්චි මැරිලා වැඩකොරන (අවසන් කටයුතු) දවස. මලගේ තිබුනේ කොලොන්නාවේ. මුල් දවසේ ඉඳලා විදේශාධාර ඔක්කොම හුවමාරු වුනේ මම හරහා තමයි මළගෙදර මූල්ය වගකීම් පැත්ත පැටවිල තිබුනේ මගේ පිට නිසා හවස අනිවාර්යයෙන්ම මළගෙදර යන්න සිදුවුනා.
හැබැයි මේ සිද්දිය සම්බන්ධව කිහිප දෙනෙක් නොයෙක් අදහස් ප්රකාස කොලත් මේ කෝරළේ ගොයියා නෙවෙයි ඔය මිත්යා මත ගණන් ගත්තේ. මරණේ වැඩ ඉවර කොරලත් සතියක් යනකල් ඉඩකඩක් ලැබුනේ නැහැ දේවාලෙකට යන්න. ඉතින් ඔය අතරේ තමයි දෙසැම්බර් 30 උදාවුනේ. දන්නවනේ කෝරළේ මහත්තයා කියන්නේ සමරන්න අවස්තාවක් එනකල් බලන් ඉන්න ඩයල් එකක් කියලා ඒ දවස් වල (බෝතලයක් කඩන්න). ඉතින් හාමිනේටත් බටර් පාර ගාලා පුංචි ආච්චිගේ පුතා වන චමින්ද මාමවයි, හැරායි, තව බනියගේ මල්ලිලා දෙන්නෙකුත් එක්ක යන්න පිටත් වුනා අම්බලන්ගොඩ බීච්. 30 රෑ කළුතර බනියගේ ආච්චිලාගේ ගෙදර ඉඳලා යන්න තමයි කතාවුනේ 31 පාන්දරම. පාන්දර යන තරමට වැඩිපුර බොන්නත් ඇහැකි නොවෑ. කොහොම හරි බණ්ඩාරගම පාරේ වාහනේ අරන් ඇවිත් කළුතරට කිට්ටු වෙද්දීම අපේ එවුන්ට හැදුනා සුදහ ගින්න කොත්තු කඩ දකිද්දී. මුන්ගේ කරදර කාරී ඉල්ලීම් වලින් බේරෙන්න බැරි තැන මමත් මුස්ලිම් කඩයක් අල්ලලා නැවැත්තුවා. චමින්ද මාමා බැහැලා ගිහින් රෝල්ස් වගයක් අරන් ඇවිත් හැමෝටම දුන්නා මට පලවෙනි කට කද්දීම තේරුනා පොඩි අමුතු රහක්. මම බැහැලා ගිහින් කඩෙන් ඇහුවා මේ මොන රෝල්ස් ද කියලා කඩකාරයා මගේ දිහා කින්ඩියට වගේ බලල කිව්වා ඔය හරක් මස් රෝල්ස් කියලා.
ප්රතිපත්තියක් විදියට හරක් මස් නොකන මට මේ සිද්දවෙච්චි දේ සෑහෙන්න අවුල් වුනා. මොකද කඩකාරයට බැනලත් වැඩක් නැහැනේ අපේ ගොසලෑවා හොයන්නෙ බලන්නෙ නැතිව අරන් ආවට. එතැනින්ම කටත් හෝදගෙන කෝපි එහෙකුත් බීලා වාහනේට නැගලා ස්ටාර්ට් කරන්න හදනවා වාහනේ ස්ටාර්ට් වෙන්නේ නැහැ. මට බැරිම තැන හැරාට රියදුරු අසුන දීල බැස්සා වැඩේ හරියන්නේ නැහැ. දැන් කළුවර වැටිලා නිසා හෙට උදේම ප්රශ්නය මොකක්ද කියල බලන්න තීරණය කරපු පයිලට් හැරා තල්ලු ස්ටාර්ට් එකෙන් වාහනය ආච්චිලාගේ ගෙදරට අරන් ආවා. එදා රෑත් සුදු කැටේකින් (White Diamond) සප්පායම් වෙච්චි අපි තුන්දෙනා නිදාගනිද්දි පාන්දර 3 ත් පහු.
පහුවෙනිදා උදේ මම නැගිටින කොටත් හැරයි චමින්ද මාමයි දමාගෙන මොනවදෝ කොරනවා වාහනේබොනට් එක උස්සාගෙන. කට්ටිය ලැහැස්ති වෙලා ඉවර වෙලා ඉවරවෙද්දි ආච්චි අම්ම කියාපි පුතේ ඔයා එළවන්න එපා හැරල්ඩ්ට දෙන්න අරං යන්න. ඔයාට ඊයේ සිද්දවෙච්ච දේ අනතුරු ඇඟවීමක් වගේ දෙයක් කියලා. ඒ වෙද්දීත් හරියට වෙරි බැහැල නැතිව හිටි මම බැලුවා එකපාරටම මේ කඩන් වැටුන මරාලේ මොකක්ද කියලා. පස්සේ තමයි මට හරක් මස් රෝල්ස් එක මතක් වුනේ. අනෙක් හැමෝටම මාළු රෝල්ස් ඇවිත් මටම හරක් මස් එක හම්බවුන එකත් මම දේවාලේ නොගිහිං මළගෙදර ගිය සිදුවීමත්, හැරාට තල්ලු ස්ටාර්ට් මගින් වාහනේ පනගන්වාගන්න හැකිවීමත් මට නොහැකිවීමත් (මම තල්ලු ස්ටාර්ට් උත්සහ කොලේ නම් නැහැ) එකට ඈඳල ආච්චි අම්මා වෙනම රචනාවක් තිරගත කරනවා. වස්ලු අරකලු මේකලු. යකෝ මේක හරි මගුලක් මම ගත්ත වාහනේ මට පදින්න බැහැ. වස්........... වස් නෙවෙයි What The F***....... මාව පැත්තකට අඬගහගත්තු හැරා ඕක හරි මල්ලි.... එයාලගේ හිත හැදෙන්නත් එක්කල මෙතනින් මම එලියට අරන් පාරට ගිහින් මම ඔයාට දෙන්නම් දැන් වාදෙට යන්න එපා එයාලගේ මතවාද අපිට වෙනස් කරන්න බැරි තරම් එයාල වයසයි. යනුවෙන් මට කරුණු වටහා දුන්නු හැරා. ගේම ගොඩින් බේරාගත්තා.
අම්බලන්ගොඩට10.30 විතර අපි යද්දී ලොකු මාමගේ පොඩි දෙන්නයි අපේ සෙලෙස්තිනා නොහොත් මගේ පොඩි නෑනාත් Ready පිට හිටියේ නාන්න යන්න. උන්දලවත් වාහනේට නග්ගවාගෙන අම්බලන්ගොඩ රට බීම හලෙන් නැවැත්තුවේ සුදු කැට දෙකක් ගන්නයි. ඒ නැවැත්තුව ටිකටත් පොඩි එවුන් කලබල කරන්න ගත්තේ ඒ පරක්කු වෙන විනාඩි පහට මුහුද පිට රට යයි කියල බයේ වගේ. යකෝ....... මේ සෙට් එක මේ අම්බලන්ගොඩම දවස් 365 හේම ඉඳලත් හරියට හත් අවුද්දකින් නාලා නැහැ වගෙයි නාන්න තදියම. අපි මේ මෙච්චර දුර ඉඳලා මේ ආවේ මොන තරම් දැවැන්ත සැදැහැවත් වැඩක් කොරන්නද?????? මුන් මේ නාන්න හදනවා. බෝතල් ටිකත් අරන් එතන ඉන්න කඩල කාරයාගෙන් බයිට් ගණන් ගියාම තමයි මම ජීවිතේ පලවෙනි වතාවට කෑව හොඳම බයිට් එක වෙච්ච පොතුපිටින් තෙලේ බැදලා අරං ලුණු කුඩු ,මිරිස් කුඩු ඉහපු සුදුලූනු දැක්කේ චමින්ද මාමගේ ඉල්ලීම පරිදි එයිනුත් කිහිපයක් ගත්තේ වෙනසකට එක්ක. (හැබැයි අපිට නම් කන්න හම්බ වුනේ නැහැ නොබොන එවුන් කාලා ඉවර කළා)
මේ තියෙන්නේ තැන. පින්තූරය ඉස්සුවේ ගූගල් දෙවි පිහිටින්
බීච් කිව්වොත් මම කවදත් හරිම කැමති තැනක් තමයි අම්බලන්ගොඩ පරණ පාරේ පරණ තානායම (දැන් තියෙන්නේ මෙයා නටබූන්ස් විතරයි ඒකයි පරණ කියල කිව්වේ. you know වට් අයි මීන්) පිටිපස්සේ කන්ද බැහැලා ගියාම තමයි මේ සුන්දර ස්ථානය තියෙන්නේ.ගල් දෙකකින් වටවෙලා පොකුණක් වගේ වැඩි ගැඹුරක් නැතිව හැදුන. මෙම ස්ථානයට ඒ පළාතේ උදවියනම් කියන්නේ මුහුදු පොකුණ කියලා, අපිත් ඒ නමම කියමුකෝ... වාහනේ තානායම් වත්තේ නවත්වල නාන එවුන් නාන්නත් බොන එවුන් බොන්නත් සැටමෝල් වුනා. අර කලින් කිව්වා සුදු ළූණු බයිට් එකෙන් අපි බිග් තුනක් කන අතරේ ඉතිරි ගෙඩි සියල්ල වාෂ්ප වුනේ පොඩි එවුන්ගේ පොඩි කමට කියමුකෝ හැක් හැක් හැක්.... හවස් වෙනකල්ම බිබී ඉන්න අතර වාරයේ මගේ මීටරේ අවුට් යන්න පටන්ගෙන තිබුනේ. හරියට වැහි කුනාටු සහිත දිනයක් සාමාන්ය ඇන්ටනාවකින් රූපවාහිනිය බලනකොට වගේ තමයි ඉඳල හිටලා පියවි සිහියට එනවා ආයේ අවුට්. ලොකු මාමා මේ එක විගඩමකටවත් සහභාගී නොවී හිටියේ එතන වැඩිහිටියෙක්ගේ (කෙලින් කටින් ඉන්න ) වගකීම මොනවට ගෙනහැර පාමින්.
ඔය අස්සේ තමයි ලොකු මාමගේ පොඩි පුතා මහා හයියෙන් බෙරිහන් දෙන සද්දේ ඇහුනේ. ගෙහුං බැලින්නම් මේකා ගල් උඩ නගින්න ගොහින් ඇනගෙන ඉකිරි කටුවක්. වටවුණු උදවිය එක එක කතා කියනවා. අපොයි දෙයියනේ මේවා ඇනුනම පිළිකා හැදෙනවලු මේ ළමයට අරක කරන්න මේක කරන්න යනාදී වශයෙන් නොයෙක් අදහස් ඉදිරිපත් කොරනවා. එතන හිටපු සීයා ටයිප් වයසක මනුස්සයෙක් තමයි කිව්වේ කකුලට මූත්රා කරන ලෙස. එය කෙම් ක්රමයක් බවත් එයින් විස පැතිරීම වලක්වෙන බවත් තමයි ඒ සීයා සඳහන් කොලේ. හප්පේ පොඩි එකාගේ කකුලට චූ කරන්න එතන හිටපු හැමෝම ඉදිරිපත් වුනේ හදවත උනුවෙලා (හදවත තිබුණු තැනයි ප්රශ්නෙකට එන්නේ) :) කොහොම හරි පොඩි එකාව දොස්තර කෙනෙක් ලඟට අරන් ගියේ අපේ හාමිනෙයි සෙලයි, මාමයි, හැරායි එකතුවෙලා මස්සිනාලා දෙන්නයි චමින්ද මාමයි එක්ක මම බීච් එකේ හිටියා. ඒ ඉන්න ගමන් ඉතිරි කොටෙත් දෙන්නත් එක්ක අහවර කරා නමුත් ඒ වෙද්දී ලිමිට් පැනලා කියන එක මටවත් චමින්ද මාමටවත් තේරුනේ නැත්තේ වයිට් ඩයමන්ඩ් කියන්නේ තැපෑලේ වදින බීමක් හින්දා වෙන්න ඕනේ.
හිතුවට වැඩිය පොස්ට් එක දිගවැඩි නිසා කොටස් දෙකකට කඩන්න තීරණය කොලා. බිහිසුණු සටන් ජවනිකා, සංවේදී දර්ශන, ඩෝප් සීන්, පොලිස්කාරයින්ගේ මාළු උන්ගේ ඇඟේම තියා කැපීම. රෑ 12 කොහෙද හිටියේ මොනවද කරේ? ඇඟේ මයිල් ඉස්මයිල් වන ත්රාත්සජනක අත්දැකීම දෙවැනි කොටසින් බලාපොරොත්තුවන්න. මාතෘකාව නම් ගෙඩිපිටින් හෙන්රි අයියගෙන් ඉස්සුවේ. (නොකියා)
මේ ඉන්නේ කෝරළේ මහත්තයා ඒ....... කාලේ එකදාස්අටසිය බර ගනන් වල
මේ ගල උඩ ලැග්ග රිලව් දෙන්න වගේ ඉන්නේ හැරා සහ චමියා යන මහතුන් දෙපලයි
මෙන්න නාන විදිය. ස්විමිං පූල් එකක් වගේ.
දෙවැනි කොටසට යන්න මෙතනින්
Wednesday, 26 February 2014
ෆේස්බුක් තහනමේ අතුරු ඵලය 18+ සයිට් ද? සහ ව්යග්රා
ඔන්න මේ අවුරුද්දෙත් මෝඩයාගේ දිනය වෙනුවෙන් වැඩක් කරන්න අපේ සියඹලාන්ඩුවේ ඇත්තෝ ලැහැස්ති වෙනවලු. මේ දින වල නොකඩවා සිදුවීගෙන යන ෆේස්බුක් මරණ පෙළ හේතුවෙන් ගන්නට හැකි එකම විසඳුම ෆේස්බුක් තහනම් කිරීම ලෙස අපේ නැණවත් විෂය භාර අමාත්ය තුමා තීරණය කරලා තියෙනවා. හික් හික් හික්.... ඒ විතරක් නොවෙයි විශ්වාස කටයුතු ආරංචි මාර්ග පවසන අන්දමට සාරි සල්වාර් වැනි අනතුරු දායක රෙදිපිළිද මෙරටට ආනයනය කිරීම තහනම් කිරීමටත් දැනට පාවිච්චියේ පවතින එවැනි අනතුරු දායක රෙදි පිලි රාජ සන්තක කිරීමට හෝ එය රජයේ ලියාපදිංචි කොට ලයිසමක් (ඔය ගිනි අවි වලට දෙන බලපත්රය වගේ) ලබාදීම පිලිබඳ දැනට සාකච්චා පවත්වන වග කෝරළේ මහත්තයට දැනගන්නට ලැබුනා හීනෙන්. අම්මපා හැමෝම බැලුවොත් කතා කොරන්නේ විශ්ව ගම්මානේ දොරටු විවර කිරීම ගැන. නමුත් මෙවැනි සියදිවි නසාගැනීම් රටේ අනාගත පරපුර විනාශ වී යාමට කිසිසේත්ම ඉඩ දිය නොහැකියි ඒ නිසා බුකිය නමැති ඒ භයානක වෙබ් අඩවිය තහනම් කලයුතුවේ එය රටේ අනාගතය වෙනුවෙන් ගන්නා මොලේ නැති ඇති තීරණයකි.
"නමුත් අද කාලේ හැදෙන ළමයි හරි ඇඩ්වාන්ස්" මේ කියමන අපි අනන්ත අහල ඇති. ඉතින් මේ ඇඩ්වාන්ස් ළමයින් දන්නේ නැහැ අවහිරකරපු අඩවි වලට පිවිසෙන්න ප්රොක්සි VPN භාවිතා කළහැකි බව. දැන් කියන්න පුළුවන් කීයෙන් කීදෙනාද ඔව්වා භාවිතා කොරෙන්නේ කියල නමුත් මා විශ්වාස කරන පරිදි මෙසේ ෆේස්බුක් අවහිර කිරීම තුලින් ළමුන් ප්රොක්සි වැනි දෑට හුරුවීම තුල තිබෙන්නාවූ නරක පැත්ත තමයි ළමුන් මෙමගින් කාමුක අඩවි (porn sites) වැනි දෑට ඇබ්බැහිවීම තුලින් මේ වෙලා තියෙනවාට වඩා වින්නැහියක් වීමට ඉඩතියෙනවා.
ඔය වල් සයිට් ගැන කතා කරද්දී තමයි මට මතකෙට ආවේ අපේ ප්රසාව (නමෙන් කොටසයි) ප්රසා කියන්නේ අපේ සමාගමේ පරිගණක ක්රියාකරුවෙකු ලෙස වැඩට ආ පොඩි කොල්ලෙක් කොහොමින් කොහොම හරි මෑන්ව සෙට් වුනේ අපේ කාමරේට. වයසට වඩා මෝරපු මරුමුස් පෙනුමක් දිස්වුනත් මනසින් තවම පොඩි එකෙක් වගේ වුන ප්රසා මලයා අපි හැමෝගෙම හොඳ හිත දිනාගන්නට සමත් වුනා. පලවෙනි වතාවට පිට රටකට ඇවිත් තමන්ගේ ගෙදරින් වෙන්වෙලා තියෙන්නේ. ප්රසාගේ මෑණියන් කියපු පරිදි රැයක් ගෙයින් පිට ගතකරපු කොල්ලෙක් නෙවෙයිලු. අපි සැට් එක ඔය මදුවිත පාටි වාටි වලට සැටමෝල් වුනත් ප්රසා නෙවෙයි මෙව්වට සම්බන්ධ වුනේ. දැඩිව අමධ්යප ව්යාපාරය අනුගමනය කල ප්රසා අරක්කු සිගරට් දැඩිව පිළිකුල් කළා. කොල්ලෙක් විදියට කියන්න වරදක් නොතිබුනත් කිහිප දවසක් අපේ මංජු අයියට අහුවෙලා තියෙනවා පොර ඔය වැල සයිට් බලනවා. පස්සේ හොයල බැලින්නම් දැඩි ලෙසම ඒ අංශයට ඇබ්බැහිවෙලා තියෙනවා.
මෙහෙ මගේ කලින් ලිපියක සඳහන් කළා බාර්ඩුබායි (Bur Dubai) ,සත්වා (Satwa) යන නගර දෙකම ඔය ගණිකාවන්ට ගොඩක් ප්රසිද්ධ තැන් දෙකක්තේරෙන සිංහලෙන් කිව්වොත් ප්රසිද්ධ බඩු පොට්. ප්රසා මාසෙකට පාරක් දෙකක් මේ දේවාල වන්දනාවේ යන විත්තිය අපේ බුද්ධි අංශ වලට තේරිලා තිබුනේ. හැබැයි මේ තැන් වලට යන්න ගත්තට පස්සේ කොල්ලගේ පැහැදිලි වෙනසක් දකින්න ලැබුනා. වැඩිය කිසිකෙනෙකු සමග වැඩි කතාබහට එන්නේ නැතිව පොර පොරගේ පාඩුවේ කාලය ගත කළා. දවසක් මට මට කතා කරපු ප්රසා අහනවා කෝරළේ අයියේ අර මොකක්ද බං අර උඹේ අල්මාරිය උඩ තියෙන පොඩි ඩප්පිය. මම පහුගිය දවසක යම්කිසි වැඩක් සඳහා රැගෙන ආ පොඩි ප්ලාස්ටික් ඩප්පිය ගැන තමයි මේකා මේ අහන්නේ කියලා මට තේරුනා. මටත් අමතක වෙලා තිබුන මේ ඩප්පිය මූට මතක තියෙන හැටි බලන්නකෝ මංජු අයියේ....... උඹට වැඩකට ඇති දෙයක් නෙවෙයි යැයි කියා විහිළුවක් කර එතනින් යාමට හැදුවද ප්රසා නැවතත් "අනේ අගේ නොකර කියහන් බං අයියේ මොනවද තියෙන්නේ" කියලා යැයි කී විට මේකාව බයිට් එකට ගැනීමට සිතු මම ඕක පොඩි එවුන්ට අවශ්ය දෙයක් නෙවෙයි බං ඕකට කියන්නේ ව්යශ්රා කියල උඹට ඕක අදාළ වෙන දෙයක් නෙවෙයි යැයි පැවසු විට මොහු ඒ පිළිබඳව හාර හාර තොරතුරු විමසන්නට විය. ඒ ප්රශ්න වලට පිළිතුරු සැපයීමේ භාර ධූර කර්තව්ය භාරගත් මංජු අයියා ව්යශ්රා යනු මොනවාද එයින් ජනිතවන ශක්තිය පිළිබඳවත් එය අසවල් කෝෂ දෙකේ ආලේප කරගත යුතු බවත් පැයකට පසුව සෝදා දැමිය යුතු බවත් පැහැදිලි සිංහලෙන් ප්රසාට කියාදෙන ලද්දේ ගූගල් තොරතුරුද ගෙනහැර දක්වමිනි (ඇත්තද දන්නේ නැහැ).
දිනක් මෙම ඩප්පිය මාගේ අල්මාරියෙන් අතුරුදහන්ව ඇති බව නානකාමරයට යාමට පෙර මම දුටිමි. මා ඒ පිළිබඳව විපරම් කරනු ප්රසාද දුටු නමුත් කිසිදෙයක් පැවසුවේ නැති ඔහු මා නැවත පැමිණි පසු මට ඩප්පිය දුන්නේ කෝරළේ අයියේ තමුන්ගේ වටිනා කියන බඩු පරිස්සමට තියාගනින් එක්කෝ අල්මාරිය ලොක් කරලා පලයන්. මේ ඩප්පිය බිම වැටිලා තිබුනා මම පරිස්සමට අරන් තිබ්බා මෙන්න තියාගනින් යනුවෙන් මා අතට දී බාත්රූම් එකට ගියාය. එහි පියන විවෘත කර බැලු විට කිසිවෙන් එහි අඩංගු ආලේපය ඇඟිල්ලක් දමා රැගෙන ඇති බවත් එහි ඇති ඇඟිලිපාර සූක්ෂම ලෙස මකා දැමීමට තැත් කර ඇති බවත් දැකගත් හැකි විය. මංජු අයියාද පැමිණියෙන් මම ඔහුටද මේ ගැන පවසා සිනා සුනේ සති දෙකකට අධික කාලයක් මෙය අල්මාරියේ තිබු මුත් බිම වැටි තිබුනේ නැත. අද බිමවැටීම සහ එය ප්රසාටම හමුවීම අහම්බයක් ලෙස කෙලෙස සලකම්ද????? බාත්රුම් එකේ සිට ප්රසා පැමිණි පසු මංජු අයියා ඔහුගෙන් මේ පිළිබඳව විමසු විට බොලාට පිස්සුද මම නම් ඔය මගුල් ගත්තේ නැහැ බිම වැටිලා තිබිල මම අරන් තිබ්බා යනුවෙන් පැවසීය.
මම : ඒ කියන්නේ ප්රසා උඹ මේක පාවිච්චි කරේම නැද්ද?
ප්රසා : නැහැ බං අයියේ කී ගමනක් කියන්නද? නැහැ කියන්නේ නැති නිසා
මංජු අයියා: කෝරළේ මල්ලි ඔන්න ඕක අතහැරලා දාන්න
මම : නැහැ මංජු අයියේ මම මේ බයවුනේ මු වැරදිලා හරි ගාගෙන නම් ලෝක නස්පැත්තියක් වෙන්නේ
ප්රසා : ඒ මොකෝ
මම : යකෝ මේ ඩප්පියේ ඇති ව්යග්රා රෙද්දක් නැහැ මේකේ තියෙන්නේ ............. යැයි පැවසු විට මූණ කොරහක් තරමට කරගත් ප්රසා තොපිට හෙන ගහනවා තොපි දෙන්නටම ************* යනුවෙන් අමු තිත්ත කුනුහර්පයෙන් අපිට සංග්රහ කොට කාමරයෙන් එලියට ගිය ඔහු නැවත කාමරයට පැමිණියේ අප සියල්ලන්ටම නින්ද ගිය පසුවය. සතියක් පමණ යනකල් මූණ එල්ලගෙන සිටි ප්රසා සියල්ල මතක කර දමා නැවත අප හා මිතුරු විය.
දැන් හැමෝම කල්පනා කොරනවා ඇති නේද මොකක්ද මේ අරුම පුදුම ආලේපය ව්යග්රා කියලා හික් හික්
මගේ පරණ ලැපීගේ hinges (සරනේරු) වලට දාන්න මම ගත්තේ මේකේ කිසිම සඳහනක් නැති නිසාත් ඩප්පිය පොඩි සිද්ධාලේප ඩප්පියක් තරම් වූ නිසාත් ප්රසාට මේ ගැන වැඩි සැකයක් ඇතිවුනේ නැහැ. කොහොම නමුත් මේ සිද්දිය එකමඩේෂන් එක පුරා ලැව්ගින්නක් වගේ පැතිර ගියා. කොහොම හරි ඊට අවුරුද්දකට පමණ පසු ප්රසා කොම්පැනියෙන් අස්වෙලා යනකන්ම ප්රසා කියලා නම් ඔහුට කවුරුත් කිව්වේ නැහැ හැමෝම කිව්වේ ග්රීස්අස්ථියා (හරි වචනේ මේක නෙවෙයි) කියලා.
"නමුත් අද කාලේ හැදෙන ළමයි හරි ඇඩ්වාන්ස්" මේ කියමන අපි අනන්ත අහල ඇති. ඉතින් මේ ඇඩ්වාන්ස් ළමයින් දන්නේ නැහැ අවහිරකරපු අඩවි වලට පිවිසෙන්න ප්රොක්සි VPN භාවිතා කළහැකි බව. දැන් කියන්න පුළුවන් කීයෙන් කීදෙනාද ඔව්වා භාවිතා කොරෙන්නේ කියල නමුත් මා විශ්වාස කරන පරිදි මෙසේ ෆේස්බුක් අවහිර කිරීම තුලින් ළමුන් ප්රොක්සි වැනි දෑට හුරුවීම තුල තිබෙන්නාවූ නරක පැත්ත තමයි ළමුන් මෙමගින් කාමුක අඩවි (porn sites) වැනි දෑට ඇබ්බැහිවීම තුලින් මේ වෙලා තියෙනවාට වඩා වින්නැහියක් වීමට ඉඩතියෙනවා.
ඔය වල් සයිට් ගැන කතා කරද්දී තමයි මට මතකෙට ආවේ අපේ ප්රසාව (නමෙන් කොටසයි) ප්රසා කියන්නේ අපේ සමාගමේ පරිගණක ක්රියාකරුවෙකු ලෙස වැඩට ආ පොඩි කොල්ලෙක් කොහොමින් කොහොම හරි මෑන්ව සෙට් වුනේ අපේ කාමරේට. වයසට වඩා මෝරපු මරුමුස් පෙනුමක් දිස්වුනත් මනසින් තවම පොඩි එකෙක් වගේ වුන ප්රසා මලයා අපි හැමෝගෙම හොඳ හිත දිනාගන්නට සමත් වුනා. පලවෙනි වතාවට පිට රටකට ඇවිත් තමන්ගේ ගෙදරින් වෙන්වෙලා තියෙන්නේ. ප්රසාගේ මෑණියන් කියපු පරිදි රැයක් ගෙයින් පිට ගතකරපු කොල්ලෙක් නෙවෙයිලු. අපි සැට් එක ඔය මදුවිත පාටි වාටි වලට සැටමෝල් වුනත් ප්රසා නෙවෙයි මෙව්වට සම්බන්ධ වුනේ. දැඩිව අමධ්යප ව්යාපාරය අනුගමනය කල ප්රසා අරක්කු සිගරට් දැඩිව පිළිකුල් කළා. කොල්ලෙක් විදියට කියන්න වරදක් නොතිබුනත් කිහිප දවසක් අපේ මංජු අයියට අහුවෙලා තියෙනවා පොර ඔය වැල සයිට් බලනවා. පස්සේ හොයල බැලින්නම් දැඩි ලෙසම ඒ අංශයට ඇබ්බැහිවෙලා තියෙනවා.
මෙහෙ මගේ කලින් ලිපියක සඳහන් කළා බාර්ඩුබායි (Bur Dubai) ,සත්වා (Satwa) යන නගර දෙකම ඔය ගණිකාවන්ට ගොඩක් ප්රසිද්ධ තැන් දෙකක්
දිනක් මෙම ඩප්පිය මාගේ අල්මාරියෙන් අතුරුදහන්ව ඇති බව නානකාමරයට යාමට පෙර මම දුටිමි. මා ඒ පිළිබඳව විපරම් කරනු ප්රසාද දුටු නමුත් කිසිදෙයක් පැවසුවේ නැති ඔහු මා නැවත පැමිණි පසු මට ඩප්පිය දුන්නේ කෝරළේ අයියේ තමුන්ගේ වටිනා කියන බඩු පරිස්සමට තියාගනින් එක්කෝ අල්මාරිය ලොක් කරලා පලයන්. මේ ඩප්පිය බිම වැටිලා තිබුනා මම පරිස්සමට අරන් තිබ්බා මෙන්න තියාගනින් යනුවෙන් මා අතට දී බාත්රූම් එකට ගියාය. එහි පියන විවෘත කර බැලු විට කිසිවෙන් එහි අඩංගු ආලේපය ඇඟිල්ලක් දමා රැගෙන ඇති බවත් එහි ඇති ඇඟිලිපාර සූක්ෂම ලෙස මකා දැමීමට තැත් කර ඇති බවත් දැකගත් හැකි විය. මංජු අයියාද පැමිණියෙන් මම ඔහුටද මේ ගැන පවසා සිනා සුනේ සති දෙකකට අධික කාලයක් මෙය අල්මාරියේ තිබු මුත් බිම වැටි තිබුනේ නැත. අද බිමවැටීම සහ එය ප්රසාටම හමුවීම අහම්බයක් ලෙස කෙලෙස සලකම්ද????? බාත්රුම් එකේ සිට ප්රසා පැමිණි පසු මංජු අයියා ඔහුගෙන් මේ පිළිබඳව විමසු විට බොලාට පිස්සුද මම නම් ඔය මගුල් ගත්තේ නැහැ බිම වැටිලා තිබිල මම අරන් තිබ්බා යනුවෙන් පැවසීය.
මම : ඒ කියන්නේ ප්රසා උඹ මේක පාවිච්චි කරේම නැද්ද?
ප්රසා : නැහැ බං අයියේ කී ගමනක් කියන්නද? නැහැ කියන්නේ නැති නිසා
මංජු අයියා: කෝරළේ මල්ලි ඔන්න ඕක අතහැරලා දාන්න
මම : නැහැ මංජු අයියේ මම මේ බයවුනේ මු වැරදිලා හරි ගාගෙන නම් ලෝක නස්පැත්තියක් වෙන්නේ
ප්රසා : ඒ මොකෝ
මම : යකෝ මේ ඩප්පියේ ඇති ව්යග්රා රෙද්දක් නැහැ මේකේ තියෙන්නේ ............. යැයි පැවසු විට මූණ කොරහක් තරමට කරගත් ප්රසා තොපිට හෙන ගහනවා තොපි දෙන්නටම ************* යනුවෙන් අමු තිත්ත කුනුහර්පයෙන් අපිට සංග්රහ කොට කාමරයෙන් එලියට ගිය ඔහු නැවත කාමරයට පැමිණියේ අප සියල්ලන්ටම නින්ද ගිය පසුවය. සතියක් පමණ යනකල් මූණ එල්ලගෙන සිටි ප්රසා සියල්ල මතක කර දමා නැවත අප හා මිතුරු විය.
දැන් හැමෝම කල්පනා කොරනවා ඇති නේද මොකක්ද මේ අරුම පුදුම ආලේපය ව්යග්රා කියලා හික් හික්
මගේ පරණ ලැපීගේ hinges (සරනේරු) වලට දාන්න මම ගත්තේ මේකේ කිසිම සඳහනක් නැති නිසාත් ඩප්පිය පොඩි සිද්ධාලේප ඩප්පියක් තරම් වූ නිසාත් ප්රසාට මේ ගැන වැඩි සැකයක් ඇතිවුනේ නැහැ. කොහොම නමුත් මේ සිද්දිය එකමඩේෂන් එක පුරා ලැව්ගින්නක් වගේ පැතිර ගියා. කොහොම හරි ඊට අවුරුද්දකට පමණ පසු ප්රසා කොම්පැනියෙන් අස්වෙලා යනකන්ම ප්රසා කියලා නම් ඔහුට කවුරුත් කිව්වේ නැහැ හැමෝම කිව්වේ ග්රීස්
Sunday, 22 December 2013
බම්බු ගහනවා. (කොහෙද?) ඉටිකිරිස් ඉන්දියන් කෑල්ල
හප්පේ මකුණු දැල් කඩන්නම ගියා වරුවක් විතර මේ මකුළුවෝ කියන්නෙත් කැත සත්තු ජාතියක් අම්මපා...... ටික දවසක් නෑවිත් හිටියම මුන් බ්ලොගේ දැලුත් බඳිනවානේ........ ඔන්න කොල්ලනේ කෙල්ලනේ සකල සිරින් පිරි සිරි ලංකාවේ මහා රජ තුමා (දැන් ඉන්න බුවා නෙවෙයි මම කියන්නේ එකදාස් හයසිය ගණන් වල හිටපු උන්නැහේ කෙනෙක් ගැන) විසින් කෝරලේ තනතුරට පත්කළ කෝරලේ ගොයියා පොස්ටුවක් ලියන්නට බැස්ස වගයි. පහු ගිය ටිකේ ලියන්නට බැරි වුන හේතුව ටික දෙනෙක් දන්නවා නොදන්නා අයට දැනගන්නත් එක්ක ලියලම දානවා කියල හිතුවා. කෝරලේ මහත්තයට අවුරුදු බර ගානක් කොම්පැනිය වෙනුවෙන් කැඹිරීමේ ප්රතිපලයක් ලෙස විදේශ සංචාරයක් ලැබුනා පිණාවට. (නැතුව අපේ ලොක්ක බ්ලොගේ බලල සංතෝසෙන් එහෙම දුන්නු එකක් නෙවෙයි) ඒකත් ලැබුනේ සෙල්ලම් රටකට නෙවෙයි මට පෙන්නන බැරි කවදත් වෛරයෙන් හිතන ඉන්දියාවටමයි. බලහල්ල කෝ ඒකෙත් හැටි............. ඉතින් මේ ඉන්දියාවේ ගතකල දවස් 18 මට නිකන් අවුරුදු 18 වගේ දැනුනේ ඇයි කියලයි මම තාම කම්පනා කොරන්නේ. අම්මප හෝම් සික් එක කියන දේ ජීවිතේ පලවෙනි වතාවට මට හැදුනයි කියහන් කෝ....
කොහොමින් කොහොම හරි අවුරුදු ගානක් ඔෆිස් එකේ අයිස් ගහපුවට හරියන්න පෝරියල් එක සෙට් වුනා උදේ පාන්දර ඉඳන් රෑ 10 - 12 වෙනකල් වැඩ කොරන්න. ඒකත් නූලට තිතට කෙරෙන්න ඕනේ මොකද රජයත් සම්බන්ධ ව්යාපෘති යක් නිසා. ඒ හින්දා අපේ මායියා වෙනුවෙනුත් මම වෙන්කොරල තිබුනේ දවසින් විනාඩි 20ක් විතර තමයි. බැංගලෝර් නගරයේ ගුවන්තොටුපොලේ තමයි රාජකාරි කොලේ. ඒ පිලිබඳ තාක්ෂණික පැත්තෙන් පොස්ටුවක් නිවාඩු පාඩුවේ දාන්නම්. කොහොමින් කොහොම හරි කෝරලේ මහත්තයට සෙට් වුන ගෝලයෝ ටික නම් අදහන්න වටිනවා නිකන් නෙවෙයි මල් පහන් තියලා. ඇත්තටම මුන් අයිටී දෙපාර්තමේන්තුවට නෙවෙයි ප්ලේන්ටී දෙපාර්තමේන්තුවට වත් සුදුසු කම් නැති එවුන්. කොහොමින් කොහොම හරි ගිය වැඩෙත් කොරලා ගෝලයෝ ටිකත් පුහුණු කරලා දෙපාර්තමේන්තුවත් රාජකාරි මට්ටමේ කටයුතු වන තැනක් විදියට ස්ථාවර කොලේ හැකි ඉක්මනින් ගෙදර එන්න බලාගෙන. නමුත් කල හොඳ පස්සෙන් එලවනවා වගේ අපේ අධ්යක්ෂක වරයා ඉන්දියාවේ ප්රාදේශීය කලමනාකර තනතුර මගේ ඔලුව උඩින් තිබ්බා කටු ඔටුන්නක් කරලා. ඕකෙන් මේකෙන් වෙන්නේ මාසෙකට දෙකකට සැරයක් ඉන්දියා ගිහින් බඩේ අමාරුව හදාගෙන එන්නයි. මෙලෝ රහක් නැති උසස්වීමක්.
මෙන්න මේ අවස්ථාවේ තමයි මට අපේ සුදීක අයියව නිකන් දෙයියෙක් නෙවෙයි දේවාලයක් වගේ පෙනුනේ. මොකද උන්දා මුලින්ම කියල තිබුනනේ ඉන්දියාවේ කෑම කෑවොත් බඩේ අමාරුවක් ෆ්රී හම්බවෙනවා කියල. ඉතිං ගොඩක් දුරට කෑම එහෙමත් ගොඩක් තෝරලා බේරලා තමයි කෑවේ බිව්වේ. දවසක් නවාතැන් පලේ කෑම කාල කාල ඇතිවෙලා හිටපු එකේ පොඩි වෙනසකටත් කියල එළියෙන් මසාල තෝසේ පාරක් දාල බාබුල් එකක් එහෙම කාලා පොඩි දත් කූරක් එහෙම කටේ ගහගෙන පොඩි රවුමක් දාලා ආවා. ආව තමයි ආයෙම ඩුබායි එනකන්ම හොද වුනේ නැති ඒඅවාසනාවන්ත බඩේ අමාරුව කතා කරලා වැඩක් නැහැ පිංවතුනි තත්වය සෝචනීයයි. ඉතින් අපේ උන්දැගේ වැඩෙත් එන්නේ කවද්ද එන්නේ කවදද කියා කියා කියවන එක වෙච්චි. ඉවසන් ඉන්න එකෙත් එක්තරා ලිමිට් එකක් තියෙනවනේ එහෙන් බඩේ අමාරුව වැසිකිලියෙන් හෙල්ලෙන්න දෙන්නේ නැහැ. අරහෙන් කොම්පැනි කාරයෝ එන්න දෙන්නේ නැහැ. මෙහෙන් මායියා කනක් ඇහිලා ඉන්න දෙන්නේ නැහැ. මේ තුන එක්කාහුවෙලා මගේත් අර්ශස් තද වෙලා මායියාට කියල දැම්ම මම එන්නේ නැහැ මෙහෙම ඉන්නයි කල්පනාව කියලා.
මෙන්න බොලේ අබ පුපුරනවා වගේ අපේ මායියා කියපි නැතැයි. එහෙනම් ඕනේ බම්බුවක් ගහගන්න එකයි ඇත්තේ. ඉන්න විතරක් නෙවෙයි ඉන්දියන් එලිච්චියෙක් හොයාගෙන කසාදෙකුත් බැඳගන්න කියල. එලිච්චියෙක් කොහොම වෙතත් ගැටිස්සියෙක් හිටියනම් ඇති කසාදයක් කොරගන්න. නැද්ද මන් අහන්නේ........ අම්මප ඔච්චර ඉටි කිරිස් කෑලි ඉන්න ඉන්දියාවේ මට හරියන එකක් හොයාගන්න බැරි වෙන එකක් නැහැයි කියලත් ලාවට වගේ හිතුනා. අපේ උන්දා මේක කියෙව්වොත් අද රෑ පිලේ තමයි නිදියන්න වෙන්නේ. එකත් බඩගින්නේ :( මේ බම්බු ගහනවා කියලා හැමෝම වගේ කියනවා ඇහුනට කීයෙන් කී දෙනාද දන්නේ මේ බම්බු ගහනවා කියන්නේ මොකක්ද කියලා. මේ ගැන කතා කරද්දී අපට මතුවෙන ගැටළු තමයි
ඒ කාලේ මේ දැන් වගේ හන්දි හන්දි ගානේ පශුවෛද්යවරුන් හිටියේ නැහැ දොස්තර විභාගේ අමාරු වුන උදවිය තමයි මේ පශුවෛද්යවරුන් වෙන්නේ කියල කතාවකුත් තියෙනවා. ඔය අපේ ගමේ ගොඩේ උදවිය පශුවෛද්යවරුන් හඳුන්වන්නේ බලු දොස්තර කියන නමින්. බල්ලන්ට වෙදකම් නොකලත් බලුදොස්තරලත් අපේ සමාජේ බොහොමයක් ඉන්නවා. ඔය ස්ට්රයික් එකක් එහෙම කරන වෙලාවට ඔක්කොම ඉතිං බලුදොස්තරලා තමයි රෝගීන්ට. (ඔන්න ඉතිං ට්රැක් එක පැන්නනේ සහෝදරයා එකනේ තමුසේ එක්ක කොරන්න බැරි.) හරි.... හරි... ඉස්සර නම් මේ සත්තුන්ට වෙදකම් කලෙත් ගමේ වෙදමහත්තයාම තමයි. සිංහල වෙදකම් කරලා තියෙන උදවිය දන්නවා ඇතිනේ සිංහල බෙහෙත් වර්ග මොනවද කියලා කසාය, කල්ක, ගුලි, (මෝදකේ නෙවෙයි) අනම් මනම් ගොඩයි. ඉතිං මේ හරක්ට මෙව්වා බොන්න කිව්වට බොන එකක්යැ.....ඒකනේ හරක් කියන්නේ මෙන්න මේ අවස්ථාවේදී සිද්ධ වෙනවා බලෙන් පොවන්න නැත්නම් සතාගේ ජීවිතේට වුනත් හානි වෙන්න පුළුවන් නේ.... හරකාගේ කකුල් අතපය බැඳලා බිම පෙරලලා සෑහෙන්න සටනක් කරලා තමයි බෙහෙත් ටික පොවන්න ඕනේ. අද කාලේ නම් කරන්නේ හරකාගේ අතපය බැඳලා බෙල්ල කපන එකනේ ඒකත් හලාල් ක්රමයට එතකොට හරකට රිදෙන්නේ නැහැලු. ඔන්න ඔය අවස්ථාවේදී වෙද මහත්තරු පාවිච්චි කරනවා හොඳට පදම් කරලා, මැද කොටස සුද්ද පවිත්ර කරලා ගත්ත උණ බටයක්. මෙන්න මේ බටේ හරකාගේ උගුරට දාලා තමයි ලු බෙහෙත් පොවන්නේ. මේ කෙරුවාවට තමයි බම්බු ගහනවා කියලා කියන්නේ. ඉතිං හොඳින් කරන්න බැරි දෙයක් අත පය බැඳලා බිම පෙරළාගෙන බලෙන් කට අරවලා බෙහෙත් පොවන එකටයි බම්බු ගහනවා කියන්නේ. මෙය කියමනක් ආප්තෝපදේශයක් (වචනේ හරිද දන්නේ නැහැ වැරදිනම් නිවැරදි කරන්න) හැටියට ප්රචලිත වෙලා තියෙන විදියක් තමයි පෙනෙන්නට තියෙන්නේ. නමුත් මෙහි ඇති වරද නම් අද කාලේ තැනක් නොතැනක් නැතිව බම්බු ගැසීමයි.
මට මේ නිධාන කතාව එහෙම නැත්නම් මේ වචනේ හැදිලා තියෙන්නේ කොහොමද කියන එක දැනගන්ට ලැබුනේ වර්ෂ 2004 ලංකාවට නිවාඩුවක් ගිහින් ඉන්නකොට මට අවස්ථාවක් ලැබුනා අපේ ලොකු මාමා එක්ක තරුණ සේවා සභාවේ තිවුන සම්මන්ත්රණයකට යන්න. මෙහි හිටපු දේශක මඩුල්ලේ කෙනෙක් තමයි මේ කතාව කිව්වේ ඒ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි සිංහල විෂය පිලිබඳ විශේෂ උපාධියක් හිමි
මේ පොස්ට් එක ලියවෙන්නේ එදා ඒ මහත්මයා කියලා දුන්නු දැනුම නිසාවෙන්. මම ඒ පිළිබඳව හසන්ත මහත්මයාට ස්තූතිවන්ත වෙනවා.
කොහොමින් කොහොම හරි අවුරුදු ගානක් ඔෆිස් එකේ අයිස් ගහපුවට හරියන්න පෝරියල් එක සෙට් වුනා උදේ පාන්දර ඉඳන් රෑ 10 - 12 වෙනකල් වැඩ කොරන්න. ඒකත් නූලට තිතට කෙරෙන්න ඕනේ මොකද රජයත් සම්බන්ධ ව්යාපෘති යක් නිසා. ඒ හින්දා අපේ මායියා වෙනුවෙනුත් මම වෙන්කොරල තිබුනේ දවසින් විනාඩි 20ක් විතර තමයි. බැංගලෝර් නගරයේ ගුවන්තොටුපොලේ තමයි රාජකාරි කොලේ. ඒ පිලිබඳ තාක්ෂණික පැත්තෙන් පොස්ටුවක් නිවාඩු පාඩුවේ දාන්නම්. කොහොමින් කොහොම හරි කෝරලේ මහත්තයට සෙට් වුන ගෝලයෝ ටික නම් අදහන්න වටිනවා නිකන් නෙවෙයි මල් පහන් තියලා. ඇත්තටම මුන් අයිටී දෙපාර්තමේන්තුවට නෙවෙයි ප්ලේන්ටී දෙපාර්තමේන්තුවට වත් සුදුසු කම් නැති එවුන්. කොහොමින් කොහොම හරි ගිය වැඩෙත් කොරලා ගෝලයෝ ටිකත් පුහුණු කරලා දෙපාර්තමේන්තුවත් රාජකාරි මට්ටමේ කටයුතු වන තැනක් විදියට ස්ථාවර කොලේ හැකි ඉක්මනින් ගෙදර එන්න බලාගෙන. නමුත් කල හොඳ පස්සෙන් එලවනවා වගේ අපේ අධ්යක්ෂක වරයා ඉන්දියාවේ ප්රාදේශීය කලමනාකර තනතුර මගේ ඔලුව උඩින් තිබ්බා කටු ඔටුන්නක් කරලා. ඕකෙන් මේකෙන් වෙන්නේ මාසෙකට දෙකකට සැරයක් ඉන්දියා ගිහින් බඩේ අමාරුව හදාගෙන එන්නයි. මෙලෝ රහක් නැති උසස්වීමක්.
මෙන්න මේ අවස්ථාවේ තමයි මට අපේ සුදීක අයියව නිකන් දෙයියෙක් නෙවෙයි දේවාලයක් වගේ පෙනුනේ. මොකද උන්දා මුලින්ම කියල තිබුනනේ ඉන්දියාවේ කෑම කෑවොත් බඩේ අමාරුවක් ෆ්රී හම්බවෙනවා කියල. ඉතිං ගොඩක් දුරට කෑම එහෙමත් ගොඩක් තෝරලා බේරලා තමයි කෑවේ බිව්වේ. දවසක් නවාතැන් පලේ කෑම කාල කාල ඇතිවෙලා හිටපු එකේ පොඩි වෙනසකටත් කියල එළියෙන් මසාල තෝසේ පාරක් දාල බාබුල් එකක් එහෙම කාලා පොඩි දත් කූරක් එහෙම කටේ ගහගෙන පොඩි රවුමක් දාලා ආවා. ආව තමයි ආයෙම ඩුබායි එනකන්ම හොද වුනේ නැති ඒ
මෙන්න බොලේ අබ පුපුරනවා වගේ අපේ මායියා කියපි නැතැයි. එහෙනම් ඕනේ බම්බුවක් ගහගන්න එකයි ඇත්තේ. ඉන්න විතරක් නෙවෙයි ඉන්දියන් එලිච්චියෙක් හොයාගෙන කසාදෙකුත් බැඳගන්න කියල. එලිච්චියෙක් කොහොම වෙතත් ගැටිස්සියෙක් හිටියනම් ඇති කසාදයක් කොරගන්න. නැද්ද මන් අහන්නේ........ - බම්බු හෝ බම්බුව යනු මොනවාද?
- ගහන්නේ කොහේද?????
වෙන වෙන අදහස් එහෙම ගන්නවා එහෙම නෙවෙයි
ඒ කාලේ මේ දැන් වගේ හන්දි හන්දි ගානේ පශුවෛද්යවරුන් හිටියේ නැහැ දොස්තර විභාගේ අමාරු වුන උදවිය තමයි මේ පශුවෛද්යවරුන් වෙන්නේ කියල කතාවකුත් තියෙනවා. ඔය අපේ ගමේ ගොඩේ උදවිය පශුවෛද්යවරුන් හඳුන්වන්නේ බලු දොස්තර කියන නමින්. බල්ලන්ට වෙදකම් නොකලත් බලුදොස්තරලත් අපේ සමාජේ බොහොමයක් ඉන්නවා. ඔය ස්ට්රයික් එකක් එහෙම කරන වෙලාවට ඔක්කොම ඉතිං බලුදොස්තරලා තමයි රෝගීන්ට. (ඔන්න ඉතිං ට්රැක් එක පැන්නනේ සහෝදරයා එකනේ තමුසේ එක්ක කොරන්න බැරි.) හරි.... හරි... ඉස්සර නම් මේ සත්තුන්ට වෙදකම් කලෙත් ගමේ වෙදමහත්තයාම තමයි. සිංහල වෙදකම් කරලා තියෙන උදවිය දන්නවා ඇතිනේ සිංහල බෙහෙත් වර්ග මොනවද කියලා කසාය, කල්ක, ගුලි, (මෝදකේ නෙවෙයි) අනම් මනම් ගොඩයි. ඉතිං මේ හරක්ට මෙව්වා බොන්න කිව්වට බොන එකක්යැ.....
මට මේ නිධාන කතාව එහෙම නැත්නම් මේ වචනේ හැදිලා තියෙන්නේ කොහොමද කියන එක දැනගන්ට ලැබුනේ වර්ෂ 2004 ලංකාවට නිවාඩුවක් ගිහින් ඉන්නකොට මට අවස්ථාවක් ලැබුනා අපේ ලොකු මාමා එක්ක තරුණ සේවා සභාවේ තිවුන සම්මන්ත්රණයකට යන්න. මෙහි හිටපු දේශක මඩුල්ලේ කෙනෙක් තමයි මේ කතාව කිව්වේ ඒ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි සිංහල විෂය පිලිබඳ විශේෂ උපාධියක් හිමි
හසන්ත හෙට්ටිආරච්චි මහත්මයා
මේ පොස්ට් එක ලියවෙන්නේ එදා ඒ මහත්මයා කියලා දුන්නු දැනුම නිසාවෙන්. මම ඒ පිළිබඳව හසන්ත මහත්මයාට ස්තූතිවන්ත වෙනවා.
ඔන්න දැන් බම්බු ගහන්න කලින් අපේ උදවියට ටිකක් හිතන්න වෙනවා. ඔය වචනේ ගැලපෙන උදවියත් අප අතර නැතුවාම නොවෙයි.
Wednesday, 20 November 2013
ස්කයිප් එකේ අයිතිකාරයා බෙල්ලේ වැල ලාගත් හේතුව (ලිලි අක්කාගේ කතා)
මේ දවස් ටිකේම මැද පෙරදිග වෙන සිදුවීමුයි ජනකයියගේ කොටුපැනීම ගැනයි කියෙව්වා අපේ උදවියට පොඩි වෙනසකටත් එක්කලා කියලා පොඩි පහේ කොමඩියක් දෙන්නයි සූජානම. කට්ටියට මතකද අපේ ලිලි අක්කව? ඔව් ඔව් අනේ අර අන්දොස් ටෝක් දෙන එක්කෙනා තමයි. ඉතින් උන්දාට වෙච්ච අකර තැබ්බයක් ගැන තමයි මේ කියන්න යන්නේ.ලිලි අක්කලාගේ කාලේ ඉතින් මේ කොම්පීතර් තාක්ශෝනේ එහෙම තිබිලා නැහැ නොවෑ උන්දැ කියන විදියට තිබිල තිබුනා නම් අද බිල්ගේට්ටු මහත්තයා ටත් වැඩිය දීමක් උන්දැට තියෙනවලු. මට වෙලාවකට හිතෙනවා අපේ වාසනාවටදෝ කියල එහෙම නොවුනේ. මොකද කලින් වන්ගියක උන්දැ රෙජිස්ටරෙත් එඩිට් කොරන්න ගිහින් ජනේලේ (Windows) හිරවෙලා. ඉන්ජිනේරුවොම දෙන්නෙක් ට්රයි කොරලයි වැඩේ ගොඩදාගත්තේ. මොකද චන්දරේ අයියගේ වැදගත් ඩේටා වගේකුත් තිබ්බයි කිව්වනේ ලැප ඇතුලේ. ඉතින් අන්න ඒ වගේ කොම්පීතර් වැඩකරුවෙක් තමයි අපේ ලිලි අක්කා කියන්නේ.
ඉතින් මේ පිට රට ඉන්න උදවියට දෙයියොන්ගෙන් ලැබුණු තෑග්ගක් වගේ තමයි SKYPE කියන්නේ. මොකද නැත්නම් කී දාහක් කියල යනවද ලංකාවේ ඉන්න හිතවතුන්ට පවුලේ උදවිය එක්කලා කතා කොරන්න. අනෙත් එක ලෝකේ වැඩිපුරම ටැලිෆෝන් ගාස්තු අය කරන්නෙත් ඔටු දේශ වලටනේ (මැදපෙරදිග). මම අහල තියෙන විදියට ඒ අටහ්රිනුත් වැඩිම වශයෙන් පාරිභෝගිකයාව හූරා උලා කන්නේ එටිසලාට් එකෙන් තමයි. ඔය දැන් යස අගේට ලංකාවෙත් රජ කොරන්නේ. ඒ ගැන කියන්න ගියොත් වෙනමම පොස්ට් එකක් ලියන්න වෙනවා ඒ නිසා අපි හැරෙමු ලිලි අක්කගේ සීන් කෝන් එක පැත්තට. අපේ ලිලි අක්කගේත් වඩාත්ම සිත්ගත් මෘදුකාංගය තමයි ස්කයිප් කියන්නේ. උන්දැ ස්කයිප් නේම් එක හදාගෙන තියෙන්නේ තමන්ගේ දයාබර ස්වාමියාගේ නමට. ඉතිං ලිලි අක්ක මේක හදල තියෙන්නේ කන්නාඩි දාගෙන නෙවෙයිලු. කොහොමින් කොහොම හරි චන්ද්රපාල කියන තැනට වැදිලා තියෙන්නේ කන්ඩපාල කියල. උන්දැ හවස් වරුවේ වැඩ ටික ඔක්කොම අහවර කොරලා උයල පිහල චන්දරේ අයියා කන්න කලින් පනුවොන්ට බෙහෙත් (විෂ්කි තමයි හොඳම බෙහෙත කියලයි චන්දරේ අයියා කියන්නේ) බොන අතරේ ලිලි අක්කගේ සහෝදර තුමෙක් එක්ක කයියක් ගහගෙන හිටියලු. ලිලි අක්කා ස්කයිප් එකේ කතා කරන වෙලාවට අහල පහල ඉන්න එව්වෝ කන් වලට ඇබත් ගහගන්නවා කියලයි චන්දරේ අයියා කියන්නේ. මොකද ලංකාවේ ඉන්න කෙනත් එක්ක කතා කොරන්නේ ලංකාවටම ඇහෙන තරම් හයින්ලු. අපි නම් දන්නේ නැහැ චන්දරේ ගොයියා තමයි මටත් මේ බව කිව්වේ. මෙහෙම ඉන්න අතර වාරයේ මුන්දැට ආවලු රිකුවෙස්ට් එකක් හීන් සැරේ එතනට ගිහින් බලල චන්දරේ අයියට කියනවලු.
ලිලි අක්කා : චන්දරේ මේ බලන්නකෝ කවුද මන්දා මේඩ් කෙනෙක් කොන්ටෑක්ට් එකක් එවලානේ කියලා.
චන්දරේ අයියා : ඒ මොකටද අපිට මේඩ් ලා කොන්ටෑක්ට් එවන්නේ.
ලිලි අක්කා : අනේ මන්ද මේ එවලා තියෙන්නේ උන්නා මේඩ් කියල එක්කෙනෙක්.
චන්දරේ අයියා : මොකාක්......?
ලිලි අක්කා : ඔව් අනේ ඔතන ඉඳන් කෑ ගහන්නේ නැතිව ඇවිල්ලම බලාගන්න කනේ දුම් පිරිලද කොහේ මේ මිනිහගේ සිකරට්ම බීලා
ඔයාල මොකක්ද හිතන්නේ............ මොකක් කියලද ඒ ඇවිල්ල තිබුනේ එක????????
හික් හික් හික් ලිලි නෝනේ මේක උන්නා මේඩ් නෙවෙයි මලා මේඩ් හික් හික් හික්. මෙව්වා හොඳ වෙලාවට ස්කයිප් එකේ අයිතිකාරයාට ඇහෙන්නේ නැත්තේ. ඇහුනා නම් ඒ මනුස්සයා එල්ලිලා මැරෙනවා.
කරුමේ කියන්නේ ඒ වෙලාවේ කන්නාඩි දෙක අමතක වෙලානේ ලිලි අක්ක ඉඳල තියෙන්නේ.
Thursday, 7 November 2013
වැන්දඹුවගේ තනිරැක්ක ජනා සහ ලංකාවේ අලුත්ම ගුවන් සේවය. 18+
හ්ම්ම්ම්ම්ම් ලියන්නේ නැහැ නැහැ ලියන්න බැහැ බැහැ කියල හිත හිතඉඳලා ඕනනේ ඔහේ ඕනේ පුකක් කුණුහරපයක් නෙවෙයි කියල ලියන්න ගත්තා දැන් වෙලාව 12 47යි 3.30 වෙන්නත් සෑහෙන්න වෙලාවක් තියෙනවා. අද මෙගේ ගෙදර උන්දා ඔව් ඔව් කෝරලේ හාමිනේ ලංකාවේ ඉඳල එනවා ආයෙම දොස්තර ගොයියා කියලා දැන් ආවට කමක් නැහැ පරිස්සමෙන් කියලා හික් හික් හික් අපේ උන්දැටත් එන්න තදියම නිසා මට සිද්ද වුනා මිහින් ලංකා එකේ ටිකට් එකක් බුක් කරන්න. මිහින් ලංකා ෆ්ලයිට් එකේ ගමන ගැන මෙහෙ උදවිය සඳහන් (Describe) කරන්නේ 79- ගරුඬ ත්රි රෝද රථයක යනවා වගෙයි කියලා. මම නම් දන්නේ නැහැ තාම ගිහින් නැති නිසා (යන්නත් අදහසක් නැහැ) මීට පෙර වතාවකුත් රාත්රී 12 එන්න තිබුණු යානය දවල් 12ට තමයි ඇවිල්ල තියෙන්නේ. සෑහෙන්න අඩුපාඩු කම් මැද වුනත් මම එක අතකින් සතුටු වෙනවා අපේ රටේ තියන දෙවන ජාත්යන්තර ගුවන් සේවය කියල කියන්න පුළුවන් වීම ගැන. අනේ මන්දා මගෙත් මේ පඳුරු තැලිල්ල කවදා නම් නතර වේවිද දන්නේ නැහැ
මම මේ ලියන් ආවේ මිහින් ලංකා ගුවන් සේවයේ ආරම්භය මට ආරංචි වෙච්ච තාලේ. (හයියෝ ඕකත් මහා ලොකු දෙයක්ද ලියන්න තරම්) අපි කෙලින්ම කතාවට බහිමුකෝ. මේ 2008 වසරේ මැද කාර්තුවක් හැටියට තමයි මට මතක හැටියට. ඒ ලෙවල් ඉවර වෙලා කැම්පස් පටන්ගන්න කල් පොඩි පාර්ට් ටයිම් එකකට සෙට් වුනා. එතැනදී තමයි මට ජනකයියව හම්බවුනේ මෑන් එතන සේවය කලේ සුළු සේවකයෙකු හැටියටයි. පලවෙනි වතාවට ජොබ් එකකට ගියපු මට කැන්ටිමට කන්න ගිය වෙලාවේ සෑහෙන්න හීනමානයක් තමයි හිතේ තිබුනේ කිව්වොත් මම වැරදි නැහැ. එතන හිටපු එවුන්ගෙන් වයස අඩුම එකා වෙච්ච මට මොකක්දෝ මන්දා අවතක්සේරුවක් මා ගැනම ඇතිවුනා. හීන් සැරේ කෑම ටිකක් බෙදාගෙන පැත්තකට වෙලා කනකොට (මගේ කන නම් කොට නැහැ) ට්රේ එකත් අරන් මගේ ලඟින් වාඩිවුණා මනුස්සයෙක් ඇහුවා මල්ලි ඔයා ලංකාවේද කියලා. වෙලාවේ හැටියට මූඩ් අවුල් වෙලා හිටපු මට මේ මනුස්සයාගේ වචන ටිකත් ලොකු සන සීමක් වුනා. කොහොමින් කොහොම හරි දවස ගානේ දවල් කෑම පැයේදී කතාබහ කරලා ලොකු හිතවත් කමක් අපි දෙන්න අතර ගොඩනැගුනා. ජනක නැවතිලා හිටියේ කොම්පනියේම පිටිපස්සේ තිබුණු එකමඩේෂන් වල (ක්වාටස්) එක රූම් එකේ 4 දෙනෙක් ද කොහේ හිටියා. පස්සේ 6 දෙනෙක් කලා.
ජනකගේ රූම් මෙට් පොරගේ අක්කගේ පුතා ප්රසාද් ඒකා මගේ වයසේ එකෙක්. මිනිහත් මාත් එක්ක සෑහෙන්න ෆිට් වුනා. කෑම පැයේදී කාල ඉවරවෙලා ඔය රූම් එක පැත්තේ රවුමක් ගහලා දුමක් එහෙම බීල එන්න අපි පුරුදු වෙලා හිටියා. ලංකාවේ පිරවුම් හලක කළමනාකරුවෙකු විදියට වැඩකරලා තියෙන ජනකයියව එතනින් අයින් කරලා තියෙන්නේ. ගෑනු හුටපටෙකට. එතන ඉස්සරහ ගෙදර ඉන්න
වැන්දබුවගෙන් තමයි මිනිහා දවල් කෑම එක අරන් තියෙන්නේ ඒ ගණන් අතරේ රෑ ඒ කාන්තාවගේ ස්වාමියා නැති අඩුවත් පුරවලා තියෙනවා. ඉතින් මේ දේ ගමේ එවුන්ට දිරවන්නේ නැති දෙයක් වෙලා තියෙනවා. මොකද ඒ ගෑනිත් හොඳ ඇහැට කනට පේන බඩුවක් ලු. තව දෙතුන් දෙනෙක්ම වෙන වෙනම මේ ගෑනි එක්ක සම්බන්ද කම් තියෙනවා කියලත් මූ දනන් ඉඳල තියෙනවා. අන්තිමට පරහට හිටලා තියෙන්නේ ඔය ගමේ වැල ගමේ කපුටන්ට කියන කතාවමයි. කොටින්ම මු හොඳ සල්ලාලයා (තේරෙන සිංහලෙන් කිව්වොත් බඩු කාරයා) ඒ ගැන පස්සේ ලියන්නම් තව කතාවකින් අරාබි ගෙවල් වලට රෑට පැනල වෙච්ච අකරතැබ්බ.
මේ කොම්පැනියට අදටත් මම කැමති එක හේතුවක් තියෙනවා. ඒ..... බාර් එක තියෙන්නේ හරියටම කොම්පැනිය ඉස්සරහමයි. පුහ්: බාර් කිව්වට එව්වා මේ ලංකාවේ වගේ බාර් නෙවෙයි. ඔයාලට කියන්න මෙයා ෆුඩ් සිටියට ගියා වගේ ගන්නේ මොනවද කියල හිතාගන්න බැරිතරම්සැර බීම වර්ග ඔය පල්ලෙහා තියෙන පින්තූර වල තියෙන්නේ එකේ යම් යම් එව්වා.
මේ ඉන්නේ කෝරලේ මහත්තයා බෝතලේක හැඩ බල බල
ඉතින් දවසක් බෝතලය වටේ සෙට් වෙලා ජනකයි,ප්රසාද්,දමියයි මමයි බොන අතරේ සුපුරුදු නං දෙදවිල්ල පටන් ගත්ත ජනකයියා කියනවා
ජනක: දමියා මල්ලි මට දැන් එපා වෙලා බං මම යනවා ලංකාවට මේ **ගේ පුතාල පඩි වැඩිකරන්නෙත් නැහැ. ම්හෙට වෙලා අනුන්ගේ ගෑනුන්ට **** ඉන්න වෙලේ මම මන් බඳීන්න ඉන්න එකී වෙන එකෙක් එක්ක පැනලා යාවි ඒ නිසා මම යනවා දැන් ඇති. අතින් හරි ටිකට් අරන් යනවා.
දමියා: පිස්සු කියවන්න එපා ජනකයියේ ඒකි අද ගියත් එකක් හෙට ගියත් එකයි යන එකා කවදත් යනවා කීයක් හරි හම්බකරගෙන පලයන්.
ප්රසාද්: මූට වැඩිවෙලා.......
මම: යකෝ අතින් ටිකට් අරං යනවා කියන්නේ සෙල්ලම්ද කීයද මේ කාලේ ටිකට් එකක් වන් වේ වෙනවා ඩිරාම් 1800ක් විතර (60000 ආසන්නයි)
ජනක: පිශ්ෂුද මල්ලි...........?? මේ ලංකාවේ අලුතින් එයා ලයින් එකක් දාලා එකේ සෑහෙන්න අඩුයි ලු........
අපි: හෑ...... මොකක්ද බං ඒ අපි කවුරුත් නොදන්නා එයා ලයින් එක (ඇත්තටම අපි දැනන් හිටියේ නැහැ මිහින් ලංකා ගැන)
ජනක: ඇයි යකෝ අර ** ටීවී එක බලාපල්ලා.........
මම: හපෝ ඕක මම බලන්නේ නැහැනේ ඕක හූනියම් චැනල් එකනේ. දැන් මොකක්ද එයා ලයින් එකේ නම (වැඩිපුරම යන්නේ ගුරුකම් වල ඇඩ් තමයි)
ජනක: එකනේ කියන්නේ උඹලට සමාජ දැනීම නැහැ. යකෝ මිහින්තලා එයා වේස්
දමියා: ඈ.... බං ඕක කෙලින්ම මිහින්තලේ උඩට ගොඩබාන එකක්ද? එලවන්නේ තිස්ස රජ්ජුරුවෝ වෙන්න ඇති. හික් හික් හික්.
ජනක: නැහැ තොගේ ******** ගොඩබාන්නේ
හැබැයි මමයි දමියයි දෙන්නම ගෙදර ආවගමන්ම කල මුල්ම වැඩේ තමයි ගූගලේ එකේ මිහින්තලා එයාවේස් සර්ච් කරන එක. යන්තම් තාත්තගේ පිහිටෙන් හොයාගත්තා මිහින් ලංකා කියන එක තමයි අරූ මිහින්තලා එයා වේස් කියල පටලන් තියෙන්නේ කියලා. ගූගල් දෙයියෝයි තාත්තයි හිටියේ නැත්නම් අපිවත් වැටෙනවා අරූගේ ගණයටම වෙන කාට හරි ඔය දේ ඒ විදියටම කිව්වනම්.මේ ජනකයියගේ එක කතාවක් විතරයි. පොර මැන්ටල් වුනේ කොහොමද?පයි කන යක්ෂණි කොටු පැනල සිද්ද වෙච්ච දේවල් තව පොස්ට් දෙකතුනක්ම ලියන්න තියෙනවා. දැන් තව පැයක් තියෙන නිසා පොඩ්ඩක් ඇහැ පියාගන්නවා. එහෙනම් හැමෝටම ගුඩ් නයිට් වේවා! ගුඩ් මෝර්නින් වේවා! ගුඩ් ඊවිනින් වේවා!! තියෙන මගුලක් වේවා!!!!! කියල ඕන් මං ගියා
පසුගිය පොස්ට් එකෙන් සාර්ථක සංවාදයක් ගොඩනගාගන්න පුළුවන් වුනා. ඇත්තටම බොහොමයක් ඔවුන්ගේ අදහස් යෝජනා චෝදනා ඉතාම වැදගත් විදියට පැහැදිලිව ඉදිරිපත් කරලා තිබුනා. ඒ පිළිබඳව මම සියලුම දෙනාට ස්තූතිවන්ත වෙන අතරම පසුගිය සතියේ වලව්වට පැමිණි උන්දලා වලව්වට දීපු සම්මාන තමයි පහත පින්තූරේ තියෙන්නේ
හිනා වෙලා පණ යනවා ඕයි............... :D
මම මේ ලියන් ආවේ මිහින් ලංකා ගුවන් සේවයේ ආරම්භය මට ආරංචි වෙච්ච තාලේ. (හයියෝ ඕකත් මහා ලොකු දෙයක්ද ලියන්න තරම්) අපි කෙලින්ම කතාවට බහිමුකෝ. මේ 2008 වසරේ මැද කාර්තුවක් හැටියට තමයි මට මතක හැටියට. ඒ ලෙවල් ඉවර වෙලා කැම්පස් පටන්ගන්න කල් පොඩි පාර්ට් ටයිම් එකකට සෙට් වුනා. එතැනදී තමයි මට ජනකයියව හම්බවුනේ මෑන් එතන සේවය කලේ සුළු සේවකයෙකු හැටියටයි. පලවෙනි වතාවට ජොබ් එකකට ගියපු මට කැන්ටිමට කන්න ගිය වෙලාවේ සෑහෙන්න හීනමානයක් තමයි හිතේ තිබුනේ කිව්වොත් මම වැරදි නැහැ. එතන හිටපු එවුන්ගෙන් වයස අඩුම එකා වෙච්ච මට මොකක්දෝ මන්දා අවතක්සේරුවක් මා ගැනම ඇතිවුනා. හීන් සැරේ කෑම ටිකක් බෙදාගෙන පැත්තකට වෙලා කනකොට (මගේ කන නම් කොට නැහැ) ට්රේ එකත් අරන් මගේ ලඟින් වාඩිවුණා මනුස්සයෙක් ඇහුවා මල්ලි ඔයා ලංකාවේද කියලා. වෙලාවේ හැටියට මූඩ් අවුල් වෙලා හිටපු මට මේ මනුස්සයාගේ වචන ටිකත් ලොකු සන සීමක් වුනා. කොහොමින් කොහොම හරි දවස ගානේ දවල් කෑම පැයේදී කතාබහ කරලා ලොකු හිතවත් කමක් අපි දෙන්න අතර ගොඩනැගුනා. ජනක නැවතිලා හිටියේ කොම්පනියේම පිටිපස්සේ තිබුණු එකමඩේෂන් වල (ක්වාටස්) එක රූම් එකේ 4 දෙනෙක් ද කොහේ හිටියා. පස්සේ 6 දෙනෙක් කලා.
ජනකගේ රූම් මෙට් පොරගේ අක්කගේ පුතා ප්රසාද් ඒකා මගේ වයසේ එකෙක්. මිනිහත් මාත් එක්ක සෑහෙන්න ෆිට් වුනා. කෑම පැයේදී කාල ඉවරවෙලා ඔය රූම් එක පැත්තේ රවුමක් ගහලා දුමක් එහෙම බීල එන්න අපි පුරුදු වෙලා හිටියා. ලංකාවේ පිරවුම් හලක කළමනාකරුවෙකු විදියට වැඩකරලා තියෙන ජනකයියව එතනින් අයින් කරලා තියෙන්නේ. ගෑනු හුටපටෙකට. එතන ඉස්සරහ ගෙදර ඉන්න
වැන්දබුවගෙන් තමයි මිනිහා දවල් කෑම එක අරන් තියෙන්නේ ඒ ගණන් අතරේ රෑ ඒ කාන්තාවගේ ස්වාමියා නැති අඩුවත් පුරවලා තියෙනවා. ඉතින් මේ දේ ගමේ එවුන්ට දිරවන්නේ නැති දෙයක් වෙලා තියෙනවා. මොකද ඒ ගෑනිත් හොඳ ඇහැට කනට පේන බඩුවක් ලු. තව දෙතුන් දෙනෙක්ම වෙන වෙනම මේ ගෑනි එක්ක සම්බන්ද කම් තියෙනවා කියලත් මූ දනන් ඉඳල තියෙනවා. අන්තිමට පරහට හිටලා තියෙන්නේ ඔය ගමේ වැල ගමේ කපුටන්ට කියන කතාවමයි. කොටින්ම මු හොඳ සල්ලාලයා (තේරෙන සිංහලෙන් කිව්වොත් බඩු කාරයා) ඒ ගැන පස්සේ ලියන්නම් තව කතාවකින් අරාබි ගෙවල් වලට රෑට පැනල වෙච්ච අකරතැබ්බ.
මේ කොම්පැනියට අදටත් මම කැමති එක හේතුවක් තියෙනවා. ඒ..... බාර් එක තියෙන්නේ හරියටම කොම්පැනිය ඉස්සරහමයි. පුහ්: බාර් කිව්වට එව්වා මේ ලංකාවේ වගේ බාර් නෙවෙයි. ඔයාලට කියන්න මෙයා ෆුඩ් සිටියට ගියා වගේ ගන්නේ මොනවද කියල හිතාගන්න බැරිතරම්
මේ ඉන්නේ කෝරලේ මහත්තයා බෝතලේක හැඩ බල බල
ඉතින් දවසක් බෝතලය වටේ සෙට් වෙලා ජනකයි,ප්රසාද්,දමියයි මමයි බොන අතරේ සුපුරුදු නං දෙදවිල්ල පටන් ගත්ත ජනකයියා කියනවා
ජනක: දමියා මල්ලි මට දැන් එපා වෙලා බං මම යනවා ලංකාවට මේ **ගේ පුතාල පඩි වැඩිකරන්නෙත් නැහැ. ම්හෙට වෙලා අනුන්ගේ ගෑනුන්ට **** ඉන්න වෙලේ මම මන් බඳීන්න ඉන්න එකී වෙන එකෙක් එක්ක පැනලා යාවි ඒ නිසා මම යනවා දැන් ඇති. අතින් හරි ටිකට් අරන් යනවා.
දමියා: පිස්සු කියවන්න එපා ජනකයියේ ඒකි අද ගියත් එකක් හෙට ගියත් එකයි යන එකා කවදත් යනවා කීයක් හරි හම්බකරගෙන පලයන්.
ප්රසාද්: මූට වැඩිවෙලා.......
මම: යකෝ අතින් ටිකට් අරං යනවා කියන්නේ සෙල්ලම්ද කීයද මේ කාලේ ටිකට් එකක් වන් වේ වෙනවා ඩිරාම් 1800ක් විතර (60000 ආසන්නයි)
ජනක: පිශ්ෂුද මල්ලි...........?? මේ ලංකාවේ අලුතින් එයා ලයින් එකක් දාලා එකේ සෑහෙන්න අඩුයි ලු........
අපි: හෑ...... මොකක්ද බං ඒ අපි කවුරුත් නොදන්නා එයා ලයින් එක (ඇත්තටම අපි දැනන් හිටියේ නැහැ මිහින් ලංකා ගැන)
ජනක: ඇයි යකෝ අර ** ටීවී එක බලාපල්ලා.........
මම: හපෝ ඕක මම බලන්නේ නැහැනේ ඕක හූනියම් චැනල් එකනේ. දැන් මොකක්ද එයා ලයින් එකේ නම (වැඩිපුරම යන්නේ ගුරුකම් වල ඇඩ් තමයි)
ජනක: එකනේ කියන්නේ උඹලට සමාජ දැනීම නැහැ. යකෝ මිහින්තලා එයා වේස්
දමියා: ඈ.... බං ඕක කෙලින්ම මිහින්තලේ උඩට ගොඩබාන එකක්ද? එලවන්නේ තිස්ස රජ්ජුරුවෝ වෙන්න ඇති. හික් හික් හික්.
ජනක: නැහැ තොගේ ******** ගොඩබාන්නේ
හැබැයි මමයි දමියයි දෙන්නම ගෙදර ආවගමන්ම කල මුල්ම වැඩේ තමයි ගූගලේ එකේ මිහින්තලා එයාවේස් සර්ච් කරන එක. යන්තම් තාත්තගේ පිහිටෙන් හොයාගත්තා මිහින් ලංකා කියන එක තමයි අරූ මිහින්තලා එයා වේස් කියල පටලන් තියෙන්නේ කියලා. ගූගල් දෙයියෝයි තාත්තයි හිටියේ නැත්නම් අපිවත් වැටෙනවා අරූගේ ගණයටම වෙන කාට හරි ඔය දේ ඒ විදියටම කිව්වනම්.මේ ජනකයියගේ එක කතාවක් විතරයි. පොර මැන්ටල් වුනේ කොහොමද?
පසුගිය පොස්ට් එකෙන් සාර්ථක සංවාදයක් ගොඩනගාගන්න පුළුවන් වුනා. ඇත්තටම බොහොමයක් ඔවුන්ගේ අදහස් යෝජනා චෝදනා ඉතාම වැදගත් විදියට පැහැදිලිව ඉදිරිපත් කරලා තිබුනා. ඒ පිළිබඳව මම සියලුම දෙනාට ස්තූතිවන්ත වෙන අතරම පසුගිය සතියේ වලව්වට පැමිණි උන්දලා වලව්වට දීපු සම්මාන තමයි පහත පින්තූරේ තියෙන්නේ
බල්ලෙකු සමග ලිංගික ඇසුරක් පැවැත්වූ තරුණිය අමාරුවේ....... 18+++++++
වඩ්ඩාට කෙල උන හැටි. (වඩුමහතෙක්ට උන අකරතැබ්බයක්)
නායකත්ව පුහුණව leadership (01) සියල්ලන්ම කියවිය යු...
ගල් කතාවක් 18+.වල් හිතට කෝකත් වල් තමයි.....
ගණිකාවක් වෙත ගොස් පොලිසියෙන් මගවියදම් ගෙන පැමිණීමේ..
ඩුබායිවල පිලිපීන ගණිකාවෝ, කිඹුල් මස් ,ශ්රී ලාංකික.....
ලෝක විනාශයට පසුවදනක් සහ ෆේස්බුක් ගණිකාවන් (18+)
ඩුබායි රියදුරු බලපත ඔබට හීනයක්ද? මෙන්න ලේසිම මග. H........
හිනා වෙලා පණ යනවා ඕයි............... :D
වර්ගීකරණය:
අත්දැකීම්,
අපහාස,
ආදරකතා,
මඩ,
වල් කතා,
වැඩිහිටියන්ට පමණයි,
විහිලු තහළු
Monday, 28 October 2013
බල්ලෙකු සමග ලිංගික ඇසුරක් පැවැත්වූ තරුණිය අමාරුවේ....... 18+++++++
මේ පොස්ටුව ලියන්නට හේතුව වුනේ අද උදේ සිදුවෙච්ච
සංවාදයක් නිසා. අපි බල්ලෝ හදන්නේ මොකටද???? ආරක්ෂාවට හුරතලේට යන කරුණු වලට.
ඈත අතීතයේ ඉඳලම බල්ලාට හිමිවෙලා තියෙන්නේ සුවිශේෂ තැනක් අනෙක් සතුන්ට
සාපේක්ෂව. මිනිසාගේ ලඟම මිතුරා කියන අන්වර්ථ නාමයෙනුත් බල්ලන්ව හඳුන්වනවා.
බල්ලන්ව ගත්තොත් බලු විශේෂ ප්රධාන වශයෙන් කොටස් දෙකකට බෙදන්න පුළුවන් ඒ
වල් බල්ලන් සහ පොෂ් බල්ලන් ලෙසට. වල් බල්ලන් වල්ටේෂන් කියලත් හඳුන්වනවනේ ඒ
බල්ලන් පාඩුවේ දෙන දේ කාල වෙන දේ බලන් ඉන්න ජාතියේ සත්තු නිසා ඒ ගැන කතා
කොට පලක් නැත. පොෂ් බල්ලන් ගැන කතා කලොත් ජර්මන් ෂෙපර්ඩ්,
ඩොබර්මන්, ෆොමනේරියන් ස්පැනියල් වර්ග, යෝක්ෂයර් ටෙරියර්, ජයන්ට් නවුෆර්,
පිට්බුල්,රොට්වයලර්, ආදී එකි මෙකි නොකී සියලු උපවර්ග ඇතුලත්ය.
මේ බල්ලන් හදන්නේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් වුවත් සමහර උදවිය වෙනත් කාරණයන් උදෙසාද බල්ලන් හදනු ලබයි. ඒ තමන්ගේ තත්වය පෙන්වීමට, හුරතලය පිණිස, කාන්සිය පාළුව පිණිස, දඩයම් සඳහා, ඒ වගේම ආබාදිත පුද්ගලයන් සඳහා විශේෂයෙන් පුහුණු කරන ලද සුනඛයන් ද වන අතර අද උදේ අසන්නට ලැබුණු පුවතක් සමග එම ගොඩට තවත් කරුණක් එකතු කිරීමටයි මේ පොස්ටුවේ පරමාර්ථය.
ඒ ලිංගික අවශ්යතාවයන් සඳහා. අප මේ වගේ සිදුවීම බටහිර සමාජයේ අසා ඇතත් ලංකාවේ මේවැනි සිදුවීමක් මා කන වැටුන ප්රථම අවස්තාව මෙයවේ. (ඇත්තෙන්ම කණගාටු දායකයි) මෙය සිදුව ඇත්තේ හෝමාගම ප්රදේශයේය.
දෙමාපියන් නිවසේ නැති අවස්තාවක තරුණ දියණිය නිවසේ ඇති කල සුනඛයා සමග කම් සුව විඳ සුනඛ තෙමේගේ නොකියන එක ඇයගේ ලිංගය තුල සිරවී නැවත එයින් ගැලවී යාමට නොහැකි වී තිබෙනවා. දෙමාපියන් නිවසට පැමිණි පසු. සිදුව ඇති දෙය දැක ඇයව වහා හෝමාගම ප්රදේශයේ (රෝහල සඳහන් කරන එක හරි නැහැනේ) රෝහලකට රැගෙන ඇවිත් තියෙනවා. බල්ලා සමගම ට්රොලියකට දමා (බල්ලෝ එක්ක ***** නම් බල්ල එක්කම තමයි ඉස්පිරිතාලේ යන්න වෙන්නේ) රෝහල් ගත කල පසුව මේ බලු පූට්ටුවෙන් ඇයව ගලවා ගැනීමට බල්ලාගේ දිවි තොර කිරීමට වෛද්යවරුන්ට සිදුවෙලා තියෙනවා. අසම්මත ඇසුරක අවසානය ඒ විදියට සටහන් වෙද්දී ඇයගේ දෙමාපියන්ට මොන විදියේ හැඟීමක් තම දුව පිළිබඳව ඇතිවන්නට ඇතිද? ඇය ඔවුන්ට කෙසේ මුහුණ දුන්නාද ඇයගේ දෙමාපියන් මොන විදියකින් සමාජයට මුහුණ දේවිද කියන කාරණය පිටුපස අපට හිතන්නට දෙයක් ඉතුරුවෙලා තිබෙනවා. දැන් ගැහැනුන්ට දෝශාරෝපනය කරන්න කට හදාගන්න එපා ඊළඟට කියන්න යන්නේ පිරිමි ගැන..............
මේ තවත් එවැනිම සිදුවීමක් ඒ පළාතේම සිදුවෙච්ච. මාස දෙකහමාරක් වයසැති දියණියට ලිංගික අතවර කල (පිම්) පියෙක් ගැනයි. දිනක් මව නිවසින් පිටව ගොස් නැවත පැමිණෙන විට සිඟිති දියණිය කෑමොර දී අඬන්නේ ඇයිදැයි විපරම් කරන අවස්ථාවේ. ඇය දරුවාගේ ලිංග ප්රදේශයෙන් රුධිරය වහනය වනු දැක තිබෙනවා. වහාම දැරියව රෝහල් ගත කල මව පොලිසියට ගොස් (පීම්)පියා ගැන පැමිනිලි කර තිබෙනවා. දැන් කූඩුවේ කියල තමයි ආරංචිමාර්ග පවසන්නේ.
අපි බලමු හේතු කිහිපයක් ඇයි මෙහෙම වෙන්නේ කියලා.
(1) බටහිර සමාජය ගතහොත් කාන්තාවක් තමන්ගේ සහකරුවා තෝරාගන්නේ ඔහු සමග ලිංගිකව හැසිරීමෙන් පසුවයි. ඒ ඔහුට තමාව තෘප්තිමත් කිරීමට ඇති හැකියාව ගැන සෑහීමකට පත්වීමෙනුයි (ප්රධාන වශයෙන්).
* නමුත් ලංකාව තුල විවාහ දින රාත්රියේ මධුසමයට යන යුවලට පිරුවටක් ලබාදෙන්නේ කන්යාභාවය පරීක්ෂා කිරීමටයි. යම් හෙයින් එය නැතිවුවොත් එතන අවුල්ජාලයක් බවට පත්වෙනවා. (මෙතන ප්රශ්නයක් ඇතිවන්නේ කාන්තාවට. පිරිමියා මොනවිදියේ එකෙක් වුනත් ප්රශ්නයක් නැහැ)
(2) ඔවුන් පාසල් තුලද ලිංගිකත්වය එහි ඇති වර්ගීකරණ ගැනද දැනුමක් ළමයින් හට කුඩා අවදියේ සිටම ලබාදෙනු ලබනවා.
* නමුත් අප රටේ ළමයින් ඒ සියල්ල ඉගෙන ගන්නේ කට කතා මගින්, යාළුවන් මාර්ගයෙන් (බොහෝ දුරට මිත්යා මත), අන්තර්ජාලයෙන්, අසභ්ය යැයි සම්මත වෙබ් අඩවි වලින්.
(3) බටහිර සමාජයේ අවුරුදු 14 න් 15 පසු ලිංගිකව හැසිරෙන අතර ඔවුන් එය ප්රසිද්ධියේ සිදුකරනු ලබනවා.
* ලංකාවේ ඉහත වයස් ඛාණ්ඩයේ දරු දැරියන් බොහෝ දුරට තම ලිංගික ක්රියා (සිතුවිලි,ආශාවන්) සමාජයෙන් වසන් කොට තමන්ගේ හිත තුල තෙරපාගෙන මානසික ආතතිය වැඩිකරගන්නවා.
(3) බටහිර රටවල කොට ඇඳුම් ඇඳි කාන්තාවන් බාගෙට ඇඳුම් ඇඳි විවිද විලාසිතා අනුගමනය කරන කාන්තාවන් සුලභව දකින්න පුළුවන්. මුහුදු වෙරළකට ගියහොත් සියලුම කාන්තාවන් බිකිනියකින් සැරසි සිටිනවා දකින්නට පුළුවන් (නිරුවත් මුහුදු වෙරලවල්ද ඇත) කලවා පේන්න කොට කලිසමක් ඇඳගෙන ගිය ගැහැණු ළමයෙකු දිහා කිසිම දිනක පිරිමියෙකු උවමනාවෙන් නොබලන්නේ එසේ බැලීමට ගියහොත් ඔවුන්ට වෙන වැඩක් කිරීමට කාලයක් නොවන බැවිනි. මන්ද සියල්ලන් සැරසී සිටින්නේ ඒ ආකාරයෙනි.
* ලංකාවේ කොට කලිසමක් ඇඳි තරුණියකට පාරේ ගමන් කිරීමේ හැකියාවක් තිබේද? කොට සායක්??? ටයිට් ඩෙනිමක්?? හේතුව එවැනි දේවල් නිතර නොදකින තරුණයන් තම මානසික ආතතිය පිටකරන්නේ ලිංගික අපරාධයක්, අස්වාභාවික ලිංගික ක්රියා, තරුණියන්ටද මේ තත්වය පොදුය. ඔවුන් එය ප්රසිද්ධියේ නොකලත් බාලිකා පාසල් තුල මෙවැනි
සිදුවීම් බහුලව සිදුවන බව අසන්නට දකින්නට ලැබෙනවා ඇති. මෙවැනි සිදුවීමක් ඇසුව දුටුව විට ලංකාවේ බොහෝ දෙනෙක් එම තරුණයාට/තරුණියට දෝශාරෝපනය කරන අතරම ඔවුන්ව අඳුනනවා නම් ඔවුන්ව කොන්කිරීමටත් බලනවා.
මෙයට හොඳම උදාහරණයක් මම ඔබට ගෙන හැර දක්වන්නම්. මා වැඩ කරන ආයතන 8 න් එකක ප්රධාන ආදායම තමයි valet parking (වැලේ පාකින්) වැලේ පාකින් ගැන දීර්ග පැහැදිලි කිරීමක් පසුවට කරන්නම්. දැනට හිතා ගන්න කෝ හෝටලේට වාහනෙකින් ගියාම වාහනේ දොර ඇරලා ඔයාලට ආචාර කරලා පිළිඅරගෙන ඔයාලගේ වාහනේ ගිහින් පාක් කරලා නැවත පිටවීමේදී ඔබ අතට වාහනය ගෙනත් දෙන පුද්ගලයින් කියලා.
ඩුබායි....... අරාබි රටක්, ගොඩක් දියුණු රටක්, හරිනේ........... නමුත් මේ දියුණුව ලැබුවේ කොහොමද? අබුඩාබි සහ අනෙක් එමීර වල තෙල් තිබුනට ඩුබායි වල තෙල් ඇත්තේ නැහැ.එහෙනම් මේ අහස සූරන ගොඩනැගිලි කොහොමද ඉදිකළේ?????? කොහොමද මෙපමණ දියුණු වුනේ? ඒ වෙනත් අරාබි රටවල නැති නිදහසක් ඩුබායි වල ලබාදීමෙනුයි. කලකට පෙර එමීර 7න් දුප්පත්ම රට වුන ඩුබායි ගොඩ නැගුවේ විදේශිකයන් අදටත් මෙහි වැඩිපුර සිටින්නේ ඉන්දියන් ශ්රී ලාංකික ආදී ආසියාතියන් ඇර බටහිර රටවල උදවිය තමයි. ඔවුන් මෙහි ජීවත් වෙන්න, රඳවා තබාගන්න මෙහි ආයෝජනය කරන්න නම් ඔවුන්ගේ සමාජ ක්රමය මෙහි තිබිය යුතු වන නිසාම නයිට් ක්ලබ්, තැබෑරුම්, ඩිස්කෝ, නිදහස් මුහුදු වෙරළවල්, ගණිකා මඩම්, සම්බාහන ආයතන, රට බීම හල් සුපිරි මහාමාර්ග ආදියෙන් ඩුබායි සමන්විත වනවා.
විදේශිකයන් පවසන අන්දමට ඔවුන්ගේ රටවල් වලට වැඩිය සතුටෙන් ඔවුන් මෙහි ජීවත් වනවා. මෙහෙ අඳින විදියට කිසිම නීතියක් නැහැ. අපේ ඔෆිස් එකට පාරෙන් එහා පැත්තේ තිබෙන්නේ ඩුබායි මරීනා නම් ප්රදේශයේ බිකිනි ඇඳ දුහුල් වතින් සරසි වෙරළට යන සුද්දියන් බහුලව දැකගන් පුළුවන්. නමුත් මේ විදියට අනෙක් කිසිම මැද පෙරදිග රටක
කිරීමට හැකියාවක් නැත්තේ ඔවුන් තදින් පාලනය වන ෂරියා නීතිය මෙවැනි දේවල් තහනම් කොට ඇති බැවිනි. (ඩුබායි වලට අල්ලපු ප්රාන්තය වන සාජා වල පිරිමියෙක්ටවත් කොට කලිසමක් ඇඳන් පාරේ යන්න තහනම්)
මේ තිබෙන නිදහස හේතුවෙන් අරාබි කරයේ සිව් දිගින් සංචාරකයන් ඩුබායි වලට පැමිණෙනවා. ඒ ඔවුන්ගේ රටවල නැති නිදහස මෙහිදී ලබා ගැනීමටයි. හිජාබය ඇඳ සිරුරම ආවරණය කරගෙන පැමිණෙන සවුදි, බහරේන්, කටාර්, ඕමාන් කාන්තාවන් එය වාහනය තුල ගලවා දමා කොට කලිසමකින් සැරසී හෝටලයට පිවිසෙන විට ඔවුන් අරාබිද යුරෝපියන්ද යනුවෙන්
හඳුනාගැනීමේ හැකියාවක් නැහැ. හෝටලයේ ඇති නයිට් ක්ලබ් එකෙන් පදමට වෙරිවී එලියට එන්නේ ඇඳිවතද නැතුවයි. සමහරුන් රාත්රීය සඳහා සහකරුවෙක් හොයාගෙන තමන්ගේ නවාතැන් පොලට යන අතර තවත් සමහරු වාහනය තුලදීම තමන්ගේ අවශ්යතාවය ඉටුකරගනී. ඔවුන්ගේ සැමියන් එහෙම නැත්නම් පිරිමින්ගේ තත්වයද මෙයට දෙවැනි නැත. විදේශීය ගණිකාවක් වෙත යන ඔවුන් එක රැයක් සඳහා අවම රුපියල් ලක්ෂ 3 වියදම් කරන අවස්ථා ඇත. (ඒ පිළිබඳව පසුව විස්තර කරන්නම් සාක්ෂි සහිතව)
දැන් අපි ආපහු හැරෙමු ලංකාව පැත්තට අරාබින්ට එහෙම කරන්න ඕනේ තරම් සල්ලි පහසුකම් තිබුනට ලංකාවේ මේ දේවල් කරන්නේ කොහොමද? නාන තොටවල් ළඟ බැල්මට් කාරයන්, කාන්තා යට ඇඳුම් හොරකන් කරන්නං (ජං* හොරු), ස්ත්රී දූෂකයන්, ග්රීස් යකුන් ඇති වීමට හේතුව වන්නේද අප සමාජ ක්රමයේ ඇති අඩුපාඩු නිසාම නොවන්නේද? ළදැරියන් තමන්ගේම පියවරුන් අතින් දූෂණය වන්නේ, කෙල්ලන්ට බල්ලන් සමග නිදිවැදීමට වන්නේ මේ සමාජ ක්රමය නිසාවෙන්ම නොවන්නේද? ඉහත සිදුවීම් දෙකේ වරද අපි කාපිට පටවන්නේද? කෙල්ල මත, කෙල්ලගේ දෙමාපියන් මත, අප සමාජ ක්රමය මත.......
සමාජ ක්රමය මතනම් එහි වෙනසක් කිරීමට කල හැක්කේ මොනවාද?මෙවැනි දෑ අප සමාජයේ ප්රසිද්ධියේ කතාකරන්නේ ගොඩක් අඩුවෙන්. සමහර විට මෙම ලිපිය නිසාම සමහර උදවිය මම කුණුහරප ලියන්නෙක් විදියට හංවඩු ගහන්න පුළුවන්. නමුත් මේවා සමාජය දැනුවත් විය යුතු කරුණු කොච්චර හැංගි හොරා අහවල් වැඩේ කරත් (හැමෝම) එළිපිට උපාසකයින් වීමට තැත් කරනවා. ලංකාවේ ලිංගිකත්වයට ඇති ලැදියාව පසුගිය දිනක ගූගල් වාර්තාවෙන් පෙන්වල දුන්නා. ඒ නිසා දැන් ඔය පොරවාගෙන ඉන්න සිල්රෙද්ද අහක් කරලා මෙවැනි දෑ සමාජයෙන් තුරන් කිරීමට කාලයයි. අනාගතේ වෙනුවෙන් අපේ අනාගත දරුපරපුර වෙනුවෙන්.
ඒ සඳහා මා විසින් පහත සඳහම් කරුණු යෝජනා කරනු ලබනවා.
1 ක්රමවත් ලිංගික අධ්යාපනයක් පාසල් තුලින් ලබාදීම
2 ලිංගිකත්වය පිලිබඳ සමාජයේ ඇති මිත්යා මත පුහු මත දුරුකිරීම
3 විකෘති ලිංගික ආශාවන්ගෙන් පෙලෙන්නන් වෛද්ය ප්රතිකාර සඳහා යොමුකොට පුනුරුත්තාපනය කිරීම.
4 යම් කිසි රෝගියෙකු හෝ විකෘති මානසික අයෙකු වෙතොත් ඔවුන්ගේ තත්වය පුනුරුත්තාපනය නිසිපරිදි වෙනවාදැයි සොයාබැලීමට ක්රමයක් සැකසීම (පොලිසියේ ඇඟ බැඳීම හා සමාන දෙයක් සතිපත මාස්පතා සායනයට අනිවාර්යයෙන් පැමිණිය යුතු ක්රමයක්)
5 යුරෝපා රටවල පමණක් නෙවෙයි අසල් වැසි ඉන්දියාවේත් දැනට පවතින රෙඩ් ලයිට් ඒරියා වැනි ක්රමවේදයන් ඇතිකිරීම (මෙයින් මා යෝජනා කරනෙන් නැහැ ගණිකා වෘතිය නීති ගත කරන්න කියලා).
6 යම් කිසි විදියකින් ගණිකා වෘතිය නීතිගත කිරීම සමාජ අවශ්යතාවයක් නම් ඒ සඳහා ක්රමවත් වැඩපිළිවෙලක් සකස් කිරීම.(දැනට තියෙනවාට වැඩිය සමාජ රෝග එහෙම අඩුකරගණන් පුළුවන් ප්රවනතාවය වැඩියි. රජයෙන් යම් කිසි බලපත්රයක් ලබාදී වෛද්ය සහතිකයක් වැනි දෙයක් මාස්පතා ඔවුන් නිසි පරීක්ෂාවට භාජනය කිරීම )
මෙවැනි ක්රමවත් වැඩ පිළිවෙලකින් තොරව ලිංගික නිදහස ලබාදීම යනු පනින රිලවුන්ට ඉනිමන් බැඳීමක් වන්නේය. දැන් සමහර සිල්වතුන් කෑගහන්න පුළුවන් මේ ධර්මදීපයේ ගණිකා වෘතිය නීති ගත කරන්න කීම පිළිබඳව. නමුත් මාගේ අදහසනම් මෙවැනි අපචාර ධර්මදීපය තුල සිදුවීමට වඩා ගනිකාවෘතිය නීතිගත කිරීම හොඳයි.
මෙම ලිපිය සංවාදයට විවෘතයි...... මානසික අමාරු කාරයන් හැර ඇනෝලටත් තමන්ගේ මතය ප්රකාශ කරන්න පුළුවන්.
පහත දැක්වෙන්නේ එවැනි වෛද්ය පිහිට පතන්නට වූ අවස්ථා කිහිපයක් ගූගල් දෙයියෝ තමයි පෙන්නුවේ මේ ලිපියට අදාළ පින්තූර හොයද්දි. 18++++++++
මේ බල්ලන් හදන්නේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් වුවත් සමහර උදවිය වෙනත් කාරණයන් උදෙසාද බල්ලන් හදනු ලබයි. ඒ තමන්ගේ තත්වය පෙන්වීමට, හුරතලය පිණිස, කාන්සිය පාළුව පිණිස, දඩයම් සඳහා, ඒ වගේම ආබාදිත පුද්ගලයන් සඳහා විශේෂයෙන් පුහුණු කරන ලද සුනඛයන් ද වන අතර අද උදේ අසන්නට ලැබුණු පුවතක් සමග එම ගොඩට තවත් කරුණක් එකතු කිරීමටයි මේ පොස්ටුවේ පරමාර්ථය.
ඒ ලිංගික අවශ්යතාවයන් සඳහා. අප මේ වගේ සිදුවීම බටහිර සමාජයේ අසා ඇතත් ලංකාවේ මේවැනි සිදුවීමක් මා කන වැටුන ප්රථම අවස්තාව මෙයවේ. (ඇත්තෙන්ම කණගාටු දායකයි) මෙය සිදුව ඇත්තේ හෝමාගම ප්රදේශයේය.
දෙමාපියන් නිවසේ නැති අවස්තාවක තරුණ දියණිය නිවසේ ඇති කල සුනඛයා සමග කම් සුව විඳ සුනඛ තෙමේගේ නොකියන එක ඇයගේ ලිංගය තුල සිරවී නැවත එයින් ගැලවී යාමට නොහැකි වී තිබෙනවා. දෙමාපියන් නිවසට පැමිණි පසු. සිදුව ඇති දෙය දැක ඇයව වහා හෝමාගම ප්රදේශයේ (රෝහල සඳහන් කරන එක හරි නැහැනේ) රෝහලකට රැගෙන ඇවිත් තියෙනවා. බල්ලා සමගම ට්රොලියකට දමා (බල්ලෝ එක්ක ***** නම් බල්ල එක්කම තමයි ඉස්පිරිතාලේ යන්න වෙන්නේ) රෝහල් ගත කල පසුව මේ බලු පූට්ටුවෙන් ඇයව ගලවා ගැනීමට බල්ලාගේ දිවි තොර කිරීමට වෛද්යවරුන්ට සිදුවෙලා තියෙනවා. අසම්මත ඇසුරක අවසානය ඒ විදියට සටහන් වෙද්දී ඇයගේ දෙමාපියන්ට මොන විදියේ හැඟීමක් තම දුව පිළිබඳව ඇතිවන්නට ඇතිද? ඇය ඔවුන්ට කෙසේ මුහුණ දුන්නාද ඇයගේ දෙමාපියන් මොන විදියකින් සමාජයට මුහුණ දේවිද කියන කාරණය පිටුපස අපට හිතන්නට දෙයක් ඉතුරුවෙලා තිබෙනවා. දැන් ගැහැනුන්ට දෝශාරෝපනය කරන්න කට හදාගන්න එපා ඊළඟට කියන්න යන්නේ පිරිමි ගැන..............
මේ තවත් එවැනිම සිදුවීමක් ඒ පළාතේම සිදුවෙච්ච. මාස දෙකහමාරක් වයසැති දියණියට ලිංගික අතවර කල (පිම්) පියෙක් ගැනයි. දිනක් මව නිවසින් පිටව ගොස් නැවත පැමිණෙන විට සිඟිති දියණිය කෑමොර දී අඬන්නේ ඇයිදැයි විපරම් කරන අවස්ථාවේ. ඇය දරුවාගේ ලිංග ප්රදේශයෙන් රුධිරය වහනය වනු දැක තිබෙනවා. වහාම දැරියව රෝහල් ගත කල මව පොලිසියට ගොස් (පීම්)පියා ගැන පැමිනිලි කර තිබෙනවා. දැන් කූඩුවේ කියල තමයි ආරංචිමාර්ග පවසන්නේ.
අපි බලමු හේතු කිහිපයක් ඇයි මෙහෙම වෙන්නේ කියලා.
(1) බටහිර සමාජය ගතහොත් කාන්තාවක් තමන්ගේ සහකරුවා තෝරාගන්නේ ඔහු සමග ලිංගිකව හැසිරීමෙන් පසුවයි. ඒ ඔහුට තමාව තෘප්තිමත් කිරීමට ඇති හැකියාව ගැන සෑහීමකට පත්වීමෙනුයි (ප්රධාන වශයෙන්).
* නමුත් ලංකාව තුල විවාහ දින රාත්රියේ මධුසමයට යන යුවලට පිරුවටක් ලබාදෙන්නේ කන්යාභාවය පරීක්ෂා කිරීමටයි. යම් හෙයින් එය නැතිවුවොත් එතන අවුල්ජාලයක් බවට පත්වෙනවා. (මෙතන ප්රශ්නයක් ඇතිවන්නේ කාන්තාවට. පිරිමියා මොනවිදියේ එකෙක් වුනත් ප්රශ්නයක් නැහැ)
(2) ඔවුන් පාසල් තුලද ලිංගිකත්වය එහි ඇති වර්ගීකරණ ගැනද දැනුමක් ළමයින් හට කුඩා අවදියේ සිටම ලබාදෙනු ලබනවා.
* නමුත් අප රටේ ළමයින් ඒ සියල්ල ඉගෙන ගන්නේ කට කතා මගින්, යාළුවන් මාර්ගයෙන් (බොහෝ දුරට මිත්යා මත), අන්තර්ජාලයෙන්, අසභ්ය යැයි සම්මත වෙබ් අඩවි වලින්.
(3) බටහිර සමාජයේ අවුරුදු 14 න් 15 පසු ලිංගිකව හැසිරෙන අතර ඔවුන් එය ප්රසිද්ධියේ සිදුකරනු ලබනවා.
* ලංකාවේ ඉහත වයස් ඛාණ්ඩයේ දරු දැරියන් බොහෝ දුරට තම ලිංගික ක්රියා (සිතුවිලි,ආශාවන්) සමාජයෙන් වසන් කොට තමන්ගේ හිත තුල තෙරපාගෙන මානසික ආතතිය වැඩිකරගන්නවා.
(3) බටහිර රටවල කොට ඇඳුම් ඇඳි කාන්තාවන් බාගෙට ඇඳුම් ඇඳි විවිද විලාසිතා අනුගමනය කරන කාන්තාවන් සුලභව දකින්න පුළුවන්. මුහුදු වෙරළකට ගියහොත් සියලුම කාන්තාවන් බිකිනියකින් සැරසි සිටිනවා දකින්නට පුළුවන් (නිරුවත් මුහුදු වෙරලවල්ද ඇත) කලවා පේන්න කොට කලිසමක් ඇඳගෙන ගිය ගැහැණු ළමයෙකු දිහා කිසිම දිනක පිරිමියෙකු උවමනාවෙන් නොබලන්නේ එසේ බැලීමට ගියහොත් ඔවුන්ට වෙන වැඩක් කිරීමට කාලයක් නොවන බැවිනි. මන්ද සියල්ලන් සැරසී සිටින්නේ ඒ ආකාරයෙනි.
* ලංකාවේ කොට කලිසමක් ඇඳි තරුණියකට පාරේ ගමන් කිරීමේ හැකියාවක් තිබේද? කොට සායක්??? ටයිට් ඩෙනිමක්?? හේතුව එවැනි දේවල් නිතර නොදකින තරුණයන් තම මානසික ආතතිය පිටකරන්නේ ලිංගික අපරාධයක්, අස්වාභාවික ලිංගික ක්රියා, තරුණියන්ටද මේ තත්වය පොදුය. ඔවුන් එය ප්රසිද්ධියේ නොකලත් බාලිකා පාසල් තුල මෙවැනි
සිදුවීම් බහුලව සිදුවන බව අසන්නට දකින්නට ලැබෙනවා ඇති. මෙවැනි සිදුවීමක් ඇසුව දුටුව විට ලංකාවේ බොහෝ දෙනෙක් එම තරුණයාට/තරුණියට දෝශාරෝපනය කරන අතරම ඔවුන්ව අඳුනනවා නම් ඔවුන්ව කොන්කිරීමටත් බලනවා.
මෙයට හොඳම උදාහරණයක් මම ඔබට ගෙන හැර දක්වන්නම්. මා වැඩ කරන ආයතන 8 න් එකක ප්රධාන ආදායම තමයි valet parking (වැලේ පාකින්) වැලේ පාකින් ගැන දීර්ග පැහැදිලි කිරීමක් පසුවට කරන්නම්. දැනට හිතා ගන්න කෝ හෝටලේට වාහනෙකින් ගියාම වාහනේ දොර ඇරලා ඔයාලට ආචාර කරලා පිළිඅරගෙන ඔයාලගේ වාහනේ ගිහින් පාක් කරලා නැවත පිටවීමේදී ඔබ අතට වාහනය ගෙනත් දෙන පුද්ගලයින් කියලා.
ඩුබායි....... අරාබි රටක්, ගොඩක් දියුණු රටක්, හරිනේ........... නමුත් මේ දියුණුව ලැබුවේ කොහොමද? අබුඩාබි සහ අනෙක් එමීර වල තෙල් තිබුනට ඩුබායි වල තෙල් ඇත්තේ නැහැ.එහෙනම් මේ අහස සූරන ගොඩනැගිලි කොහොමද ඉදිකළේ?????? කොහොමද මෙපමණ දියුණු වුනේ? ඒ වෙනත් අරාබි රටවල නැති නිදහසක් ඩුබායි වල ලබාදීමෙනුයි. කලකට පෙර එමීර 7න් දුප්පත්ම රට වුන ඩුබායි ගොඩ නැගුවේ විදේශිකයන් අදටත් මෙහි වැඩිපුර සිටින්නේ ඉන්දියන් ශ්රී ලාංකික ආදී ආසියාතියන් ඇර බටහිර රටවල උදවිය තමයි. ඔවුන් මෙහි ජීවත් වෙන්න, රඳවා තබාගන්න මෙහි ආයෝජනය කරන්න නම් ඔවුන්ගේ සමාජ ක්රමය මෙහි තිබිය යුතු වන නිසාම නයිට් ක්ලබ්, තැබෑරුම්, ඩිස්කෝ, නිදහස් මුහුදු වෙරළවල්, ගණිකා මඩම්, සම්බාහන ආයතන, රට බීම හල් සුපිරි මහාමාර්ග ආදියෙන් ඩුබායි සමන්විත වනවා.
විදේශිකයන් පවසන අන්දමට ඔවුන්ගේ රටවල් වලට වැඩිය සතුටෙන් ඔවුන් මෙහි ජීවත් වනවා. මෙහෙ අඳින විදියට කිසිම නීතියක් නැහැ. අපේ ඔෆිස් එකට පාරෙන් එහා පැත්තේ තිබෙන්නේ ඩුබායි මරීනා නම් ප්රදේශයේ බිකිනි ඇඳ දුහුල් වතින් සරසි වෙරළට යන සුද්දියන් බහුලව දැකගන් පුළුවන්. නමුත් මේ විදියට අනෙක් කිසිම මැද පෙරදිග රටක
කිරීමට හැකියාවක් නැත්තේ ඔවුන් තදින් පාලනය වන ෂරියා නීතිය මෙවැනි දේවල් තහනම් කොට ඇති බැවිනි. (ඩුබායි වලට අල්ලපු ප්රාන්තය වන සාජා වල පිරිමියෙක්ටවත් කොට කලිසමක් ඇඳන් පාරේ යන්න තහනම්)
මේ තිබෙන නිදහස හේතුවෙන් අරාබි කරයේ සිව් දිගින් සංචාරකයන් ඩුබායි වලට පැමිණෙනවා. ඒ ඔවුන්ගේ රටවල නැති නිදහස මෙහිදී ලබා ගැනීමටයි. හිජාබය ඇඳ සිරුරම ආවරණය කරගෙන පැමිණෙන සවුදි, බහරේන්, කටාර්, ඕමාන් කාන්තාවන් එය වාහනය තුල ගලවා දමා කොට කලිසමකින් සැරසී හෝටලයට පිවිසෙන විට ඔවුන් අරාබිද යුරෝපියන්ද යනුවෙන්
හඳුනාගැනීමේ හැකියාවක් නැහැ. හෝටලයේ ඇති නයිට් ක්ලබ් එකෙන් පදමට වෙරිවී එලියට එන්නේ ඇඳිවතද නැතුවයි. සමහරුන් රාත්රීය සඳහා සහකරුවෙක් හොයාගෙන තමන්ගේ නවාතැන් පොලට යන අතර තවත් සමහරු වාහනය තුලදීම තමන්ගේ අවශ්යතාවය ඉටුකරගනී. ඔවුන්ගේ සැමියන් එහෙම නැත්නම් පිරිමින්ගේ තත්වයද මෙයට දෙවැනි නැත. විදේශීය ගණිකාවක් වෙත යන ඔවුන් එක රැයක් සඳහා අවම රුපියල් ලක්ෂ 3 වියදම් කරන අවස්ථා ඇත. (ඒ පිළිබඳව පසුව විස්තර කරන්නම් සාක්ෂි සහිතව)
දැන් අපි ආපහු හැරෙමු ලංකාව පැත්තට අරාබින්ට එහෙම කරන්න ඕනේ තරම් සල්ලි පහසුකම් තිබුනට ලංකාවේ මේ දේවල් කරන්නේ කොහොමද? නාන තොටවල් ළඟ බැල්මට් කාරයන්, කාන්තා යට ඇඳුම් හොරකන් කරන්නං (ජං* හොරු), ස්ත්රී දූෂකයන්, ග්රීස් යකුන් ඇති වීමට හේතුව වන්නේද අප සමාජ ක්රමයේ ඇති අඩුපාඩු නිසාම නොවන්නේද? ළදැරියන් තමන්ගේම පියවරුන් අතින් දූෂණය වන්නේ, කෙල්ලන්ට බල්ලන් සමග නිදිවැදීමට වන්නේ මේ සමාජ ක්රමය නිසාවෙන්ම නොවන්නේද? ඉහත සිදුවීම් දෙකේ වරද අපි කාපිට පටවන්නේද? කෙල්ල මත, කෙල්ලගේ දෙමාපියන් මත, අප සමාජ ක්රමය මත.......
සමාජ ක්රමය මතනම් එහි වෙනසක් කිරීමට කල හැක්කේ මොනවාද?මෙවැනි දෑ අප සමාජයේ ප්රසිද්ධියේ කතාකරන්නේ ගොඩක් අඩුවෙන්. සමහර විට මෙම ලිපිය නිසාම සමහර උදවිය මම කුණුහරප ලියන්නෙක් විදියට හංවඩු ගහන්න පුළුවන්. නමුත් මේවා සමාජය දැනුවත් විය යුතු කරුණු කොච්චර හැංගි හොරා අහවල් වැඩේ කරත් (හැමෝම) එළිපිට උපාසකයින් වීමට තැත් කරනවා. ලංකාවේ ලිංගිකත්වයට ඇති ලැදියාව පසුගිය දිනක ගූගල් වාර්තාවෙන් පෙන්වල දුන්නා. ඒ නිසා දැන් ඔය පොරවාගෙන ඉන්න සිල්රෙද්ද අහක් කරලා මෙවැනි දෑ සමාජයෙන් තුරන් කිරීමට කාලයයි. අනාගතේ වෙනුවෙන් අපේ අනාගත දරුපරපුර වෙනුවෙන්.
ඒ සඳහා මා විසින් පහත සඳහම් කරුණු යෝජනා කරනු ලබනවා.
1 ක්රමවත් ලිංගික අධ්යාපනයක් පාසල් තුලින් ලබාදීම
2 ලිංගිකත්වය පිලිබඳ සමාජයේ ඇති මිත්යා මත පුහු මත දුරුකිරීම
3 විකෘති ලිංගික ආශාවන්ගෙන් පෙලෙන්නන් වෛද්ය ප්රතිකාර සඳහා යොමුකොට පුනුරුත්තාපනය කිරීම.
4 යම් කිසි රෝගියෙකු හෝ විකෘති මානසික අයෙකු වෙතොත් ඔවුන්ගේ තත්වය පුනුරුත්තාපනය නිසිපරිදි වෙනවාදැයි සොයාබැලීමට ක්රමයක් සැකසීම (පොලිසියේ ඇඟ බැඳීම හා සමාන දෙයක් සතිපත මාස්පතා සායනයට අනිවාර්යයෙන් පැමිණිය යුතු ක්රමයක්)
5 යුරෝපා රටවල පමණක් නෙවෙයි අසල් වැසි ඉන්දියාවේත් දැනට පවතින රෙඩ් ලයිට් ඒරියා වැනි ක්රමවේදයන් ඇතිකිරීම (මෙයින් මා යෝජනා කරනෙන් නැහැ ගණිකා වෘතිය නීති ගත කරන්න කියලා).
6 යම් කිසි විදියකින් ගණිකා වෘතිය නීතිගත කිරීම සමාජ අවශ්යතාවයක් නම් ඒ සඳහා ක්රමවත් වැඩපිළිවෙලක් සකස් කිරීම.(දැනට තියෙනවාට වැඩිය සමාජ රෝග එහෙම අඩුකරගණන් පුළුවන් ප්රවනතාවය වැඩියි. රජයෙන් යම් කිසි බලපත්රයක් ලබාදී වෛද්ය සහතිකයක් වැනි දෙයක් මාස්පතා ඔවුන් නිසි පරීක්ෂාවට භාජනය කිරීම )
මෙවැනි ක්රමවත් වැඩ පිළිවෙලකින් තොරව ලිංගික නිදහස ලබාදීම යනු පනින රිලවුන්ට ඉනිමන් බැඳීමක් වන්නේය. දැන් සමහර සිල්වතුන් කෑගහන්න පුළුවන් මේ ධර්මදීපයේ ගණිකා වෘතිය නීති ගත කරන්න කීම පිළිබඳව. නමුත් මාගේ අදහසනම් මෙවැනි අපචාර ධර්මදීපය තුල සිදුවීමට වඩා ගනිකාවෘතිය නීතිගත කිරීම හොඳයි.
මෙම ලිපිය සංවාදයට විවෘතයි...... මානසික අමාරු කාරයන් හැර ඇනෝලටත් තමන්ගේ මතය ප්රකාශ කරන්න පුළුවන්.
පහත දැක්වෙන්නේ එවැනි වෛද්ය පිහිට පතන්නට වූ අවස්ථා කිහිපයක් ගූගල් දෙයියෝ තමයි පෙන්නුවේ මේ ලිපියට අදාළ පින්තූර හොයද්දි. 18++++++++
වර්ගීකරණය:
අත්දැකීම්,
අපරාධ,
අපහාස,
ආදරකතා,
ඩුබායි විස්තර මේවා,
මඩ,
වල් කතා,
වැඩිහිටියන්ට පමණයි,
විහිලු තහළු,
සමාජමය ගැටළු
Monday, 21 October 2013
තම්බිගේ පයිය ගලට සෙට්වුන හැටි 18+ 13+ 21+ ඕනේ කෙනෙක් කියවන්න දැනුමට හොඳයි
ඔන්න දරුවනේ අද කෝරලේ මාමා මෙච්චර දවසකට මාතෘකාව කරගත්තේ නැති දෙයක් තමයි මේ එළිපිට කතා කරන්න යන්නේ. කුණු හරප කියනවා කියල කියනවා එහෙම නෙවෙයි. මේ කතාව ලියන්න වස්තු බීජය හම්බ උනේ අද කාලේ ජනප්රිය බ්ලොග් කරුවෙකු වන හැලපයියගේ මෙන්න මේ පොස්ටුව දැකලා. අද උදේ අහම්බෙන් වගේ තමයි ඔය පොස්ට් කටුව දැක්කේ. උන්දැගේ මාතෘකාවම ගෙඩි පිටින් උස්සලා මමත් දැම්මා හැබැයි මේක කොපි කිරීමක් නෙවෙයි මම කරන්නේ සාධාරණ ඉල්ලීමක්.
කාලයක් අපේ බ්ලොග් කරුවෝ එකතු වෙලා පුක කියන්නේ කුණු හරපයක් නොවන බව නොයෙකුත් තර්ක විතර්ක ඉදිරිපත් කරමින් ඔප්පු කරා. කිව්වත් වගේ කාටත් තියෙන පුකනේ ඕක. නැද්ද මං අහන්නේ.... දැන් මේ බ්ලොග් අවකාශයේ පුක කියන වචනය එළිපිට භාවිතාවෙන වචනයක්. අපේ දේශකයා ලිව්වාවූ ලිපියකට පිලිතුරු ලිපියක් ලියන හැලපයියා ඒ ගැන අපූරුවට විග්රහ කරමින් පයිය කියන්නේ කුණුහරපයක් නොවන බවත් මල්ලකට බවත් පෙන්වා දී තියෙනවා. ඉතින් මම හිතන විදියට පයිය කියන වචනේ කුණු හරපයක් නෙවෙයි. උන්නැහේ ඉතින් අපේ වැඩිහිටියෙක්නේ....... කතාවෙත් ඇත්තක් තියෙනවා. අද කාලේ හැම වචනෙම කුණු හරපයක් කරගෙනනේ. බඩුව,පූසා, ගොනා, මල්ලි, නංගි, පෙට්ටිය, රත්කරනවා,කෙළිනවා(ක්රීඩා කරනවා), අත පාවිච්චි කරනවා, පොල් ලෙලි ගහනවා මේ තියෙන්නේ කුණුහරප කරණයට ලක්වූ නාම පද සහ ක්රියාපද කිහිපයක්. අද කාලේ සමහරක් වෙලාවට කතා කරද්දී බොහොම පරිස්සමෙන් කතා කරන්න ඕනේ මොකද දවසින් දවස කුණුහරප බවට පත්වෙන වචන ප්රමාණය වැඩියි. ඇට කිව්වොත් හැමෝටම මතක් වෙන්නේ එක දෙයක් විතරයි. බලන්නකෝ එකෙත් හැටි වෙන වෙන දේවල් වල (පැපොල්, දොඩම්, කොස්, ඇට කොච්චර තිබුනත් වැඩිය ඕනේ නැහැ මේ මනුස්ස සරීරේම ඇට කොච්චර තියෙනවද ඒත් වැඩි දෙනෙක්ට මතක් වෙන්නේ දෙකක් ගැන විතරයි. හික්.... හික්..... හික්...... ඒකට කියන්න තියෙන්නේ වල් හිතට කෝකත් වල් කියල) හැලපයියා කියන වචනේ හැදෙන්නේ හැලප + අයියා අ යන්න ලොප් වෙලා තමයි හැලපයියා කියලා භාවිතා වෙන්නේ. එකට විසඳුමක් විදියට දේශකයා යෝජනා කරලා තිබුනා හැලපීයා කියන වචනය. නමුත් හැලපයියා ඒ දේට විරෝධය පල කරලා තියෙන ආකාරය උක්ත ලිපිය කියවූ ඔබට අවබෝධ වෙන්න ඇති. ඔය ලොප් වීම හැලපයියාට විතරක් තියෙන දෙයක් නොවෙයි උදාහරණයක් ලෙස ගමුකො දිනූපයියා දිනූප + අයියා දිලීපයියා දිලීප + අයියා. ඕනෙම දෙයක් හොඳ හෝ නරක වෙන්නේ අපි ඒ දේ දිහා බලන කෝණය අනුව. මට මතකයි සර් ආතර් කොනන් ඩොයිල්ගේ The Lost World කියන පොතේ මලෝන් (Edward Malone) නමැති මාධ්යවේදියා පිළිකුලෙන් දකින කිනිතුල්ලෙක් මහාචාර්ය චැලෙන්ජර් දකින්නේ මොනරෙක් වගේ ලස්සනට. මේ පොඩි උදාහරණයක් විතරයි. මට ඕනේ කරන්නේ ඕනෙම දෙයක් හොඳ හෝ නරක වෙන්නේ අපි ඒ දිහා බලන කෝණය අනුව.
අපේ දමියාව කට්ටියට මතක ඇතිනේ....... හුළං ගැරඬියා නොහොත් මගේ අතිජාත ඥාති සහෝදරයා. ඉතින් මිනිහටත් හිටියා දිලීප කියල යාලුවෙක් මිනිහා අපේ නැන්දලාගේ ගෙදර ආවම මගේ සෙට් එකේ හැමෝම දිලීපයියා කියද්දී මම විතරක් දිලීප..... අයියා ලෙස වචනය කඩලා තමයි මෑන්ට කතා කරන්නේ කොහොම හරි මිනිහට ඕක මීටර් වෙලා මට හොඳ වදන් වලින් පහදලා දුන්නා පයියා යනු කුණු හරපයක් නොවන වග. මිනිහාගේම වදන් වලින් කිව්වොත් "යකෝ උඹලගේ වල් හිතට කෝකත් වල්" (ඔන්න ඔහොමයි ඔය වල් හිතට කෝකත් වල් කියන කියමන අපේ ශබ්ධකෝශයට එකතු වුනේ. ඇත්තටම කියනවනම් එදායින් පස්සේ මාව බයිට් කරන්න තමයි ඔය වචනේ මගේ අපායගාමී මිත්තරයෝ ටික පාවිච්චි කලේ. මේ බ්ලොග් ලෝකෙත් ඉන්නවා එහෙම එවුන්. උන් නම් කියන්න ගල් කෝරලේ කියලා. කියන එවුන් දෙන්න දන්නවා ඇතිනේ :P)
හැමදාම අප්පා කියන්න යන කතාවට වැඩිය යාන් හෑලි තමයි කියවෙන්නේ. පඳුරු තලන එක භයානක ලෙඩක් මේක. ඉතින් ඔය දිලීපයියා මට කියල දුන්නු කතාව තමයි මම මේ කියන්න යන්නේ එහෙනම් නමෝ විත්තියෙන් කතාවට බහිමුකෝ........ හැබැයි මේ කතාව සමහරු අහලත් ඇති නැතුවත් ඇති. මේ කතාව මට මතක් උනේ හැලපයියගේ පොස්ට් එක කියවලා කොමෙන්ටුවක දාන්න තරම් දිගවැඩි නිසයි මේ පොස්ටුවක් විදියට දාන්නේ.
ඔන්න ඉතින් සුද්දා රට කරන කාලේ මුහුදුබඩ පළාත් සම්පූර්ණයෙන්ම වගේ පාලනය පාලනය කලේ සුද්දෝ තමයි. ඉතින් මේ කාලේ අරාබි කරයෙන් මුස්ලිම් වෙළෙන්දෝ ලංකාවට ගොඩ බැහැලා වෙළහෙළදාම් කොරලා තියෙනවා. පස්සේ තමයි මෙහෙන් කරකාර බැඳලා මෙහෙම බින්න බැහැල තියෙන්නේ මොකද අරාබියෙන් ගෑනු ගන්නවට වැඩිය අපේ රටෙන් ගන්න ලේසි නිසා. මොකද අදටත් මැදපෙරදිග කසාද බඳින්න ඕනේ පිරිමින්ට සිද්ද වෙනවා ගන්න ගෑනිට ගෑනිගේ පවුලට
දෑවැද්දක් ගෙවන්න. මේ දෑවැද්ද ගෑනිගේ ලස්සන උගත් කම වයස අනුව අඩු වැඩි වෙනවා. (මේකත් හරියට ගනුදෙනුවක් වගෙයි සල්ලි දීලා මාර්කට් එකෙන් බඩු ගේනවා වගෙයි සල්ලි දීලා ගත්තේ තමන්ට ඕනේ දෙයක් කරන්න. ඉතින් එහෙම ගෙවල ගන්න නිසාද කොහේ ෂරියා නීතියෙනුත් පිරිමින්ට ඔය ඩිවෝස් කේස් වලිදී එහෙම ලොකු ලිහිලක් දීලා තියෙනවා. මෙහෙ ගැහැණු ළමයි හදන විදිය මට නම් පෙන්නේ මසට හරක් හදනවා වගේ කන්න බොන්න දීලා උගන්වල ලොකු මහත් කරනවා ඊට පස්සේ සල්ලි අරන් මිනිහෙක්ට දෙනවා ඊට පස්සේ මැරෙනකල්ම අර මිනිහට යටත් වෙලා තමයි ඒ ගෑනිට ඉන්න වෙන්නේ) ඉතින් අපේ රටේ මේ කිසි දෙයක් නැහැනේ. ඒ දවස් වල හැටියට කාන්තා පාර්ශවයෙන් පිරිමියාට දෑවැදි ගෙවන සිරිතක්නේ තිබිලා තියෙන්නේ මම අහල තියෙන විදියට මේ විදියේ විවාහ වලට පෙළඹිලා තියෙන්නේ කුල වලින් නෙරපලා දාපු සහ පහත් යැයි සම්මත කුල වල කාන්තාවන් තමයි. (මේ ප්රකාශය පිළිබඳව මට වගකීමක් ගන්න බැහැ. අසා ඇති කතාවක් පමණයි. මේ ප්රශ්නය ගැන මම වෙනම කතා කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා) සමහර විට ඇත්තත් වෙන්න පුළුවන් මොකද අදටත් අපේ කුලවත් උදවිය කුල මල හොයනවනේ කොම්පියුටර් සමාජේ ජීවත් වෙලත් අම්මපා මුන් හැදෙන්නේ නැහැනේ.
ආයෙත් කතාවෙන් පිට පැන්නනේ. ඉතින් කළුතරත් බේරුවලත් අතර ප්රදේශයට මේ මුස්ලිම් වෙළෙන්දෙක් ආවලු වෙළඳාමේ. මේ වර්ගයේ වෙළෙන්දොන්ට යම් තරමට සිංහලත් කතාකරන්න පුළුවන් කමක් තිබුනාලු. ඒ කාලේ මොවුන්ව හඳුන්වා තියෙන්නේ තම්බි කියන නමින්. අදටත් මුස්ලිම් උදවිය තම්බි කියලා අමතන්නේ ඒ හේතුව නිසා වෙන්න ඇති කියලා මම හිතනවා. ඉතින් මේ තම්බි වෙළඳාම් කරන්නේ අරුමෝසම් බඩු වෙළඳාමලු. ඉතින් මේ තම්බිගේ හොඳම කස්ටමර්ස්ලා වෙන්නේ අපේ බවලත් උදවිය බව අමුතුවෙන් කියන්න ඕනේ නැහැනේ. මේ තම්බිත් අරුමෝසම් බඩු ගොනියකුත් ඔලුව උඩ තබාගෙන පයින්ම යනවලු දවසේ ගාන හොයාගන්න. මෙහෙම යන තම්බිට මගදී හම්බ වෙනවලු සිංහල කතක් වන වන එනවා (වෙන මොනවා වනන්නද උකුල මිසක්) තම්බිත් අහනවලු
"අක්ක වල්...ළලු තීනවා මුද්..දු තීනවා චී...ත්ත තීනවා අක්ක මුනා ගන්නවා........"
"කෝ බලන්න මොනවද තියෙන්නේ කියලා"
එතකොට තම්බි පොඩ්ඩක් බිමට පහත වෙලා කියනවලු "ඊනම් අක්ක මේ පයිය ගල උඩින් තීනනකෝ......"
අක්කටත් ඉතින් පුෂ්පය විකසිත වුනාලු තමන් වගේ කුල කතකට අයුතු
යෝජනාවක් කළා කියලා. අක්කත් පටන් ගත්තලු රෙද්ද කරේ තියං....... (වෙන මොකක්වත් නෙවෙයි බනින්න). පස්සේ තම්බිත් බොහොම වෙහෙසක් අරන් අක්කට පැහැදිලි කරලා දුන්නලු පයිය යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ තමුන් බඩු දාගෙන එන මල්ල බව. ඉතින් ඒ පුරස්නේ එතනින් ඉවර වුනාට පයිය තිබ්බ ගල පයියාගල යනුවෙන් හඳුන්වනවලු. දැන්නම් ඒ නම පොඩ්ඩක් මොඩ් වෙලා පයාගල වෙලා. ඔයාල ගාලු පාරේ යද්දී කටුකුරුන්දත් බේරුවලත් අතර සමහර ස්ථාන වල අදටත් පයියාගල කියල සඳහන් වෙලා ඇති අයුරු දැකලා ඇති (එවැනි පින්තූරයක් හෙව්වත් කරුමෙට සෙට් උනා නැහැ ඕයි......). ඉතින් මේ වගේ හර බර වචනයක් හැදෙන්න නිධාන කතාව තමයි ඔය ඉහත කියලා තියෙන්නේ කුණු හපලයක් නෙවෙයි.
මේ කතාවෙනුත් අපිට වටහා ගණන් පුළුවන් පයිය යනු කුණු හරපයක් නොවන බව. ඉතින් මම අපේ බ්ලොග් ලෝ වාසීන්ට යෝජනා කරනවා පයිය යනු ශරීර අවයවයක් නොවන බැවින් සහ කුණු හරපයක් නොවන බැවින් එය භාවිතා කිරීමට මැලි නොවන ලෙස.
හැලපයියාගේ තර්කය වඩාත් ශක්තිමත් කිරීමේ අදහසින් තමයි මේ පොස්ටුව දැම්මේ. ඒ වගේම පාඨක සැමගේ දැනුම වර්ධනය කොරන්න එහෙම නැතුව මේ කෝරලේ වල් කතා කියනවා කියල එහෙම එනවා නෙවෙයි හොඳේ............................
කාලයක් අපේ බ්ලොග් කරුවෝ එකතු වෙලා පුක කියන්නේ කුණු හරපයක් නොවන බව නොයෙකුත් තර්ක විතර්ක ඉදිරිපත් කරමින් ඔප්පු කරා. කිව්වත් වගේ කාටත් තියෙන පුකනේ ඕක. නැද්ද මං අහන්නේ.... දැන් මේ බ්ලොග් අවකාශයේ පුක කියන වචනය එළිපිට භාවිතාවෙන වචනයක්. අපේ දේශකයා ලිව්වාවූ ලිපියකට පිලිතුරු ලිපියක් ලියන හැලපයියා ඒ ගැන අපූරුවට විග්රහ කරමින් පයිය කියන්නේ කුණුහරපයක් නොවන බවත් මල්ලකට බවත් පෙන්වා දී තියෙනවා. ඉතින් මම හිතන විදියට පයිය කියන වචනේ කුණු හරපයක් නෙවෙයි. උන්නැහේ ඉතින් අපේ වැඩිහිටියෙක්නේ....... කතාවෙත් ඇත්තක් තියෙනවා. අද කාලේ හැම වචනෙම කුණු හරපයක් කරගෙනනේ. බඩුව,පූසා, ගොනා, මල්ලි, නංගි, පෙට්ටිය, රත්කරනවා,
අපේ දමියාව කට්ටියට මතක ඇතිනේ....... හුළං ගැරඬියා නොහොත් මගේ අතිජාත ඥාති සහෝදරයා. ඉතින් මිනිහටත් හිටියා දිලීප කියල යාලුවෙක් මිනිහා අපේ නැන්දලාගේ ගෙදර ආවම මගේ සෙට් එකේ හැමෝම දිලීපයියා කියද්දී මම විතරක් දිලීප..... අයියා ලෙස වචනය කඩලා තමයි මෑන්ට කතා කරන්නේ කොහොම හරි මිනිහට ඕක මීටර් වෙලා මට හොඳ වදන් වලින් පහදලා දුන්නා පයියා යනු කුණු හරපයක් නොවන වග. මිනිහාගේම වදන් වලින් කිව්වොත් "යකෝ උඹලගේ වල් හිතට කෝකත් වල්" (ඔන්න ඔහොමයි ඔය වල් හිතට කෝකත් වල් කියන කියමන අපේ ශබ්ධකෝශයට එකතු වුනේ. ඇත්තටම කියනවනම් එදායින් පස්සේ මාව බයිට් කරන්න තමයි ඔය වචනේ මගේ අපායගාමී මිත්තරයෝ ටික පාවිච්චි කලේ. මේ බ්ලොග් ලෝකෙත් ඉන්නවා එහෙම එවුන්. උන් නම් කියන්න ගල් කෝරලේ කියලා. කියන එවුන් දෙන්න දන්නවා ඇතිනේ :P)
හැමදාම අප්පා කියන්න යන කතාවට වැඩිය යාන් හෑලි තමයි කියවෙන්නේ. පඳුරු තලන එක භයානක ලෙඩක් මේක. ඉතින් ඔය දිලීපයියා මට කියල දුන්නු කතාව තමයි මම මේ කියන්න යන්නේ එහෙනම් නමෝ විත්තියෙන් කතාවට බහිමුකෝ........ හැබැයි මේ කතාව සමහරු අහලත් ඇති නැතුවත් ඇති. මේ කතාව මට මතක් උනේ හැලපයියගේ පොස්ට් එක කියවලා කොමෙන්ටුවක දාන්න තරම් දිගවැඩි නිසයි මේ පොස්ටුවක් විදියට දාන්නේ.
ඔන්න ඉතින් සුද්දා රට කරන කාලේ මුහුදුබඩ පළාත් සම්පූර්ණයෙන්ම වගේ පාලනය පාලනය කලේ සුද්දෝ තමයි. ඉතින් මේ කාලේ අරාබි කරයෙන් මුස්ලිම් වෙළෙන්දෝ ලංකාවට ගොඩ බැහැලා වෙළහෙළදාම් කොරලා තියෙනවා. පස්සේ තමයි මෙහෙන් කරකාර බැඳලා මෙහෙම බින්න බැහැල තියෙන්නේ මොකද අරාබියෙන් ගෑනු ගන්නවට වැඩිය අපේ රටෙන් ගන්න ලේසි නිසා. මොකද අදටත් මැදපෙරදිග කසාද බඳින්න ඕනේ පිරිමින්ට සිද්ද වෙනවා ගන්න ගෑනිට ගෑනිගේ පවුලට
දෑවැද්දක් ගෙවන්න. මේ දෑවැද්ද ගෑනිගේ ලස්සන උගත් කම වයස අනුව අඩු වැඩි වෙනවා. (මේකත් හරියට ගනුදෙනුවක් වගෙයි සල්ලි දීලා මාර්කට් එකෙන් බඩු ගේනවා වගෙයි සල්ලි දීලා ගත්තේ තමන්ට ඕනේ දෙයක් කරන්න. ඉතින් එහෙම ගෙවල ගන්න නිසාද කොහේ ෂරියා නීතියෙනුත් පිරිමින්ට ඔය ඩිවෝස් කේස් වලිදී එහෙම ලොකු ලිහිලක් දීලා තියෙනවා. මෙහෙ ගැහැණු ළමයි හදන විදිය මට නම් පෙන්නේ මසට හරක් හදනවා වගේ කන්න බොන්න දීලා උගන්වල ලොකු මහත් කරනවා ඊට පස්සේ සල්ලි අරන් මිනිහෙක්ට දෙනවා ඊට පස්සේ මැරෙනකල්ම අර මිනිහට යටත් වෙලා තමයි ඒ ගෑනිට ඉන්න වෙන්නේ) ඉතින් අපේ රටේ මේ කිසි දෙයක් නැහැනේ. ඒ දවස් වල හැටියට කාන්තා පාර්ශවයෙන් පිරිමියාට දෑවැදි ගෙවන සිරිතක්නේ තිබිලා තියෙන්නේ මම අහල තියෙන විදියට මේ විදියේ විවාහ වලට පෙළඹිලා තියෙන්නේ කුල වලින් නෙරපලා දාපු සහ පහත් යැයි සම්මත කුල වල කාන්තාවන් තමයි. (මේ ප්රකාශය පිළිබඳව මට වගකීමක් ගන්න බැහැ. අසා ඇති කතාවක් පමණයි. මේ ප්රශ්නය ගැන මම වෙනම කතා කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා) සමහර විට ඇත්තත් වෙන්න පුළුවන් මොකද අදටත් අපේ කුලවත් උදවිය කුල මල හොයනවනේ කොම්පියුටර් සමාජේ ජීවත් වෙලත් අම්මපා මුන් හැදෙන්නේ නැහැනේ.
"අක්ක වල්...ළලු තීනවා මුද්..දු තීනවා චී...ත්ත තීනවා අක්ක මුනා ගන්නවා........"
"කෝ බලන්න මොනවද තියෙන්නේ කියලා"
එතකොට තම්බි පොඩ්ඩක් බිමට පහත වෙලා කියනවලු "ඊනම් අක්ක මේ පයිය ගල උඩින් තීනනකෝ......"
අක්කටත් ඉතින් පුෂ්පය විකසිත වුනාලු තමන් වගේ කුල කතකට අයුතු
යෝජනාවක් කළා කියලා. අක්කත් පටන් ගත්තලු රෙද්ද කරේ තියං....... (වෙන මොකක්වත් නෙවෙයි බනින්න). පස්සේ තම්බිත් බොහොම වෙහෙසක් අරන් අක්කට පැහැදිලි කරලා දුන්නලු පයිය යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ තමුන් බඩු දාගෙන එන මල්ල බව. ඉතින් ඒ පුරස්නේ එතනින් ඉවර වුනාට පයිය තිබ්බ ගල පයියාගල යනුවෙන් හඳුන්වනවලු. දැන්නම් ඒ නම පොඩ්ඩක් මොඩ් වෙලා පයාගල වෙලා. ඔයාල ගාලු පාරේ යද්දී කටුකුරුන්දත් බේරුවලත් අතර සමහර ස්ථාන වල අදටත් පයියාගල කියල සඳහන් වෙලා ඇති අයුරු දැකලා ඇති (එවැනි පින්තූරයක් හෙව්වත් කරුමෙට සෙට් උනා නැහැ ඕයි......). ඉතින් මේ වගේ හර බර වචනයක් හැදෙන්න නිධාන කතාව තමයි ඔය ඉහත කියලා තියෙන්නේ කුණු හපලයක් නෙවෙයි.
මේ කතාවෙනුත් අපිට වටහා ගණන් පුළුවන් පයිය යනු කුණු හරපයක් නොවන බව. ඉතින් මම අපේ බ්ලොග් ලෝ වාසීන්ට යෝජනා කරනවා පයිය යනු ශරීර අවයවයක් නොවන බැවින් සහ කුණු හරපයක් නොවන බැවින් එය භාවිතා කිරීමට මැලි නොවන ලෙස.
හැලපයියාගේ තර්කය වඩාත් ශක්තිමත් කිරීමේ අදහසින් තමයි මේ පොස්ටුව දැම්මේ. ඒ වගේම පාඨක සැමගේ දැනුම වර්ධනය කොරන්න එහෙම නැතුව මේ කෝරලේ වල් කතා කියනවා කියල එහෙම එනවා නෙවෙයි හොඳේ............................
වර්ගීකරණය:
අත්දැකීම්,
අපහාස,
මඩ,
වල් කතා,
වැඩිහිටියන්ට පමණයි,
විහිලු තහළු
Saturday, 28 September 2013
ෆේස් බුක් පේජ් වල නිරුවත
අපේ මාක් උන්නැහේ විසින් නිර්මාණය කරන ලද ෆේස් බුක් අඩවිය අද කාලේ තරුණ තරුණියන් අතර පමණක් නොවෙයි වැඩිහිටි පරම්පරාවද වැළඳ ගෙන පැල් බැඳගෙන පාවිච්චි කරන අඩවියක් වෙලා. නමුත් අපිට ගොඩ වෙලාවට අහන්න ලැබෙන්නේ ෆේස් බුක් ගැන බැනුම් තමයි මොකටද ඔය කාලේකන දේවල් කරන්නේ, ඔයිට වඩා හොඳ නැද්ද පොතක් පතක් පාඩම් කලානම්. ඇත්තටම අද කාලේ කොල්ලෝ
කෙල්ලෝ ටික ෆේස් බුක් එකේ ඉන්න වෙලා පොත් එක්ක පුස්තකාලේ ගත කලානම් ඒ ලෙවල් වලට A 4 අරන් අපේ රටේ කැම්පස් වල ඉඩත් නැතිවෙනවා. මොකටද අප්පේ ඒ වගේ ජාතික අපරාධ කරන්නේ එහෙම කලොත් අනාගතේ පොල් කඩන මිනිහටත් ඩිග්රි එකක් තියේවි, නැද්ද මං අහන්නේ????. තමන්ගේ ගෙදර පොල් කඩන්න ටෙන්ඩර් දාන්න වේවි. පත්තරේ ඇඩ් දාලා තමයි පොල් කඩන කෙනෙක් ගන්න වෙන්නේ.ඔච්චර කරදර විඳින්න ඕනේ නැහැනේ ඉගන ගත්තේ නැතිවූනාම.
අද මගේ මාතෘකාව බුකියේ තියෙන ගෘප්ස් සහ පේජ් ගැනයි. අපේ බ්ලොග් කාරයෝ බොහොමයකට තමන්ගේ බ්ලොගේට ෆෑන් පේජ් (Fan Page) එකකුත් බුකියේ තියෙනවා. ඇත්තටම ඔය විහිලු තහළු අපේ දැනුමට යම් යම් දෑ අරගෙන ඔය පේජ් කෙරුවාව ආපු කාලේ ගැන නම් මට ඒ හැටි නිච්චියක් නැහැ. නමුත් ඒ දවස් වල තිබ්බ පේජ් අතරින් ඉහලින්ම ගුණාත්මක දේ අරන් ආව කට්ටියක් තමයි කජුවත්ත එක්සත් ක්රිකට් සමාජය, I Love My Dream Girl/ Boy. මම හිතන්නේ මම හරි වෙන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ සිරිය ලතා, කෙහෙල් මල්, නැව ගිලුනත් බෑන් චූන් යනාදී වශයෙන් කාලයත් එක්ක නම් වත් මතක හිටින්නේ නැති තරම් පේජ් තොගයක් අප අතරට පැමිණියා. ඇත්තටම මෙහි concept එක තමයි පින්තූරයක් මගින් යම් පණිවිඩයක්, විහිළුවක් පිරිසක් අතර බෙදා හදා ගැනීම. ඇත්තටම ඒක ගොඩක් හොඳ දෙයක් ඒ නිසාමද මන්දා මේ කෙරුවාව ගොඩක් ජනප්රිය උනා. එන හැම දේම ඉහමුදුනින් පිළිගන්න එක අපේ ජාතියේ හැටිනේ.
උදාහරණයක් විදියට අපේ ටයිටස් තොටවත්ත මහතා අප අතරින් සමුගත් දිනවල හැමෝම කලේ එතුමාගේ ෆොටෝ ගෙන Share කරගැනීම. ඒ අතර තිබුණු එක කියමනක් මට මතක් වෙනවා. "ස්ටීව් ජොබ්ස් මිය ගිය ගමන් ඇපල් අයි ෆෝන් එකක් තියා කිසිම ඇපල් නිර්මාණයක් අල්ලලා නැති උන් ස්ටීව් ජොබ්ස් ගැන ශෝක පණිවිඩ ප්රකාශ කළා. නමුත් ටයි මාමගේ කාටුන් බලපු නැති එකෙක් නැහැ ඒ කලගුණ මතක තියෙන එවුන් මේක ශෙයා කරපල්ලා" කියලා. මේ වගේ දේවල්, පසුගිය කාලේ හලාල් කතන්දරේ, නෝ ලිමිට් වගේ සිද්දි මතක ඇතිනේ...... සෑහෙන්න ලොකු රැල්ලක් නිර්මාණය කළා මේ ෆේස්බුක් පේජ් ටික එක්කාහු වෙලා. අපිත් දකින දකින එකට ලයික් කරලා තම තමන්ගේ වෝල් වලත් ශෙයා කරගත්තා එහෙම නේද?.
උදාහරණයක් විදියට පසුගිය සතිය ගන්න. ඒ සතිය තුල එවැනි විහිළු තහළු කොමඩි කෑලි කීයක් නම් ඔබගේ වෝල් එකේ ශෙයා කරගෙන ඇත්දැයි බලන්න. මේ විහිළු තහළු අතර තියෙනවා සමාජය දැනුවත් කිරීමේ පණිවිඩ. අර මම කලිනුත් කී පරිදි හැම එකම ශෙයා කරන අපේ ගොයියලා මෙහි අන්තර්ගතය සැබෑවක්ද බොරුවක්ද කියලවත් හොයල බලන්නේ නැතිව තම තමන්ගේ වෝල් වල ශෙයා කරගන්නවා. මෙන්න මෙතෙනටයි මට එන්න ඕනේ මෙච්චර වෙලා මම කලේ පඳුර තලපු එක දැන් අපි කෙලින්ම බහිමුකො මාතෘකාවට.
පසුගිය සැප්තැම්බර් 3 වෙනිදා හෝමාගම හබරකඩ ප්රදේශයම හැඬේව්ව දවසක් කිව්වොත් මම නිවැරදියි. ඒ අසල්වැසි මළගෙදරක ඇති වූ රණ්ඩුවක් බේරන්නට ගොස් පාපතර බේබදු අමනයෙකුගේ කුරිරු කිනිසි පහරකට ලක්ව අප අතරින් සදහටම සමුගත් මුදිත මාලවික සොයුරාගේ වියෝව හේතුවෙන්. මේ පිළිබඳව සිරස ටීවී එකේ 10 විකාශයේ සඳහන් වුනේ මේ අයුරින්. මුදිත කියන්නේ කොයි වගේ කොල්ලෙක්ද කියල බලන්න ඕනෙනම් මෙතනින් ඔහුගේ ප්රොෆයිලයට ගිහින් බලන්න.
මිතුරන් අතර හොඳ මිතුරෙකු වූ ඔහුගේ වියෝව ගැන මිතුරන් කම්පාවන අයුරු. ඇත්තෙන්ම කනගාටුදායකයි. ඔහු අප අතරින් නික්ම ගොස් මසක්වත් ගතවෙලා නැහැ. සල්ලිත් නැහැ සනීපත් නැහැ නම් පේජ් එකේ පසුගිය 26 වැනිදා මෙන්න මේ පින්තූරේ පලවෙනවා. මෙය හුදෙක් විහිළුවක් ලෙස සැලකිය හැකිද??????
ජීවතුන් අතර සිටින පුද්ගලයෙකුට විහිළුවක් කිරීම සාධාරණීකරණය කල හැක. නමුත් මිය ගිය අයෙකු අලලා පලකරන ලද මෙවන් තුට්ටු දෙකේ තිරිසන් ප්රකාශයකට 98 දෙනෙක් ලයික් කරලා තියෙනවා 256ක් තමන්ගේ වෝල් වල ශෙයා කරන තියෙනවා. මෙය නොදැන නොදන්න කමට කල දෙයක් කියල කියන්න පුළුවන්. නමුත් මේ පිළිබඳව කොමෙන්ට් 33කින් දන්වා තිබිය දීත් එම චායාරූපය ඉවත් නොකරන්නේ සල්ලිත් නැහැ සනීපත් නැහැ පේජ් එකේ ඇඩ්මින් වරයාගේ අමන කමද...... තිරිසන් කමදැයි අපිට වැටහෙන්නේ නැහැ. නමුත් මේ පිළිබඳව මට කියන්නට තියෙන්නේ. ඕනෙම මොලේ නැති හරකෙක් මොන විදියේ හරි කුණුහරපයක් හදලා දැම්ම පලියට එයට ලයික් කරමින් ශෙයා කරමින් කියා පාන්නේ තමනුත් ඒ හරක් වැඩේ තිරිසන් වැඩේ අනුමත කරන බවත් තමනුත් බත් වෙනුවට කන්නේ පිදුරු සහ තණකොළ බවත් නොවන්නේද?
අපි කිසියම් දෙයකට ලයික් කරන්නේ ශෙයා කරගන්නේ එය තමන්ගේ සිත් ගත් නිසා හෝ එය යම්කිසි විදියේ ප්රකාශයක් නම් උදාහරණයක් ලෙස "මම හලාල් වැඩේට විරුද්දයි". මම ඒ ප්රකාශය මගේ වෝල් එකේ ශෙයා කරගන්නේ මම එයට විරුද්ධ නිසා, ඒ මගේ මතයයි. මේ පිංතූරය ශෙයා කරන ඇති 256ක් වූ පිරිසටත් එයට කැමැත්ත පල කල 98 දෙනාටත් කියන්නට ඇත්තේ මේ දෙය තමන්ගේ සොයුරෙක්ට යාලුවෙක්ට සිද්ධවුනා නම් මේකේ තියෙන බරපතල කම උඹලට තේරේවි. ඇත්තටම මේ වගේ පහත් මානසික මට්ටමක් ඇති උදවියත් අපේ සමාජේ ඉන්නවා නේද කියල හිතෙද්දි ලොකු කලකිරීමක් එන්නේ සල්ලිත් නැහැ සනීපත් නැහැ පේජ් එකේ ඇඩ්මින් ගොයියට කියන්න තියෙන්නේ. තමන්ගේ පේජ් එකේ නම සල්ලිත් නැහැ සනීපත් නැහැමොළෙත් නැහැ
කියල වෙනස් කරන අතරම තමන්ගේ ඇති අම්බරු ගතිගුණ හදාගන්න එකයි. තමන් ගේ පේජ් එකත් එක්තරා විදියේ මාධ්යයක් එයින් අපි ජනතාව අතර ගෙනියන්න ඕනේ, නැති දේවල් කල්පනා කරලා බලලයි ලියන්න ඕනේ. (මේ කෝරලේ වලව්ව බ්ලොගේ උනත් යම් මාධ්යයක්.මා මෙහි ලියන දේවල් කියවන පිරිසක් සිටිනවා මගේ වගකීම තමයි මා ඔවුන්ට හරවත් දෙයක් ලබාදීම). ලංකාදීප පුවත් පතේ ප්රවීණ මාධ්යවේදියෙකු වන හේමන්ත ද සිල්වා මහත්තයා කියපු දෙයක් මට මතක් වෙනවා. "මාධ්ය කියන එක වැරදි පුද්ගලයෙකුට අහුවුනොත් එය වඳුරෙකුට අසුවූ දැලිපිහියක් වන අතර එයින් ඔහු වටපිටාවේ ඉන්න එවුන්ටත් හානි කරලා අන්තිමේ තමන්ගේ බෙල්ලත් කපාගෙන තමයි නවතින්නේ".
මුදිත මචන් මේ කාලේ ඉන්න එවුන් සංස්කෘතියක් සදාචාරයක් ඇති එවුන් නෙවෙයි. පවුලේ සැමත් මිතුරු කැලත් කරන්නාවූ කුසල් බලයෙන් ඔබට අති උතුම් අමා මහ නිවන් සම්පත් ලැබේවා කියල කෝරලේ වලව්වේ රචකයා වන මමත් මගේ පාඨක පිරිසත් ප්රාර්ථනා කරනවා.
මියගිය පුද්ගලයෙකුට කරන ලද මේ අපහාසය ඔබ හෙලාදකිනවා නම් මේ පේජ් එකේ පොස්ට් එක Report කරන්න අපිට සහය වෙන්න.
අදහස් දැක්වීමට විවෘතයි. Anonymous ලෙසටත් කොමෙන්ට් කල හැකිබවින් අසැබි වදන් පළකිරීමෙන් වලකින්න.
කෙල්ලෝ ටික ෆේස් බුක් එකේ ඉන්න වෙලා පොත් එක්ක පුස්තකාලේ ගත කලානම් ඒ ලෙවල් වලට A 4 අරන් අපේ රටේ කැම්පස් වල ඉඩත් නැතිවෙනවා. මොකටද අප්පේ ඒ වගේ ජාතික අපරාධ කරන්නේ එහෙම කලොත් අනාගතේ පොල් කඩන මිනිහටත් ඩිග්රි එකක් තියේවි, නැද්ද මං අහන්නේ????. තමන්ගේ ගෙදර පොල් කඩන්න ටෙන්ඩර් දාන්න වේවි. පත්තරේ ඇඩ් දාලා තමයි පොල් කඩන කෙනෙක් ගන්න වෙන්නේ.ඔච්චර කරදර විඳින්න ඕනේ නැහැනේ ඉගන ගත්තේ නැතිවූනාම.
අද මගේ මාතෘකාව බුකියේ තියෙන ගෘප්ස් සහ පේජ් ගැනයි. අපේ බ්ලොග් කාරයෝ බොහොමයකට තමන්ගේ බ්ලොගේට ෆෑන් පේජ් (Fan Page) එකකුත් බුකියේ තියෙනවා. ඇත්තටම ඔය විහිලු තහළු අපේ දැනුමට යම් යම් දෑ අරගෙන ඔය පේජ් කෙරුවාව ආපු කාලේ ගැන නම් මට ඒ හැටි නිච්චියක් නැහැ. නමුත් ඒ දවස් වල තිබ්බ පේජ් අතරින් ඉහලින්ම ගුණාත්මක දේ අරන් ආව කට්ටියක් තමයි කජුවත්ත එක්සත් ක්රිකට් සමාජය, I Love My Dream Girl/ Boy. මම හිතන්නේ මම හරි වෙන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ සිරිය ලතා, කෙහෙල් මල්, නැව ගිලුනත් බෑන් චූන් යනාදී වශයෙන් කාලයත් එක්ක නම් වත් මතක හිටින්නේ නැති තරම් පේජ් තොගයක් අප අතරට පැමිණියා. ඇත්තටම මෙහි concept එක තමයි පින්තූරයක් මගින් යම් පණිවිඩයක්, විහිළුවක් පිරිසක් අතර බෙදා හදා ගැනීම. ඇත්තටම ඒක ගොඩක් හොඳ දෙයක් ඒ නිසාමද මන්දා මේ කෙරුවාව ගොඩක් ජනප්රිය උනා. එන හැම දේම ඉහමුදුනින් පිළිගන්න එක අපේ ජාතියේ හැටිනේ.
උදාහරණයක් විදියට අපේ ටයිටස් තොටවත්ත මහතා අප අතරින් සමුගත් දිනවල හැමෝම කලේ එතුමාගේ ෆොටෝ ගෙන Share කරගැනීම. ඒ අතර තිබුණු එක කියමනක් මට මතක් වෙනවා. "ස්ටීව් ජොබ්ස් මිය ගිය ගමන් ඇපල් අයි ෆෝන් එකක් තියා කිසිම ඇපල් නිර්මාණයක් අල්ලලා නැති උන් ස්ටීව් ජොබ්ස් ගැන ශෝක පණිවිඩ ප්රකාශ කළා. නමුත් ටයි මාමගේ කාටුන් බලපු නැති එකෙක් නැහැ ඒ කලගුණ මතක තියෙන එවුන් මේක ශෙයා කරපල්ලා" කියලා. මේ වගේ දේවල්, පසුගිය කාලේ හලාල් කතන්දරේ, නෝ ලිමිට් වගේ සිද්දි මතක ඇතිනේ...... සෑහෙන්න ලොකු රැල්ලක් නිර්මාණය කළා මේ ෆේස්බුක් පේජ් ටික එක්කාහු වෙලා. අපිත් දකින දකින එකට ලයික් කරලා තම තමන්ගේ වෝල් වලත් ශෙයා කරගත්තා එහෙම නේද?.
උදාහරණයක් විදියට පසුගිය සතිය ගන්න. ඒ සතිය තුල එවැනි විහිළු තහළු කොමඩි කෑලි කීයක් නම් ඔබගේ වෝල් එකේ ශෙයා කරගෙන ඇත්දැයි බලන්න. මේ විහිළු තහළු අතර තියෙනවා සමාජය දැනුවත් කිරීමේ පණිවිඩ. අර මම කලිනුත් කී පරිදි හැම එකම ශෙයා කරන අපේ ගොයියලා මෙහි අන්තර්ගතය සැබෑවක්ද බොරුවක්ද කියලවත් හොයල බලන්නේ නැතිව තම තමන්ගේ වෝල් වල ශෙයා කරගන්නවා. මෙන්න මෙතෙනටයි මට එන්න ඕනේ මෙච්චර වෙලා මම කලේ පඳුර තලපු එක දැන් අපි කෙලින්ම බහිමුකො මාතෘකාවට.
පසුගිය සැප්තැම්බර් 3 වෙනිදා හෝමාගම හබරකඩ ප්රදේශයම හැඬේව්ව දවසක් කිව්වොත් මම නිවැරදියි. ඒ අසල්වැසි මළගෙදරක ඇති වූ රණ්ඩුවක් බේරන්නට ගොස් පාපතර බේබදු අමනයෙකුගේ කුරිරු කිනිසි පහරකට ලක්ව අප අතරින් සදහටම සමුගත් මුදිත මාලවික සොයුරාගේ වියෝව හේතුවෙන්. මේ පිළිබඳව සිරස ටීවී එකේ 10 විකාශයේ සඳහන් වුනේ මේ අයුරින්. මුදිත කියන්නේ කොයි වගේ කොල්ලෙක්ද කියල බලන්න ඕනෙනම් මෙතනින් ඔහුගේ ප්රොෆයිලයට ගිහින් බලන්න.
මිතුරන් අතර හොඳ මිතුරෙකු වූ ඔහුගේ වියෝව ගැන මිතුරන් කම්පාවන අයුරු. ඇත්තෙන්ම කනගාටුදායකයි. ඔහු අප අතරින් නික්ම ගොස් මසක්වත් ගතවෙලා නැහැ. සල්ලිත් නැහැ සනීපත් නැහැ නම් පේජ් එකේ පසුගිය 26 වැනිදා මෙන්න මේ පින්තූරේ පලවෙනවා. මෙය හුදෙක් විහිළුවක් ලෙස සැලකිය හැකිද??????
ජීවතුන් අතර සිටින පුද්ගලයෙකුට විහිළුවක් කිරීම සාධාරණීකරණය කල හැක. නමුත් මිය ගිය අයෙකු අලලා පලකරන ලද මෙවන් තුට්ටු දෙකේ තිරිසන් ප්රකාශයකට 98 දෙනෙක් ලයික් කරලා තියෙනවා 256ක් තමන්ගේ වෝල් වල ශෙයා කරන තියෙනවා. මෙය නොදැන නොදන්න කමට කල දෙයක් කියල කියන්න පුළුවන්. නමුත් මේ පිළිබඳව කොමෙන්ට් 33කින් දන්වා තිබිය දීත් එම චායාරූපය ඉවත් නොකරන්නේ සල්ලිත් නැහැ සනීපත් නැහැ පේජ් එකේ ඇඩ්මින් වරයාගේ අමන කමද...... තිරිසන් කමදැයි අපිට වැටහෙන්නේ නැහැ. නමුත් මේ පිළිබඳව මට කියන්නට තියෙන්නේ. ඕනෙම මොලේ නැති හරකෙක් මොන විදියේ හරි කුණුහරපයක් හදලා දැම්ම පලියට එයට ලයික් කරමින් ශෙයා කරමින් කියා පාන්නේ තමනුත් ඒ හරක් වැඩේ තිරිසන් වැඩේ අනුමත කරන බවත් තමනුත් බත් වෙනුවට කන්නේ පිදුරු සහ තණකොළ බවත් නොවන්නේද?
අපි කිසියම් දෙයකට ලයික් කරන්නේ ශෙයා කරගන්නේ එය තමන්ගේ සිත් ගත් නිසා හෝ එය යම්කිසි විදියේ ප්රකාශයක් නම් උදාහරණයක් ලෙස "මම හලාල් වැඩේට විරුද්දයි". මම ඒ ප්රකාශය මගේ වෝල් එකේ ශෙයා කරගන්නේ මම එයට විරුද්ධ නිසා, ඒ මගේ මතයයි. මේ පිංතූරය ශෙයා කරන ඇති 256ක් වූ පිරිසටත් එයට කැමැත්ත පල කල 98 දෙනාටත් කියන්නට ඇත්තේ මේ දෙය තමන්ගේ සොයුරෙක්ට යාලුවෙක්ට සිද්ධවුනා නම් මේකේ තියෙන බරපතල කම උඹලට තේරේවි. ඇත්තටම මේ වගේ පහත් මානසික මට්ටමක් ඇති උදවියත් අපේ සමාජේ ඉන්නවා නේද කියල හිතෙද්දි ලොකු කලකිරීමක් එන්නේ සල්ලිත් නැහැ සනීපත් නැහැ පේජ් එකේ ඇඩ්මින් ගොයියට කියන්න තියෙන්නේ. තමන්ගේ පේජ් එකේ නම සල්ලිත් නැහැ සනීපත් නැහැමොළෙත් නැහැ
කියල වෙනස් කරන අතරම තමන්ගේ ඇති අම්බරු ගතිගුණ හදාගන්න එකයි. තමන් ගේ පේජ් එකත් එක්තරා විදියේ මාධ්යයක් එයින් අපි ජනතාව අතර ගෙනියන්න ඕනේ, නැති දේවල් කල්පනා කරලා බලලයි ලියන්න ඕනේ. (මේ කෝරලේ වලව්ව බ්ලොගේ උනත් යම් මාධ්යයක්.මා මෙහි ලියන දේවල් කියවන පිරිසක් සිටිනවා මගේ වගකීම තමයි මා ඔවුන්ට හරවත් දෙයක් ලබාදීම). ලංකාදීප පුවත් පතේ ප්රවීණ මාධ්යවේදියෙකු වන හේමන්ත ද සිල්වා මහත්තයා කියපු දෙයක් මට මතක් වෙනවා. "මාධ්ය කියන එක වැරදි පුද්ගලයෙකුට අහුවුනොත් එය වඳුරෙකුට අසුවූ දැලිපිහියක් වන අතර එයින් ඔහු වටපිටාවේ ඉන්න එවුන්ටත් හානි කරලා අන්තිමේ තමන්ගේ බෙල්ලත් කපාගෙන තමයි නවතින්නේ".
මුදිත මචන් මේ කාලේ ඉන්න එවුන් සංස්කෘතියක් සදාචාරයක් ඇති එවුන් නෙවෙයි. පවුලේ සැමත් මිතුරු කැලත් කරන්නාවූ කුසල් බලයෙන් ඔබට අති උතුම් අමා මහ නිවන් සම්පත් ලැබේවා කියල කෝරලේ වලව්වේ රචකයා වන මමත් මගේ පාඨක පිරිසත් ප්රාර්ථනා කරනවා.
මියගිය පුද්ගලයෙකුට කරන ලද මේ අපහාසය ඔබ හෙලාදකිනවා නම් මේ පේජ් එකේ පොස්ට් එක Report කරන්න අපිට සහය වෙන්න.
අදහස් දැක්වීමට විවෘතයි. Anonymous ලෙසටත් කොමෙන්ට් කල හැකිබවින් අසැබි වදන් පළකිරීමෙන් වලකින්න.
වර්ගීකරණය:
අත්දැකීම්,
අපරාධ,
අපහාස,
ආගමික,
පලිගැනීම්,
පොඩිහිටියන්ට පමණයි.,
මඩ,
මිනීමැරුම්,
වැඩිහිටියන්ට පමණයි,
සමාජමය ගැටළු
Subscribe to:
Posts (Atom)














































